Psalm 65 – Dank God met de weilanden en de akkers

Hans Burger
Hans Burger
5 november 2008

Psalm 65 – Dank God met de weilanden en de akkers

image_pdfimage_print

Dankdag

Liturgie

  • Voorzang: Ps 65,1
  • Stil gebed
  • Votum Groet
  • Zingen Ps 65,2.3
  • GebedSchriftlezing: Ps 65
  • Zingen: Ps 65,4
  • Preek
  • Zingen: Ps 65,5-6
  • Dankgebed:
  • Inleidend Gez 141,1
  • Dankgebed in vier delen
  • Afsluitend gezang 141,3.
  • Collecte en voedselpakketten
  • Zingen: Gez 166,1.2.4
  • Zegen

Preek over Psalm 65 – Dank God met de weilanden en de akkers

Broers en zussen, gemeente van Jezus Christus,

1 . We komen hier bij elkaar om God te danken voor gewas en arbeid, zoals dat zo mooi heet. Dat gaan we straks doen.

Maar: hoe was het afgelopen seizoen eigenlijk? Is er reden om te danken? Bijvoorbeeld voor het gewas? Ik heb het eens even gevraagd aan de veeboeren in de gemeente. Het was een raar jaar door het weer. Het jaar begon wel goed. De eerste snee van het gras – de eerste keer grasmaaien – leverde goed gras op. Maar toen bleef het droog. Lang viel er geen regen. De maïs werd gezaaid in droge akkers. En het was de vraag: Kan de maïs wel ontkiemen? Of zaaien we voor niks? Door de droogte groeide het gras minder goed. Maar toen kwam de regen. En die bleef. Na een droog begin kwam een nat einde. De maïs ging groeien. Maar het werd wel spannend: is de akker niet te nat om te oogsten? Kunnen we wel oogsten? Gelukkig, dat kon. De maïs is geoogst en binnen. Op zich was het dus best een goed jaar. Genoeg om voor te danken. Met de koeien ging het goed. De maïs is gegroeid en geoogst. De boeren konden hun werk doen. Genoeg reden om dankbaar te zijn.

Maar ja, we collecteren voor de ZOA in Ethiopië. Daar zitten mensen in vluchtelingenkampen te wachten. Uitzichtloos. Het is de vraag of er voldoende eten en drinken is. Er zijn verschillende conflicten in het land. De situatie is niet stabiel. Vrede is altijd weer bedreigd.

En vandaag had ik Sietske Marinus aan de telefoon. Ook zij heeft het zwaar. Pijn. Toekomstplannen die je los moet laten. Accepteren dat je leven beschadigd is en blijft. Kan je dan danken? Als je ziek bent en wacht op de start van een behandeling…

Wat doe je dan? Afwegen wat goed gaat en wat niet? Plussen en minnen – de credietcrisis naast de verkiezing van Obama zetten? Hoe valt het dan uit – danken, of niet?

Danken gaat niet vanzelf. Herken je dat bij je zelf? Misschien wel, misschien ook niet. Maar het is een feit dat niet iedereen in Nederland vandaag God dankt. Danken gaat niet vanzelf. Danken? Wie moet ik danken dan? Danken? Waarvoor? Danken? In deze wereld?

Daarom staan we vanavond eerst stil bij Psalm 65. Het is een voorbeeld van een dankgebed. Wat kunnen we van die psalm leren voor ons eigen dankgebed zo meteen?

Voor alle helderheid: we lezen die psalm als een voorbeeld om van te leren. Niet om alle vragen op te lossen. Maar wel om ons te richten op het dankgebed van zo meteen.

2. Als je die psalm gaat lezen, kom je wel even in een ander kader terecht. Geen plussen en minnen. Nee, de psalm valt met de deur in huis.

‘U komt lof toe.’ God verdient het dat we Hem loven, en danken.

O ja? Waarom dan?

Misschien was er toen wel iets bijzonders gebeurd. Dan klopt het inderdaad. Stel je voor dat je een zwarte Amerikaan bent. En voor het eerst wordt er een Afro-Amerikaan president. Dan vier je feest. Dan ga je uit je dak. Hier wordt geschiedenis geschreven! Misschien was het hier ook wel zo. Dan kun je inderdaad zeggen: ‘U zult ontvangen wat u is beloofd’ – vers 2. Maar als ik iets heb gevraagd en niet heb gekregen? Als ik God helemaal niets beloofd heb?

Het is duidelijk – er is hier een gelofte gedaan. Iemand heeft gezegd: Ik zal u loven als … En dat is gebeurd!

Maar er is meer te zeggen. Er zijn meer redenen uit de psalm te halen om God te danken. Kijk maar even mee. En laat het dan ook eens tot je doordringen wat hier allemaal gezegd wordt. God verdient onze lof – om wie Hij is. Om wat Hij doet. Om hoe Hij met ons omgaat.

Vers 3: God luistert naar ons bidden. Hoeveel mensen kun jij tegelijk aanhoren? En hoeveel mensen denk je dat er naar God toekomen? God luistert naar het bidden van ons allemaal – onvoorstelbaar! Hoe vaak ben jij verstrooid of afwezig? God is niet afwezig of verstrooit, maar hoort ons.

Vers 4: God vergeeft onze misdaden. Heb jij wel eens met zonden rondgelopen die op je drukten? Een schuldgevoel dat je niet kwijtraakte? En ken je ook de opluchting als God je zonde weg neemt? Dat is wat God doet!

Vers 5: het is geweldig om bij God te horen. Je bent gelukkig als je bij God mag komen en bij God mag wonen. Want God is zo bijzonder. Ken je die momenten, dat je tot je door laat dringen: Ik mag bij God horen. En wonen bij God – dat is iets om van te genieten. Momenten dat je daardoor helemaal rustig wordt?

Vers 6: God luistert niet alleen, Hij doet ook wat. Hij reageert op een ontzagwekkende manier. Eerlijk. Hij doet recht. Hij redt. Hij geeft de wereld hoop.

Kijk naar psalm 65. Danken begint met je richten op God.

God verdient het dat we Hem loven, en danken.

U komt lof toe.

3. Ik had het net over Barack Obama, de nieuwe president van Amerika. Over hem zijn mensen laaiend enthousiast. Ze zien hem als een soort Messias, een verlosser, lijkt het wel. In Kenia vieren ze feest. Alexander Pechtold van D’66 is helemaal blij omdat Obama gekozen is. EU leiders prijzen Obama de hemel in.

Je weet nu al dat hij dat nooit allemaal waar kan gaan maken. Hij gaat mensen teleurstellen. Op het moment van zijn verkiezing geeft hij mensen hoop. Yes, we can! Nu gaan er dingen veranderen. Maar zoveel gaat er niet veranderen. Onze wereld is een oneerlijke wereld, krom en ingewikkeld.

En God? God verdient het dat we Hem loven – O ja? Wordt dat niet ook een teleurstelling? God als redder – wordt dat echt wat?

De einden van de aarde, de verten van de zee hopen op God. Maar gaat Hij die hoop niet net zo goed beschamen?

Kijk dan eens verder in psalm 65. Vers 7-9. Over wie hebben we het hier?

God heeft de bergen vastgezet. Ben je wel eens in de bergen geweest? Bergen van meer dan drie duizend meter hoog gezien? God is schepper van de aarde, die ook de bergen heeft gemaakt.

Heb je wel eens gezeild met meer dan windkracht vijf? Ik zelf niet, maar ik heb wel van mensen gehoord dat je dan wel echt onder de indruk komt van de kracht van de wind en het water. Bij windkracht 7 zijn de golven op de Noordzee zo’n 4 meter hoog. Bij windkracht 10 worden ze huizenhoog. Het geraas van de zeeën, het gebulder van de golven wordt door God tot bedaren gebracht. God is de schepper van de aarde, die boven het natuurgeweld staat.

Maar wat misschien nog veel belangrijker is: God brengt ook het tumult van de volken tot bedaren.

De Ethiopiërs en de Sudanezen.

De Joden en de Palestijnen.

De Sjiieten en de Soennieten in Irak.

De Taliban en de Amerikanen in Afganistan

Noem het maar op.

God is de schepper van de aarde die boven het tumult van deze oneerlijke wereld staat.

Over die God hebben we het hier. Dat is de God die we danken. Dat is God die lof toekomt.

Geloof je dat of geloof je dat niet? Geloof je in die God?

Het is die God die we straks gaan danken.

Onze schepper. Schepper van de natuur, het natuurgeweld, schepper van de volken.

Onze bevrijder ook. Machtiger dan het Joodse volk, het Romeinse rijk, de USA, of welk wereldrijk ook. Koning van de koningen – ook van Obama.

4. Die God danken we.

Dat doen we niet alleen. De schepping bestaat niet alleen uit mensen. Ook de rest van de schepping doet mee.

Kijk maar naar het slot van psalm 65:

De heuvels omgorden zich met gejubel,

De weilanden en de dalen zingen en juichen elkaar toe.

En dat is natuurlijk jubelen, zingen, juichen voor God.

Er is ook natuur die verdroogt. Er is woestijn. Er zijn onvruchtbare gebieden. Net zoals bij mensen is het ook in de rest van de natuur. Hier is bloei en vruchtbaarheid, daar is dorheid en schraalheid. Dat gaan wij hier niet oplossen met elkaar. Dat is aan God.

Maar het blijft staan: waar vruchtbaarheid is, waar het druipt van overvloed, waar de weilanden vol staan met kudden, waar de akkers met graan wuiven in de wind – daar zie je God aan het werk.

Het geldt altijd: God komt onze lof toe.

Het geldt ook als de natuur tot bloei komt. Als er regen is. Vruchtbaarheid. Als zaad ontkiemt in het voorjaar. Als maïszaad niet verkommert van droogte maar als er jong groen komt. Als de maïs geoogst kan worden. Als het gras groeit. Als de koeien gezond zijn en melk geven.

Het zijn allemaal goede gaven van God. Hem komt de lof toe.

Zing je mee met de weilanden? Met de akkers? Met de koeien op stal?

Zij zingen wel. Ze juichen en jubelen voor God.

Zing je mee, als je eettafel vol staat? Met verse groente, met brood, melk en karnemelk? Eieren en broodbeleg? Vlees of vis, aardappels en rijst, macaroni en spagetti?

Er zijn een heleboel problemen in onze wereld. Die lossen wij niet op – dat kan God alleen.

Maar als wij leven, ademen, eten, drinken, werken, naar school gaan.

Als er vruchtbaarheid is in de natuur.

Als wij kinderen krijgen en zien opgroeien.

Dan zien we de voetsporen van God. Waar Gods voeten gaan, daar is overvloed. God, de schepper van alle leven. Waar leven is, bloei, daar zien we God aan het werk.

Realiseer je je dat?

Realiseer je je dat God ons overvloed geeft? Meer dan genoeg om van uit te delen? Zoals hier gebeurt, waar die dozen klaar staan om weg te geven?

Dank God!

De akkers, de koeien, de weilanden, die doen het wel.

Maar de mensen?

Lieve mensen, God geeft ons overvloed. Vruchtbaarheid. Gods goede gaven.

Doe mee met de akkers en de weilanden,

Zing!

Juich!

Jubel!

Dank God.