Johannes 6,1-15 – We danken God, want Jezus zorgt voor ons

Hans Burger
Hans Burger
4 november 2009

Johannes 6,1-15 – We danken God, want Jezus zorgt voor ons

image_pdfimage_print

Dankdag voor gewas en arbeid

 

Liturgie

Voorzang LB 448,1.3.4
Stil gebed
Votum
Groet
Zingen: Gez 146,1.2
Gebed
Lezen: Johannes 6,1-15
Zingen: Ps 33,2
Preek
Zingen: Ps 33,1.8
Dankgebed:
- inleidend zingen: gez Gez 159,1
- danken voor eten en gewas
- danken voor werk, pensioen, uitkering
- danken voor school en studie
- danken voor wat we als gemeente krijgen
- afsluiten met gez 159,2
Collecte
Zingen Ps 150
Zegen

Opmerking: ik hoor het graag van te voren wanneer deze preek ergens gelezen wordt. Mijn mailbox is geduldig: hansburger@filternet.nl

Preek over Johannes 6,1-15 – We danken God, want Jezus zorgt voor ons!

1. Johannes 6 leek me een mooi gedeelte om vanavond over te preken. Ik wilde graag een gedeelte uit het Johannes-evangelie nemen. En dan is op dankdag deze geschiedenis een goede mogelijkheid. Toen ik ermee bezig ging, viel me op hoe bemoedigend dit verhaal is. We kunnen God danken, want Jezus zorgt voor ons!

Ik vind het mooi dat er zulke bemoedigende stukken in de Bijbel staan. Want misschien ben je hier wel heen gekomen met zorgen in je hart.

Kijk om je heen in onze gemeente en daarbuiten en je ziet de gevolgen van de economische crisis. Je leest hoe onzeker de toekomst is. Het afgelopen jaar was economisch een slecht jaar. En als je hier dan nu zit – werkeloos? Op zoek naar een baan? Als de fabriek waar je werkt failliet is gegaan?

Je hoeft het nieuws maar een beetje te volgen om te weten dat de boeren een veel te lage prijs krijgen voor hun melk.

En wat zijn de vooruitzichten voor komend jaar? Zo nu en dan zie je berichten dat de economie door het diepste dal heen is. Anderen spreken dat weer tegen. In de bouw, bij de overheid, in de zorg, moet de grote klap nog komen, zeggen ze.

Wie moet je geloven? Hoe ziet de toekomst er uit? En dan hier zitten om te danken? Kun jij God danken met een onbezorgd hart? Of kom je hier vol met zorgen?

Tegelijk: ik sprak vandaag Klaas Wiersma even om te horen hoe het landbouwjaar 2009 was. Hij vertelde dat het een prachtig seizoen geweest is. Het was mooi weer. De regen kwam steeds op tijd. En nu met dankdag staan de koeien nog buiten. Dat had hij nog nooit meegemaakt. De oogsten zijn goed: veel mais en gras, van goede kwaliteit. Alles is zonder problemen gelopen, het land is niet beschadigd door zware machines in te natte grond.

Economisch en financieel kun je je zorgen maken. Laten we ook zien wat we hebben gekregen van God, het afgelopen jaar. We hebben allemaal eten en drinken. Velen van ons zijn gezond. We hebben een huis om in te wonen. We mogen samen gemeente van Jezus Christus zijn – we hebben zeker reden om te danken.

Maar goed, de zorgen over de economische crisis blijven. Over de gevolgen op langere termijn. En als je dan naar Johannes 6 luistert, dan hoor je daar dingen die ik heel mooi en bemoedigend vind.

2. Je zult maar met een groepje van 13 je in de heuvels terug willen trekken. Even rust. En als je dan neerploft op een berg, zie je in de verte massa’s mensen. Duizenden mensen komen je achterna. In de middle of nowhere.

Ze komen voor Jezus. Jezus had wonderen gedaan: veel zieken had hij genezen. Ze willen meer!

Ze zijn in het gebied waar Filippus vandaan komt. Filippus weet dus de winkels wel te vinden. Dus Jezus vraagt aan Filippus: waar kunnen we brood halen voor al deze mensen?

Filippus slaat eerst eens aan het tellen en aan het rekenen. Hoeveel mensen zijn er? Wat eten ze per persoon? Hoeveel brood hebben we dan nodig? En wat kost dat? Nou, als ik een krappe berekening maak, kom ik uit op 200 denarie. 200 dagen werken. Je moet ruim een half jaar werken om al die mensen te eten te geven. En dan hou je zelf niks over om van te leven!

Dus Filippus zegt tegen Jezus: naar de winkel gaan? Dat hoeven we niet te proberen. Dat kunnen we nooit betalen voor al deze mensen!

Andreas hoort ze praten. Hij gaat op onderzoek uit om eens te kijken wat er eigenlijk in voorraad is. En dat is knap weinig. 5 gerstebroden. Beslist geen luxe broodjes. Gerstebrood, dat eten de armen. En nog twee visjes. Wat heb je daaraan voor zoveel mensen, zegt hij tegen Jezus.

Maar weet je wat Jezus aan het doen is? Hij is ze aan het testen: geloven jullie wel in mij? Zelf weet hij allang de oplossing. Hij heeft een plan.

Hoe is dat met jou? Lijk jij op Filippus of Andreas?

Filippus sloeg aan het rekenen. Hij hield geen rekening met wat Jezus kon doen.

Andreas begon te tellen. Wat Jezus kon doen, telde hij niet mee.

Je gaat rekenen, je gaat tellen. Je bekijkt de cijfers van de afgelopen maanden. Je maakt prognoses voor de toekomst. En je denkt: oei, dat wordt hem niet. We lopen helemaal vast!

Thuis. We krijgen te weinig binnen. Laten we de giften voor de kerk en zo maar even stopzetten. Even wat minder in de collecte.

In je bedrijf. We moeten gaan snijden, dit lukt nooit meer. Je ligt ’s nachts wakker van de zorgen.

In de kerk. Wat is er niet allemaal gebeurd? Kijk eens wat er nu weer speelt! Je verliest de moed.

3. Hoezo is Jezus ze aan het testen dan? Is de reactie van Filippus en Andreas niet zo logisch als wat?

Hun reactie is logisch, zolang je Jezus niet kent.

Maar Jezus weet al wat hij gaat doen. Hij doet alsof er niks aan de hand is. Vijf gerstebroden en twee vissen? Prima!

‘Laat iedereen maar gaan zitten.’

Het is voorjaar, de tijd voor Pasen. Overal is nog lekker fris groen gras. Dus zitten is geen probleem.

Als iedereen zit, neemt hij brood en vis en spreekt het dankgebed uit.

‘Geprezen bent u, Heer onze God, koning van de wereld, die brood uit de aarde tevoorschijn doet komen’.

Wat is dat voor raars? Jezus doet net alsof er geen probleem is! Hij maakt de mensen blij met een dooie mus! Nu denken ze dat ze eten krijgen. Maar er is helemaal geen eten!

Hij dankt God – terwijl hij zich juist zorgen moet maken.

Kan hij dan niet tellen? Niet rekenen?

Maar Jezus maakt zich geen zorgen. Onbekommerd dankt Hij God voor zijn gaven. Alsof er meer dan genoeg is.

Wat zou jij gedacht hebben van Jezus? Wat doet hij nu weer?

Maar Jezus gaat uitdelen. Stukken brood, stukken vis. Hij blijft uitdelen. Hij blijft uitdelen en het gaat maar door! Er zitten wel 5000 mannen in het gras, dus met vrouwen en kinderen erbij zijn het misschien wel 20.000 mensen. En ze krijgen allemaal te eten, zoveel als ze willen. Er is zelfs over. Uiteindelijk hebben ze aan het eind meer dan in het begin. Elke discipel kan er de komende tijd van eten: twaalf manden met stukken brood en vis.

Wat een maaltijd!

Je begint met te weinig.

Er is veel te weinig voor iedereen!

Maar je geeft het aan Jezus.

En met dat weinige kan Jezus iedereen meer dan genoeg geven.

Dat is toch geweldig bemoedigend?

Wij gaan rekenen en tellen. We maken een reële inschatting en we zien: dit gaat niet lukken.

Maar Jezus neemt dat in zijn handen. Het is maar weinig. Het lijkt nooit genoeg. Toch: Hij deelt het uit. En het wordt alleen maar meer. Hij blijft delen. Meer dan genoeg voor iedereen!

Wat zullen Filippus en Andreas gedacht hebben?

Hun rekenen, hun tellen, hun prognoses, wat blijft ervan over?

Het klopte allemaal, het was allemaal reëel – zo lang je geen rekening houdt met Jezus.

Als Jezus voor je zorgt, dan heb je nooit te weinig!

4. De mensen zijn laaiend enthousiast over Jezus. Hij moet koning worden!

Maar Jezus wil niet dat ze hem koning maken.

In z’n eentje gaat hij ervan door.

Dat moet ons aan het denken zetten.

Jezus kan veel met weinig. Dat onze mogelijkheden klein zijn, voor Jezus maakt het niet uit. Weinig geld, weinig capaciteit, weinig energie – Jezus kan er altijd wonderlijk veel uit halen.

Bemoedigend in een tijd van crisis.

Een opsteker in onze gemeente.

Maar: het gebeurt wel op de manier van Jezus.

Hoe ga jij daar mee om?

Mag Jezus zelf bepalen hoe Hij voor jou zorgt?

Ben jij alleen dankbaar als jouw verlanglijstje afgewerkt is?

Geloof je dat als Hij voor je zorgt, het goed met je zal gaan?

En dat is soms best lastig.

Wij leren immers: je moet eerst goed voor jezelf zorgen voordat je voor anderen kunt zorgen.

Eerst mijn eigen huis en hypotheek op orde. Eerst aan mijn eigen energie denken. Dan kan ik ook wat geven aan anderen, aan de kerk: tijd, geld, energie.

En dan gaan we rekenen. Tellen. Oei, te weinig…

Jezus leert ons iets anders: Kijk niet naar je eigen voorraad, maar kijk naar mij! Geef je hele voorraad, geef jezelf aan mij. Vertrouw me: als ik ervan uit ga delen, houd jij meer dan genoeg over.

Geloof in mij!

Wees onbezorgd.

Wees dankbaar.

Jezus laat zien: Ik ben er. Ik houd van jou. Ik zal goed voor je zorgen.

Laat je dat doordringen tot in je hart?

Geloof jij dat?

Vijf broden en twee vissen. Hij maakt er eten van voor duizenden mensen. En dan nog zijn er twaalf manden over. Jezus heeft dit niet voor niets gedaan. Als je verder leest in Johannes 6 dan zie je dat. Jezus wil laten zien: Ik ben het levende brood. Ik geef jou nog veel meer dan brood en vis. Ook ik geef mezelf – voor jullie.

Ook Jezus geeft zichzelf. Hij is voor ons gestorven aan het kruis. Hij zelf wil in ons wonen. We leven als we zijn lichaam eten en zijn bloed drinken. Door Hem mogen we leven als Hij in ons is en wij in Hem. Leven voor altijd.

Geloof in Jezus.

Dan krijg je altijd alles wat je nodig hebt. Misschien niet zo luxe: gerstebrood is ook goed. Maar wel meer dan genoeg om van te leven.

Dan kun je God altijd danken.

Dat gaan we doen. We danken God, want Jezus zorgt voor ons.