Johannes 17:21 | Jezus’ droom voor de kerk

Hoe ziet jouw droomkerk eruit? Wat heeft de kerk volgens jou echt nodig? In zijn afscheidsgebed geeft Jezus zijn antwoorden op die vragen. Jezus droomt van eenheid. Droom je mee?
Voor wie deze preek in een kerkdienst wil gebruiken: graag ontvang ik een melding op hmveurink@gmail.com. Dan stuur ik ook de bijbehorende powerpoint toe.

Liturgie
Zingen: GKB Psalm 122 : 1 en 3 (Ik was verheugd toen men mij zei)
Stil gebed
Votum en groet
Zingen: LvK Gezang 293 : 1, 2, 3 en 4 (Wat de toekomst brengen moge)
Gebed
Kinderen naar club
Lezen: Johannes 17 : 1 – 26
Zingen: GKB Psalm 84 : 1, 2 en 5 (Hoe lieflijk is uw huis, o Heer)
Preek over Johannes 17 : 21
Zingen: LvK Gezang 320 : 1, 2, 3 en 4 (Zingt een nieuw lied voor God de Here)
Kinderen terug
Leefregels
Zingen: LvK Gezang 481 : 1, 2 en 3 (O grote God die liefde zijt)
Gebed
Mededelingen
Collecte
Zingen: GKB Gezang 167 : 1, 2 en 3 (Samen in de naam van Jezus)
Zegen

Jezus’ droom voor de kerk

Inleiding
dia 1 – dromen
Vandaag gaan we dromen.
Maar wat is dat eigenlijk, dromen?
’s Nachts droom je.
In je dromen kun je vliegen,
in je dromen wordt je achterna gezeten door monsters,
in je dromen ben je te laat voor je examens…
’s Ochtends wordt je wakker, en bedenk je: ‘het is niet echt’.
Maar dromen is meer.
Soms zegt Hanneke iets tegen mij, en hoor ik het niet eens…
Moet ze 3x mijn naam zeggen voor ik reageer.
Diep in gedachten verzonken, terwijl ik niet eens weet waar ik aan denk.
Ook dat is dromen.

Vandaag gaan we dromen, maar op een andere manier.
Geen fantasiewereld, geen dagdromen, maar verlangen.
Want dromen is ook verlangen.
Je kunt een droom hebben voor je toekomst,
voor je kinderen, je kleinkinderen, je bedrijf,
ons land, de wereld, enzovoort.

dia 2 – wat droom jij voor de kerk?
Zo kun je ook een droom hebben voor de kerk.
Naar wat voor kerk verlang je?
Wat heeft de kerk volgens jou echt nodig?
Moeten we in de kerk vaker samen eten?
Moeten we meer de samenleving in?
Moeten we elkaar meer ruimte bieden?
Ik noem maar wat dromen.
Hoe ziet jouw droomkerk eruit?
Bespreek het met elkaar, in groepjes van 2 of 3.
Wat droom jij voor de kerk?
Een minuutje om met elkaar te overleggen.

(plenair een aantal dromen delen)

dia 3 – Jezus’ droom voor de kerk
Wat een dromen!
Toen ik begon na te denken over een droomkerk,
want dat is het thema uit het projectboek deze week,
begon ik me af te vragen:
wat is eigenlijk Jezus’ droom voor de kerk?
Ik wil jullie vanochtend niet meenemen in mijn dromen,
maar in de dromen van Jezus.
Johannes 17:21: ‘Laat hen allen één zijn, Vader.
Zoals u in mij bent en ik in u, laat hen zo ook in o ns zijn,
opdat de wereld gelooft dat u mij hebt gezonden.’
Dát is Jezus’ droom voor de kerk.

1. Jezus droomt
dia 4 – een droom voor de kerk?!
Jezus droomt.
Maar droomt hij voor de kerk?
Dat woord, ‘kerk’, kom je in Johannes 17 niet tegen.
Misschien vind je het een lelijk woord.
Kerk staat voor een instituut, van bijna 2000 jaar oud,
met allerlei tradities en gewoontes.
Kerk staat voor een organisatie, waar van alles geregeld is,
en je geacht wordt je in de structuur te voegen.
Moeten we wel dromen voor de kerk?
Moeten we niet dromen van meer Jezus en minder kerk?
Al die vormen in de kerk,
ze kunnen de ontmoeting met Jezus ook in de weg staan.
Moeten christenen zich niet gewoon meer op Jezus richten,
in plaats van zoveel energie in de kerk te stoppen?

Toch droomt Jezus over de kerk.
Hij bidt voor ieder die in hem gelooft.
En uit zijn gebed blijkt dat die gelovigen bij elkaar horen.
Dat is precies wat de kerk is: gelovigen die bij elkaar horen.
Misschien moet die kerk simpeler,
en ongetwijfeld moet Jezus nog veel meer centraal staan,
maar Jezus droomt wel voor die kerk!

dia 5 – Jezus’ afscheidsgebed
Het is donderdag.
Jezus en zijn leerlingen zitten aan tafel.
Ze hebben gegeten, de tafel is afgeruimd.
Op tafel staan alleen nog bekers met wijn, maar niemand denkt aan drinken.
Jezus is aan het woord, en het is anders dan anders.
Intens, maar ook verwarrend.
Het is alsof Jezus afscheid neemt,
en zijn leerlingen nog 1 keer op het hart bindt waar het om gaat.

De klok tikt verder.
Het is al laat op de avond en het wordt tijd om te gaan.
Maar eerst wil Jezus bidden.
Misschien ben je wel eens een ruimte binnengevallen
waar mensen aan het bidden waren.
Ik vind dat altijd wat ongemakkelijk.
Als ik bijvoorbeeld te laat ben op een vergadering,
luister ik, voordat ik naar binnen ga,
aan de deur of ze niet toevallig aan het bidden zijn.
Dan wacht ik wel even.

In Johannes 17 vallen we binnen in een gebed.
Een heel intiem moment.
We horen Jezus bidden.
We horen Jezus met zijn Vader praten,
en krijgen een kijkje in Jezus’ hart.
Jezus spreekt over wat hem het meest bezig houdt
nu hij afscheid moet nemen van zijn leerlingen.
Je zou haast de eetzaal weer uitlopen,
om Jezus met zijn leerlingen te laten bidden.
Maar als je blijft, hoor je dat Jezus niet alleen voor zijn leerlingen bidt.
‘Ik bid voor allen die door hun verkondiging in mij geloven.’
Wow: Jezus bidt voor ons, voor jou en mij!

dia 6 – wat zou Jezus bidden?
Wat zou Jezus bidden?
Waar droomt Jezus van?
Jezus zal vast weten welke gevaren er voor de kerk op de loer liggen.
Het gevaar van ongeloof:
niet kunnen of niet willen geloven dat Jezus leeft.
Wat vind ik het soms moeilijk om te geloven!
Het gevaar van lauwheid:
je gelooft het wel, maar het doet je weinig,
en voor je leven maakt het weinig verschil.
Het gevaar naar binnen gekeerd te raken,
een kerk die alleen maar oog voor zichzelf heeft.
Het gevaar van het slechte voorbeeld,
dat mensen denken: ‘als dát christenen zijn,
dan wil ik niets met het christelijk geloof te maken hebben.’
Het gevaar van vastroesten,
een kerk die blijft steken in ‘zo hebben we het nu eenmaal altijd gedaan’.
Wat een bedreigingen voor de kerk!
Wat zou Jezus bidden?
Wat is zijn droom?

2. Jezus’ droom: eenheid
dia 7 – Jezus’ droom: eenheid
Jezus droomt van eenheid.
Eenheid?! Ja, eenheid!
‘Laat hen allen één zijn.’
Wat een vreemd gebed is dat!
Waarom bidt Jezus uitgerekend om eenheid?
Zijn er geen belangrijkere dingen te bedenken?
Wat bezielt Jezus?

dia 8 – verdeeldheid: hét wapen van de vijand
Blijkbaar ziet Jezus het als grootste bedreiging,
dat zijn volgelingen verdeeld raken.
Die bedreiging is groter dan de gevaren die ik net noemde!
Bij nader inzien is dat nog helemaal niet zo gek.
Verdeeldheid is hét grote probleem van de mensheid.
Zo begon de ellende in Genesis 3.
Toen God alles gemaakt had,
gingen God en de mensen vertrouwd met elkaar om.
Er was eenheid.
Tot de slang zich ermee ging bemoeien.
Hij zette de mensen tegen God op, en dreef de mensen uit elkaar.
Adam legde Eva de schuld in de schoenen,
ze schaamden zich voor elkaar,
en misschien nog wel meer voor God.
Voortaan zijn de mensen verdeeld,
doen ze wat goed is in eigen ogen.
Vervreemd van God en van elkaar.
Dát is verdeeldheid.

Het is een beproefde tactiek van de vijand.
‘Verdeel en heers.’
Zet mensen tegen elkaar op, en jij hebt ze in je macht.
Jezus ziet dit gevaar.
Hoe kan het goede nieuws de wereld over gaan
als christenen verdeeld raken?
Jezus is juist gekomen om een nieuwe eenheid te brengen.
Als zijn volgelingen verdeeld raken,
wordt zijn beweging in de kiem gesmoord.

dia 9 – eenheid: eensgezind met elkaar én God!
Het is Jezus’ droom dat wij één zijn.
‘Samen één’, dat is niet gewoon een aardig thema
om je in een gemeenteproject eens mee bezig te houden,
het is de droom van Jezus voor de kerk!
Maar wat is eenheid?
Eerst maar wat het niet is:
het is niet dat we het gezellig met elkaar hebben.
Dat je met iedereen hartsvriend of hartsvriendin bent.
Het is ook niet dat we allemaal hetzelfde zijn,
met dezelfde hobby’s,
dezelfde muziekvoorkeuren,
dezelfde gaven en dezelfde favoriete bijbelteksten.

Wat eenheid wél is, zegt Paulus heel mooi in Filippenzen 2:
‘maak mij volmaakt gelukkig door eensgezind te zijn,
één in liefde, één in streven, één van geest.
Handel niet uit geldingsdrang of eigenwaan,
maar acht in alle bescheidenheid de ander belangrijker dan uzelf.’
We zijn één als we samen gericht zijn op Jezus,
ons daarom niet uit elkaar laten drijven,
maar juist elkaar dienen.
Eensgezind: wij willen Jezus volgen!

Eenheid gaat wel even wat verder dan dat we elkaar tolereren,
dat we het met elkaar uithouden bij gebrek aan beter.
Jezus zegt tegen zijn Vader: ‘zoals u in mij bent en ik in u.’
Jezus en zijn Vader zijn 2 handen op 1 buik.
Ze willen precies hetzelfde, ze vullen elkaar perfect aan.
Jezus bidt dat onze eenheid zó ver gaat.
Ja, zelfs dat we zo één worden met Jezus en de Vader!
‘Laat hen zo ook in ons zijn,’ bidt Jezus.
Een kerk dus die niet met zijn eigen dingen bezig is,
maar kind aan huis is bij God,
door en door vertrouwd met Vader, Zoon en Geest,
en zich daar niet weg laat drijven.

3. Een utopie?
dia 10 – een utopie?
Het is mooi om te dromen.
Maar dan weer met beide benen op de grond.
De meeste dromen zijn bedrog…
Wat komt er nu terecht van die droom van Jezus?
Is dit zo’n droom die de werkelijkheid uit het oog verliest?

dia 11 – Jezus bidt niet voor niets om eenheid…
Het is in ieder geval niet voor niets dat Jezus om eenheid bidt.
Verdeeldheid is een vijand die steeds op de loer ligt.
In Nederland heb je minstens 15 smaken gereformeerde kerken,
en dan heb je het alleen nog maar over gereformeerde kerken!
Maar ook binnen al die verschillende kerken
is de eenheid vaak ver te zoeken.
Hoe één zijn wij nu in De Voorhof?
Zijn wij één, zoals de Vader en de Zoon één zijn?
Ik dacht het niet!

Daar zijn wij niet uniek in.
Berucht is de kerk in Korinte.
Verdeeld tot op het bot.
Over grote dingen: is Jezus wel opgestaan?
In persoonlijke verhoudingen:
de rijken en armen in de gemeente die langs elkaar heen leven.
Zelfs rond de voorgangers ontstond verdeeldheid:
de een was fan van Paulus, de ander van Apollos.
Nee, het is niet zo gek dat Jezus om eenheid bidt:
hij weet hoe moeilijk dat nog vaak zal blijken te zijn.

dia 12 – de Geest geeft eenheid!
Toch is het niet alleen kommer en kwel.
Het is in de eerste jaren van de kerk echt heel spannend geweest
of de christenen elkaar zouden vasthouden.
Er waren 2 ‘soorten’ christenen:
Joodse christenen en christenen uit andere volken.
De grote vraag was:
moeten alle christenen zich aan de Joodse wetten houden?
Moeten christenen bijvoorbeeld besneden worden?

Over deze vraag wordt een vergadering gehouden,
je kunt het lezen in Handelingen 15.
Het is de allereerste synode.
Ze zitten in een kring, de leiders van de kerk.
Om de beurt voeren ze het woord, en de toon wordt fel.
Hier had de kerk kunnen scheuren.
Maar een wonder gebeurt: de broeders vinden elkaar.
Er komt een besluit:
‘in overeenstemming met de heilige Geest hebben wij besloten
u geen andere verplichtingen op te leggen dan wat strikt noodzakelijk is.’
Het gaat niet om de vormen, het gaat om Christus.
Hier zie je die eenheid aan het werk.

Ja, eenheid lijkt vaak ver weg.
Er is maar één manier om eenheid te vinden,
en dat is ons niet door onszelf te laten leiden,
maar door de Geest.
Jezus zelf helpt om de droom waar te maken,
hij sluit er zijn gebed mee af:
‘ik heb hun uw naam bekendgemaakt en dat zal ik blijven doen,
zodat de liefde waarmee u mij liefhad
in hen zal zijn en ik in hen.’
Als we het van hem verwachten, is eenheid mogelijk!

4. Droom je mee?
dia 13 – droom je mee?
Jezus heeft een droom voor de kerk.
Hij droomt van eenheid.
Droom je met Jezus mee?

dia 14 – laat Jezus’ droom jouw droom worden
Maak van die droom van Jezus maar je eigen droom.
Natuurlijk, we hebben allemaal onze dromen voor de kerk,
maar laat het beginnen bij de droom van onze Heer Jezus zelf!
En nee, dat betekent niet dat we nu van alles moeten doen.
De droom van Jezus is een gebed, geen gebod.
Jezus bidt het niet zodat wij weer allerlei actie ondernemen
om te proberen eenheid wat dichterbij te brengen.
We kunnen beter met Jezus mee dromen,
de handen vouwen, en bidden: ‘Vader, laat ons een zijn,
zoals u en de Zoon een zijn, laat ons in u zijn,
en laat de wereld door dat getuigenis
geloven dat Jezus door u gestuurd is.’
Als we dat doen, dan zal ons verlangen naar eenheid groeien,
en zal de Geest ons de weg wel wijzen.

dia 15 – deel je droom met elkaar
En je eigen dromen?
Blijf alsjeblieft dromen, ook voor de kerk!
Het is goed om dromen voor de kerk te hebben,
sterker nog: als we geen dromen voor de kerk meer hebben,
dan wordt het tijd om na te denken
of we die kerk maar niet beter kunnen opdoeken.
Dan zijn we óf zo tevreden met de kerk,
dat we niet meer in beweging willen komen,
óf de kerk doet ons niets meer.
Blijf dromen, en deel die dromen met elkaar!
Dat gaan we in de gemeente ook doen,
op kringbijeenkomsten en op een gemeenteavond, op dinsdagavond 20 juni.
Dus voor alle gemeenteleden: blokkeer 20 juni vast in je agenda!
Proef dan in elkaars dromen de liefde voor Jezus en zijn kerk.
Al die verschillende dromen kunnen ook een nieuwe bron van verdeeldheid worden,
dat is natuurlijk niet de bedoeling!
Het is niet jouw kerk, maar zijn kerk.

dia 16 – de kerk is het waard om van te dromen!
Misschien valt die kerk tegen.
Dat weet ik eigenlijk wel zeker.
Maar blijf dromen.
Blijf de kerk liefhebben.
Dat doet Jezus ook.
Ze is zijn bruid.
Amen.




1 Korintiërs 14:26b | Ieder draagt bij

Wat doe je eigenlijk in de kerk? Het lijkt weleens alsof maar een handjevol mensen iets doet in een kerkdienst. In Korinte was dat heel anders: ieder droeg bij. Wat betekent dat voor ons?
Voor wie deze preek in een kerkdienst wil gebruiken: graag ontvang ik een melding op hmveurink@gmail.com. Dan stuur ik ook de bijbehorende powerpoint toe.

Liturgie
Zingen: GKB Gezang 171 : 2 en 3
Stil gebed
Votum en groet
Zingen: LvK Gezang 328 : 1, 2 en 3
Gebed
Kinderen naar club
Lezen: 1 Korintiërs 14 : 20 – 33
Luisterlied: Here’s My Heart
Preek over 1 Korintiërs 14 : 26b
Zingen: GKB Psalm 148 : 1, 2 en 4
Kinderen terug
Leefregels
Zingen: Bid met mij (Sela)
Gebed
Mededelingen
Collecte
Zingen: LvK Psalm 98 : 3 en 4
Zegen

Ieder draagt bij

Inleiding
dia 1 – zwart
“Wanneer u samenkomt, draagt iedereen wel iets bij:
een lied, een onderwijzing, een openbaring,
een uiting in klanktaal of de uitleg daarvan.
Laat alles tot opbouw van de gemeente zijn.”

dia 2 – mierennest
Het klinkt misschien niet als een compliment,
maar bij mij komt bij deze woorden het beeld op van een mierennest.
Je weet wel, zo’n nest dat je pas opmerkt als je er middenin zit…
Het leek zo’n lekker plekje om even uit te rusten,
maar je weet niet hoe snel je weg moet komen.

Blijf de volgende keer dat je in zo’n mierennest gaat zitten
toch even wat langer kijken.
Van een veilig afstandje natuurlijk.
Want het is ronduit fascinerend.
Wat een bedrijvigheid is er rond een mierennest!
Waar ze precies mee bezig zijn,
ik heb werkelijk geen idee,
maar bezig zijn ze, zonder uitzondering.
Ik daag je uit te zoeken naar een mier die niets doet:
dat is zoeken naar een speld in een hooiberg.

Een kerk vergelijken met een mierennest,
dat klinkt misschien niet als een compliment,
maar in de bijbel worden mieren een voorbeeld voor ons genoemd.
Spreuken 6:6-8: “Ga naar de mieren, luiaard,
kijk hoe ze werken en word wijs.
Hoewel er onder hen geen leider is, geen aanvoerder, geen koning,
halen ze in de zomer voedsel binnen,
leggen ze in de oogsttijd een voorraad aan.”
Nietsnutten en luilakken kunnen een voorbeeld nemen aan de mieren.

Trouwens, die mieren doen dus ook niet zomaar wat.
Ze lopen geen rondjes omdat ze nu eenmaal van hun energie af moeten.
Het is geen uitsloverij, ze zijn juist heel doelgericht bezig!
Voor ons lijkt zo’n mierennest een chaos,
maar elke mier heeft zijn taak.

dia 3 – ieder draagt bij
Dat brengt me bij het weekthema: taken en rollen.
In 1 Korintiërs 14 heeft iedereen in de kerk een taak: ieder draagt bij.
Paulus geeft daar een doel bij:
laat het geen uitsloverij zijn, maar tot opbouw van de gemeente.
Laten wij kijken wat we vandaag met die woorden van Paulus kunnen.

1. Korinte als spiegel
dia 4 – wat doe jij hier?
“Wanneer u samenkomt, draagt iedereen wel iets bij.”
Zo ging dat in Korinte.
Maar hoe zit dat met ons?
Wat doe jij hier?
Zo af en toe staan, vooral veel zitten,
een stoel warm houden,
een pepermuntje eten, of 2, of 3,
maar dat zij natuurlijk niet de dingen die Paulus bedoelt.
Is er nog meer?
Wat doe je nou eigenlijk in de kerk?

Het gaat er hier in De Voorhof heel anders aan toe dan in Korinte.
Dat is helemaal niet erg, verschil mag er zijn,
maar zo’n tekst van Paulus staat daardoor wel op grotere afstand.
Misschien is het zelfs wel vervreemdend:
kom je in 1 Korintiërs 14 in een wereld
waar je je helemaal niets bij kunt voorstellen.
Het gaat er zó anders dan bij ons – wat kun je daar nog mee?
Nou, volgens mij kunnen we in ieder geval eens in de spiegel kijken.
Wat zie je, als je de kerk in Franeker gaat vergelijken met die in Korinte?

dia 5 – Korinte: ieder draagt actief bij
De kerk in Korinte zit in ieder geval vol energie!
Iedereen doet wel wat.
Dat is ook wel een stukje van het probleem:
ze konden niet zo goed maat houden.
Elke samenkomst van de gemeente
stonden mensen te popelen hun bijdrage te leveren.
De een droeg bij met een lied,
de ander met een getuigenis,
weer een ander met een stuk onderwijs,
maar er werd ook geprofeteerd,
mensen kregen openbaringen die gedeeld werden,
en dan ook nog klanktaal.
Nu gaat het niet om wat er nou allemaal precies gebeurt,
Paulus zou nog wel even kunnen doorgaan met zijn opsomming,
het punt is dat ieder actief bijdraagt.

Kerkgebouwen bestonden toen nog niet.
De samenkomsten waren aan huis,
waarschijnlijk bij de rijkere gemeenteleden,
want die hadden ruimte om mensen te ontvangen.
Maar dan nog, met 40 mensen was het huis wel ongeveer vol,
en dan was er echt niet voor iedereen een klapstoeltje.
Sommige mensen stonden tegen de muur aan,
anderen zaten op de grond,
weer anderen hadden een stoel bemachtigd.
Misschien was het ook wel een grote stoelendans,
want je krijgt niet de indruk dat ze veel stilzaten!
En zo ging dat dan op meer plaatsen in de stad:
op verschillende adressen kwamen huisgemeenten samen.

dia 6 – kerkdienst: een paar mensen met een taak
Heel anders dus dan bij ons.
Waar kerkdiensten worden gehouden in kerkgebouwen.
Hier hoef je niet tegen de muur aan te staan,
voor ieder is er een eigen stoel,
en als je kunt stilzitten ben je bij ons in het voordeel.
Ik kan dat dus niet, en daarom ben ik maar predikant geworden…
Je mag ook blijven zitten: er wordt niet zoveel van je verwacht.
Er zijn een paar mensen die een duidelijke taak hebben in een dienst:
natuurlijk ik als predikant,
de organist zorgt voor muziek, vandaag aangevuld met zang en gitaar,
de ouderling van dienst geeft mij een hand,
de diakenen zorgen voor de collecte,
in het mediahok zorgen mensen voor beeld en geluid,
de koster doet van alles,
in de creche zijn oppassers,
de kinderclub heeft zijn eigen leiders,
en dan heb je het ook wel ongeveer gehad.

Heel anders dus dan in Korinte.
Dat heeft zeker zijn voordelen, maar ook nadelen.
Het gevaar is dat je de kerkdiensten gaat zien als een soort voorstelling.
Er is muziek, er is een praatje, en jij laat het lekker over je heen komen.
Je neemt een afwachtende houding aan,
en het staat allemaal op veilige afstand.

2. Alles tot opbouw
dia 7 – hét criterium: dient het de opbouw?
Ik stelde de vraag: ‘wat doe jij hier?’
Die vraag beantwoorden wij ongetwijfeld anders dan in Korinte,
dat lijkt mij inmiddels wel duidelijk.
Maar ik vermoed, ik kan er natuurlijk naast zitten,
dat zowel in Korinte als bij ons
maar weinig mensen als eerste antwoord zouden geven:
‘ik ben hier om de gemeente op te bouwen.’
Terwijl juist dát is wat Paulus mee wil geven:
laat alles tot opbouw van de gemeente zijn.

Verschillen mogen er zijn.
In Franeker hoeven we geen kopie te zijn van de kerk in Korinte.
Zo’n zinnetje van Paulus, ‘iedereen draagt wel iets bij’,
beschrijft hoe het er in Korinte aan toe ging.
Dat wil nog niet zeggen dat het bij ons ook zo moet!

Wat wél geldt voor zowel Korinte als voor ons,
is die opdracht die Paulus geeft:
laat alles tot opbouw van de gemeente zijn.
Net zoals die mieren:
die sloven zich niet uit, maar hebben doel.
Ze bouwen een nest en leggen voedselvoorraden aan.
Of iedereen in de kerkdienst aan het woord komt, daar gaat het niet om.
Waar het wél om gaat is of het de opbouw van de gemeente dient.
Dat is in alle dingen die we doen, in al onze taken, het criterium.
Helpt dit de gemeente om met God te leven?
Helpt dit om elkaar te leren liefhebben?
Helpt dit om het evangelie naar buiten te brengen?

Het criterium is dus niet hoe we het altijd gedaan hebben!
Steeds weer is de vraag: wat is nu het beste voor de gemeente?
Welke taken moeten er nu echt gedaan worden?
Maar ook: welke gaven zijn er in ons midden?
Gaven die we niet zomaar links kunnen laten liggen.
Soms betekent het ook met dingen stoppen.
In het kerkblad van vorige week kon je lezen dat we gaan stoppen met themadiensten.
Die diensten hebben veel zegen gebracht,
zijn echt tot opbouw van de gemeente geweest,
maar lijken op dit moment vooral veel energie te kosten.
We gaan niet koste wat kost met taken door:
steeds is de vraag: wat dient de opbouw?

dia 8 – Korinte: Paulus remt af
In Korinte betekent die vraag dat Paulus flink moet afremmen.
Dat is trouwens relatief, want ook met de nieuwe regels van Paulus,
komt het op mij nog niet heel ordelijk over.
Mensen die aan het profeteren zijn,
en worden onderbroken door mensen die een openbaring krijgen…
Het probleem in Korinte is dat veel gemeenteleden
niet de opbouw van de gemeente zoeken, maar hun eigen eer.
Veel van die bijdragen zijn puur om jezelf te etaleren:
‘kijk eens wat een mooie bijdragen ik lever?’
Dan zegt Paulus: waar doe je het eigenlijk voor?
Laat alles voor de opbouw zijn!

dia 9 – voor ons: draag met je gaven bij!
In Korinte staat Paulus op de rem,
maar wat zou hij tegen ons in Franeker zeggen?
Ik denk dan toch dat hij ons zou aanmoedigen
de gaven die we gekregen hebben meer te gebruiken.
In vers 1 zegt Paulus: ‘jaag de liefde na en streef naar de gaven van de Geest.’
Natuurlijk, onze situatie is heel anders,
we zijn ook met meer mensen bij elkaar dan in Korinte,
maar de Geest geeft gaven, en die geeft hij niet zomaar:
die geeft hij om de gemeente mee op te bouwen.

We doen onszelf tekort als we alles laten afhangen
van een paar mensen die een taak in de dienst hebben.
Gods liefde, Gods genade, Gods aanwezigheid
mogen we ervaren in de bijdragen van ieder.
Niet alleen van de mensen die ervoor geleerd hebben.
Niet alleen van mensen die ergens supergoed in zijn.
Want bijdragen zijn geen manifestatie van jouw prestaties,
maar van Gods genade.
Ik moet denken aan de dienst van 4 weken geleden, Paaszondag,
waar Julia een getuigenis gaf over Gods weg met haar.
Daar mocht ík iets van God ervaren.
Dan gebeurt wat Paulus zegt, dat mensen belijden:
‘werkelijk, God is in uw midden’.
Laten we de opbouw van de gemeente
niet in de weg zitten door maar een handjevol mensen te laten bijdragen!

3. Weg met de afrekencultuur!
dia 10 – wat houdt ons tegen?
Dat zijn we niet zo gewend,
en ik vroeg me af: wat houdt ons eigenlijk tegen?
Misschien het gevoel dat je iets moet,
en daar houden we niet zo van.
Juist als iets moet, heb ik de neiging het niet te doen…
Maar ik denk dat er nog een belangrijkere reden is:
we staan niet zo graag in de schijnwerpers,
steken niet zo graag onze kop boven het maaiveld.
Je zou kunnen denken dat Friezen nu eenmaal zo in elkaar zitten,
maar het geldt voor Hollanders net zo goed.
Podiumangst schijnt een van de grootste angsten van mensen te zijn.
Het voelt niet veilig om iets bij te dragen.

dia 11 – afgerekend worden op je prestaties
Ik noem dat maar een afrekencultuur.
In een afrekencultuur wordt je beoordeeld op je prestaties,
en kun je snoeiharde kritiek krijgen als je prestaties ondermaats zijn.
Hoe veel verschillen er ook zijn tussen Korinte en Franeker,
in beide draait het vaak om prestaties.
In Korinte lieten mensen graag hun prestaties zien,
‘kijk mij toch eens’, daar haalden ze eigenwaarde uit.
Daarom wilde iedereen ook bijdragen.
Bij ons draait het net zo goed om prestaties,
maar zijn we sneller bang dat het niet goed genoeg is.
Mensen die denken dat ze ergens goed in zijn, vinden we al snel arrogant.
‘Dus jij denkt dat jij talent hebt? Dat zullen wij wel bepalen!’
Zowel in Korinte als in Franeker doen we daarmee Gods genade tekort.

Helaas gebeurt dat afrekenen veel te veel,
niet alleen in de samenleving, maar ook in de kerk.
Ik hoor soms verhalen, ook uit onze gemeente,
van mensen die afknappen op de kritiek die ze krijgen
als ze zich met hart en ziel voor de gemeente inzetten.
Het lijkt alsof iedereen zijn mening over je klaar heeft.
Dat als je iets bijdraagt aan het gemeenteleven,
je daarmee anderen het recht geeft je af te branden…
Laten we toch vergeten dat Jezus al gekruisigd is,
al ís afgebrand, voor ons allemaal.

dia 12 – genadecultuur: gedreven door liefde
Laten we daarom genadig zijn.
We hebben een genadecultuur nodig.
Niet alleen het beste is goed genoeg!
Dan ga je maar naar theater de Koornbeurs ofzo!
Hier leven we samen als familie van Jezus Christus.
Spreken we waardering uit.
Worden we gedreven door liefde voor elkaar.
En als je toch eens een kritische opmerking hebt,
vraag je dan eerst af of je het uit liefde zegt,
en of de ander je liefde erin kan proeven.
Houd anders liever je mond!

4. Ben jij maker?
dia 13 – ben jij maker?
“Wanneer u samenkomt, draagt iedereen wel iets bij.”
Het mag bij ons best wat anders gaan dan in Korinte, dat is geen probleem.
Maar draag je bij aan de opbouw van de gemeente?
Anders gezegd: ben jij maker?
Dat woord leen ik van popup-kerken:
gemeenschappen die proberen op een nieuwe manier kerk te zijn.
Op de website van een van die kerken staat:
“iedereen is maker: alle deelnemers zijn gelijkwaardig
en iedereen is in staat de gemeenschap vorm te geven.
Zo zien we de gemeenschap niet als een groep consumenten,
maar juist als producenten,
waarbij iedereen de gelegenheid heeft om mee te doen.”
Ben jij een maker?

dia 14 – jouw bijdrage doet ertoe!
Besef in ieder geval dit: je draagt bij,
jouw bijdrage aan het gemeentezijn doet ertoe!
De kerk is geen plek waar je naartoe gaat om iets te halen,
de kerk is een familie waar we elkaar opbouwen.
Dat betekent dat je niet zelf een afwachtende houding aanneemt,
terwijl je ondertussen van alles van anderen verwacht.
Het betekent dat niet een paar mensen een taak hebben,
zoals de kerkenraad of de organist,
en de rest wel gemist kan worden.
Nee: je kunt niet gemist worden, want je brengt jezelf in deze familie.
Zie jezelf niet als een toeschouwer,
die kijkt naar wat anderen aan het doen zijn, maar als een deelnemer.
Zoals die buitenstaander waar Paulus het over heeft:
die merkt dat er in de samenkomst echt iets gebeurd,
wordt er zelf volledig in betrokken, en belijdt dat God hier is!

dia 15 – ook in het geestelijk gesprek
We zijn aan elkaar gegeven om elkaar op te bouwen.
Dat kan natuurlijk op allerlei manieren.
In taken die er zijn, in je meeleven, in je gebeden.
Laten we in ieder geval niet vergeten
dat ook het met elkaar delen van je geloof erbij hoort.
Ik heb het idee dat we vooral op praktisch niveau
best wat voor de gemeente willen doen,
maar het veel moeilijker vinden
om met elkaar in gesprek te gaan over wat jij van God ervaren hebt,
of juist over de grote vragen aan God waar jij mee rondloopt.
Maar dat is niets om je voor te schamen!
We zijn een familie en wat ons samenbindt,
is onze liefde voor Jezus, voor zijn Vader en zijn Geest.
Iedereen mag bijdragen in dat geestelijk gesprek:
daar groeien we van.

dia 16 – kerk, dat zijn we samen!
Deze week is het thema ‘taken en rollen’.
Ik hoop dat nu duidelijk is
dat niet een paar mensen in de kerk een taak hebben, en de rest toekijkt.
Ieder heeft een rol in de gemeente!
Nee, het hoeft bij ons niet zo te gaan als in Korinte.
Wij mogen eigen wegen vinden om bij te dragen aan de opbouw.
Misschien kun je iets bijdragen in een kerkdienst.
Misschien heb je gaven om in te zetten in een bepaalde functie.
Misschien zijn het je gebeden en je meeleven.
Ik denk dat de kring ook een heel belangrijke plek is als het gaat om bijdragen:
daar kan ieder iets inbrengen, kan ieder zijn vragen stellen,
en kan ieder ook vragen aan jou stellen.
Hoe dan ook: kerk, dat zijn we samen!
Laten we samen bouwen, laten we samen God aanbidden,
want hij is in ons midden!
Amen.




Matteüs 25:14-30 | Jezus geeft zijn koninkrijk in beheer

Jezus vergelijkt ons met beheerders. Maar wat is eigenlijk goed beheer? Jezus zet de gangbare ideeën daarover op zijn kop. Het koninkrijk, dat moet je niet zorgvuldig bewaren, het is om gebruikt te worden!
Voor wie deze preek in een kerkdienst wil gebruiken: graag ontvang ik een melding op hmveurink@gmail.com. Dan stuur ik ook de bijbehorende powerpoint toe.

Liturgie
Zingen: ‘Hand en voet’ (E&R 260)
Stil gebed
Votum en groet
Zingen: GKB Psalm 139 : 1, 6 en 7
Gebed
Kinderen naar club
Lezen: Matteüs 25 : 14 – 30
Zingen: LvK Gezang 63 : 1, 2 en 3
Preek
Zingen: Opwekking 710
Kinderen terug
Leefregels
Zingen: LvK Gezang 78 : 1, 2 en 3
Avondmaal: onderwijs en viering
Zingen: LvK Psalm 150 : 1 en 2
Gebed
Mededelingen
Collecte
Zingen: Opwekking 602
Zegen

Jezus geeft zijn koninkrijk in beheer

Inleiding
dia 1 – zwart
Er zijn van die baantjes, die moet je gewoon een keer gehad hebben!
Beddentester bijvoorbeeld: dan wordt je slapend rijk.
Of chauffeur bij een autoleasemaatschappij:
je rijdt rond in de nieuwste auto’s, en krijgt er nog voor betaald ook.
In die categorie heb ik er nog één: de huisoppasser.
Die past goed bij de gelijkenis van Jezus.

dia 2 – huisoppas
Is er hier iemand die ervaring heeft als huisoppasser?
De rest, en ik ook, kan weer wat op z’n bucketlist schrijven.
Als huisoppasser, de naam zegt het al, pas je op het huis van een ander.
De eigenaar is op reis, misschien op een lange vakantie,
en zoekt iemand die voor het huis zorgt.
De planten water geven, post opruimen, tuin bijhouden, schoonmaken,
eventueel zorgen voor huisdieren, dat soort taken.
En belangrijk: het huis bewonen,
zodat inbrekers hun kans niet kunnen grijpen.
Het zijn vaak niet de armste huiseigenaren die zo’n oppas inhuren,
dus reken maar op een aangenaam verblijf
in een huis dat van alle gemakken is voorzien.

Ik wil jullie voorstellen aan 2 oppassers.
Oppasser 1 is een vrouw met verantwoordelijkheidsgevoel.
Bij haar is je huis in veilige handen.
Ze doet precies wat je van een oppas verwacht:
ze zorgt ervoor dat je je huis bij terugkomst
net zo aantreft als je het hebt achtergelaten.
Maar dan nog net een beetje schoner:
de vieze pannen die je op het aanrecht hebt achtergelaten zijn afgewassen,
en die logeerkamer waar je nooit komt, heeft een stofzuigbeurt gekregen.

Oppasser 2 is een creatieve man.
Bij hem weet je maar nooit hoe je je huis terugkrijgt.
Als het behang in de woonkamer hem niet aanstaat,
plakt hij er gewoon behang naar zijn smaak overheen.
Hij kan niet stilzitten, en ziet precies de mogelijkheden van het huis.
Bij terugkomst is je huis uitgebreid met een enorme dakkapel,
is de muur tussen woonkamer en keuken verdwenen,
en is de tuin opnieuw aangelegd.

2 Oppassers. Welke zou jij aannemen?
Wie kiest er voor oppas 1? (Dat dacht ik al.)
En wie voor 2? (Jullie durven!)

dia 3 – Jezus geeft zijn koninkrijk in beheer
Jezus vergelijkt ons met zulke huisoppassers:
dienaren die hij een grote schat nalaat.
Jezus geeft zijn koninkrijk in beheer.
En de vraag is: wat voor oppas ben jij?

1. In beheer
dia 4 – Jezus vertrekt, maar komt terug
Jezus vertelt over een man die op reis gaat.
Wanneer hij terugkomt, weet niemand.
Natuurlijk vertelt Jezus dit verhaal niet zomaar.
Het is de week voor Pasen.
Met zijn leerlingen is Jezus naar Jeruzalem gegaan
om daar het Pesach-feest te vieren.
Wat de leerlingen niet weten, maar Jezus wel,
is wat er gaat gebeuren.
Jezus weet dat hij gekruisigd zal worden,
dat hij zal opstaan en naar de hemel zal gaan.
Zijn tijd als mens op aarde nadert het einde.
Daar wil Jezus zijn leerlingen op voorbereiden.
In een lang hoofdstuk, Matteüs 24,
vertelt Jezus over de verwoesting van de tempel,
het einde van de tijd, en de terugkeer van de Mensenzoon.
Jezus zal binnenkort vertrekken, maar hij komt terug!
Net als die man die op reis gaat.

dia 5 – Jezus geeft zijn schat in beheer
Maar de man laat zijn personeel niet met lege handen achter.
Hij had ze kunnen ontslaan:
wat heeft hij aan een kok en een schoonmaker als hij toch niet thuis is,
maar hij geeft ze juist een grote verantwoordelijkheid:
hij geeft ze zijn hele vermogen in beheer.

dia 6 – talenten
Nu heb ik iemand nodig die goed is in rekenen.
Wie komt mij even helpen?
Ik wil graag uitrekenen hoeveel geld die man verdeelt.
Een talent is een blok zilver van 34 kilo,
en is ongeveer waard wat een gewoon mens in 15 jaar verdient.
Een modaal inkomen, dus wat de gemiddelde Nederlander verdient,
is volgens het internet ongeveer 2800 euro per maand.
Hoeveel verdien je dan per jaar? 2800×12=33.600
Maar zo’n talent, daar moest je 15 jaar voor werken,
wat is 1 talent dan waard? 33600×15=504.000
Dat is een half miljoen euro!
Wie vond het, net als ik, oneerlijk
dat de laatste dienaar maar 1 talent kreeg?
Hij krijgt een kapitaal in handen, een half miljoen!
En om het rekensommetje nog even af te maken:
de man verdeelt 8 talenten, hoe veel is dat? 504.000×8=4.032.000.
Die man is dus een multimiljonair!

dia 7 – …: zijn koninkrijk
Jezus is die rijke man, en wij zijn de dienaren.
Jezus geeft zijn talenten in beheer.
Maar wat zijn die talenten eigenlijk?
Een talent is iets waar je goed in bent.
Denk aan het programma ‘Holland got talent’.
Of aan het weekthema van het gemeenteproject: ‘gaven en talenten’.
Daarom heb ik deze gelijkenis ook gekozen voor vandaag.
Maar bij nader inzien gaat het niet over
dat iedereen talenten heeft,
en dat de een wat getalenteerder is dan de ander,
en dat wij nu die talenten moeten gebruiken.
Nee, de talenten zijn een schat.
Jezus geeft ons zijn schat in beheer.
Die schat, in 1 woord, is Jezus’ koninkrijk.
Dat is waar Jezus het steeds over heeft: zijn koninkrijk.
En als je de schat meer woorden wilt geven:
vergeving, leven, bevrijding, genezing, geloof, hoop en liefde.
Dat is de schat die Jezus in beheer geeft
tijdens zijn afwezigheid op aarde.

dia 8 – hoe beheer je de schat?
Hoe ga je met zo’n schat om?
Hoe ben je een goede oppas over Jezus’ koninkrijk?
Wat zou jij doen,
als iemand jou een half miljoen toevertrouwt?
Ik wist het wel!
Ik zou er zeer zorgvuldig mee omgaan,
zodat de eigenaar als hij terugkomt zijn geld terug kan krijgen.
Ik zou het goed van mijzelf vinden
dat ik niet 20.000 euro achterover had gedrukt,
om zelf ook van de schat te profiteren.
Ik zou het doen als huisoppasser nummer 1:
met een groot gevoel voor verantwoordelijkheid.
Of, in het verhaal van Jezus, dienaar nummer 3:
dat is tenminste iemand die je kunt vertrouwen!

2. Goed beheer
dia 9 – de schokkende ontknoping!
Jezus denkt daar anders over,
dat is het schokkende van zijn verhaal.
Dienaren 1 en 2 gaan hun boekje ver te buiten.
Net als huisoppas 2.
Alle toehoorders bij Jezus’ verhaal zullen het erover eens zijn geweest:
dienaren 1 en 2 kunnen een voorbeeld nemen aan hun voorzichtige collega.
Je moet er toch niet aan denken
dat als je je kok vraagt op 2,5 miljoen euro te passen,
dat hij op eigen houtje ermee gaat investeren?!
Zo’n dienaar verdient ontslag!

De rijke man komt terug van zijn reis,
en roept zijn dienaren op het matje.
Je zou verwachten dat dienaar 1 en 2 nu de wind van voren krijgen:
‘zijn jullie helemaal gek geworden?!’
Maar ze krijgen iets heel anders te horen:
‘voortreffelijk, je bent een goede en betrouwbare dienaar.’
Betrouwbaar?! Kom nou!
Er is er maar 1 betrouwbaar, dat is dienaar 3.
Hij zal de hemel wel in worden geprezen.
Maar nee: ‘je bent een slechte, laffe dienaar.’
Juist deze verantwoordelijke man wordt op staande voet ontslagen.

dia 10 – de aard van de schat: je moet hem gebruiken
Hoe kan dit?
Wat bezielt die rijke man?
Hij heeft op z’n minst eigenaardige ideeën over wat goed beheer is…
Om daar iets van te snappen, moeten we beter naar de schat kijken.
In het verhaal van Jezus gaat het om veel geld,
en dan heeft dienaar 3 helemaal gelijk.
Maar Jezus vertelt dit verhaal ook niet
om advies te geven over hoe je met een groot geldbedrag van een ander omgaat…
Jezus geeft zijn koninkrijk in beheer,
en het verhaal gaat over hoe je dáár mee omgaat.
Deze schat vraagt erom gebruikt te worden:
dat is de aard van deze schat.

Als je deze schat wegstopt, wordt hij waardeloos.
Net als een zak aardappels die te lang in de voorraadkast liggen.
Ze gaan stinken en rotten, en je kunt ze maar beter weggooien.
Het koninkrijk van Jezus wordt waardeloos als je het verstopt.
Net als liefde: als je geen liefde geeft, zal je liefde vanzelf verdampen.
De schat van Jezus moet juist gebruikt worden:
dan vermenigvuldigt de schat.
De 5 talenten worden er 10!
Het is met het koninkrijk net als met die uitspraak over liefde:
‘liefde delen is de enige manier om haar te vermenigvuldigen.’

Jezus laat jou een schat na.
Zijn grootste geschenk, dat is hij zelf!
Zijn leven is jouw leven!
Die schat kun je niet voor jezelf koesteren.
Met die schat moet je bezig gaan,
deze schat groeit als je ervan deelt.
Je ervaart pas echt de zegen van deze schat
als je met de schat voor anderen een bron van zegen bent.

dia 11 – een risico, maar nooit saai!
Best spannend, zo’n schat die je niet in de grond kunt verstoppen,
maar die erom vraagt gebruikt te worden.
Want het kan natuurlijk misgaan!
De 5 talenten zijn er 10 geworden, maar het hadden er ook 2 kunnen worden.
Dat is het risico van investeren…
Kies je ervoor met de schat aan de slag te gaan,
dan verandert de schat steeds.
Voor jezelf is misschien nog wel duidelijk wat de schat waard is,
trouwens, misschien is dat ook helemaal niet zo duidelijk,
maar nog veel lastiger is wat het koninkrijk kan betekenen in levens van anderen.
Laat ik het zo zeggen: als je met de schat bezig gaat,
wordt de schat nooit saai!

3. Hardvochtige reactie?
dia 12 – hardvochtige reactie?
Maar saai is natuurlijk wel zo veilig…
Huisoppasser 1 is misschien wat saai,
maar zou juist daarom mijn voorkeur hebben.
De rijke man in het verhaal reageert wel erg hardvochtig
tegen dienaar nummer 3.
Niks geen beloning voor het zorgvuldig bewaren van de schat:
‘gooi hem eruit, in de uiterste duisternis,
waar men jammert en knarsetandt.’
Is dat niet wat overtrokken?

dia 13 – oneerlijk, zodat wij weten wat Jezus wil
Ja, dat is het!
Dit is oneerlijk van die rijke man.
Je laat de boel de boel,
zadelt je personeel met je vermogen op,
geeft geen instructie wat ze ermee moeten doen,
en straft vervolgens degene af die het meest verantwoordelijk heeft gehandeld.
Dat kan niet!

Het verhaal is schokkend oneerlijk.
En ík geloof dat dat precies de bedoeling van Jezus is.
Dienaar 3 wist dan misschien niet wat de bedoeling van zijn baas was,
Jezus vertelt ons dit verhaal zodat wij het wel weten.
Die dienaren hadden geen instructies gekregen,
maar Jezus geeft ons wel degelijk instructies
hoe we zijn koninkrijk moeten beheren.
Jezus zoekt mensen als huisoppasser 2,
die met het huis aan de slag gaan.
Jezus waarschuwt voor de veilige weg
van het evangelie van Gods koninkrijk verstoppen.

dia 14 – verstoppen loopt dood, want: geloven draait niet om bewaren
Die weg loopt dood, om tenminste 2 redenen.
De eerste is dat geloven niet draait om bewaren.
Gods koninkrijk is geen museumstuk!
In een museum probeer je dingen zo goed mogelijk te bewaren.
Daarom mag je in musea oude voorwerpen vaak niet aanraken:
je huidzuren kunnen de museumstukken aantasten.
Geloven gaat niet om het veiligstellen
van een aantal onveranderlijke leerregels en leefregels.
Dat is wat de Farizeeën in Jezus’ tijd doen.
In Matteüs 23 krijgen zij er stevig van langs:
‘wee jullie, huichelaars!
Jullie lijken op witgepleisterde graven, die er vanbuiten wel fraai uitzien,
maar vol liggen met doodsbeenderen en andere onreinheden.’
Ze beschermen de wet zorgvuldig,
komen vroom over, hebben overal een antwoord op,
maar léven niet met God.
Terwijl geloven geen kwestie van bewaren is,
maar een kwestie van léven met God.

dia 15 – geloven draait niet om jou
Reden 2: geloven draait niet om jou.
De veilige weg kies je voor jezelf.
Dienaar 3 ging er vanuit dat hij met de schat wel kon investeren,
maar de winst toch weer bij zijn baas moest inleveren.
Waarom zou je dan die moeite doen?
Met z’n eigen geld was hij waarschijnlijk anders omgegaan:
dat had hij tenminste op de bank gezet om rente te krijgen.
Dienaar 3 liet het om zichzelf draaien, in plaats van om zijn baas.
Dat kun je met de schat van het koninkrijk ook doen:
‘als het maar goed zit tussen God en mij, als ik maar gered ben.’
Dat is spelen met vuur, je zet je redding op het spel!
Het gaat niet om jou,
het gaat om Jezus Christus en zijn schat: het koninkrijk!

dia 16 – verstoppen maakt bang
Als je de schat verstopt, blijft angst over.
Dienaar 3 zegt het: ‘uit angst besloot ik uw talent te begraven.’
Angst voor God, angst om het fout te doen.
Maar dan heb je de schat nooit goed bekeken.
Pak de schat liever aan, gebruik hem,
en de angst verdwijnt als sneeuw voor de zon.

4. Wees een goede beheerder!
dia 17 – 1 Korintiërs 4
Paulus schrijft in 1 Korintiërs 4:
‘Men moet ons beschouwen als dienaren van Christus,
aan wie het beheer over de geheimen van God is toevertrouwd.
Van iemand die deze taak vervult, wordt verlangd dat hij betrouwbaar is.’
Wees een goede, wees een betrouwbare beheerder van het koninkrijk!

dia 18 – 1 kijk, en blijf kijken
Begin maar met kijken.
En blijf kijken!
Een schat die je verstopt, kun je niet meer bekijken.
De schat van het koninkrijk vraagt erom
dat je er steeds weer naar kijkt.
Als je dat doet, ontdek je steeds nieuwe kanten.
Ontdek je telkens weer dat de schat nog waardevoller is dan je dacht.

Jezus wil dat je thuis raakt in zijn schat,
dat je je zijn koninkrijk eigen maakt,
dat je zijn evangelie doorleeft.
Niet als een handboek ‘hoe-word-ik-gered’,
wat je dan ook weer mooi weet,
waarna je de schat kunt laten verstoffen,
maar als een schat die je leven vormt.

dia 19 – bijbellezen
Dat is natuurlijk nog een beetje abstract:
hoe blijf je naar die schat kijken?
Gelukkig heeft God een boek vol laten schrijven over zijn schatten: de bijbel.
Donderdag, op de gemeentevergadering, staan we er uitgebreider bij stil.
De bijbel is een boek om in te schatgraven.
Geen boek dat je een keer doorleest en dan kent,
maar een boek waar je steeds opnieuw naar kijkt,
waar steeds nieuwe schatten in verborgen blijken te liggen.
Lees de bijbel, bekijk de schat, en blijf kijken!

dia 20 – 2 laat de schat zijn werk doen
Dat is 1: een goede beheerder blijft de schat bekijken.
Dan 2: gebruik de schat ook!
Of, beter gezegd, laat die schat zijn werk doen!
Want niet jij gaat aan de slag met de schat,
de schat gaat aan de slag met jou!
De schat is het koninkrijk van God,
en als je die schat in jou zijn werk laat doen,
begint dat koninkrijk ook in jouw leven.
Bijvoorbeeld als het gaat om vergeving:
de schat is dat je door God vergeven bent,
en als je die schat zijn werk laat doen,
zul je zelf ook een vergevingsgezind persoon worden.
Laat de schat zijn werk doen:
dat is tot zegen voor jezelf, voor de gemeente en de wereld.

dia 21 – 3 gebruik je talenten voor de schat
Nog 1 ding, dat is 3: gaven en talenten.
Het gaat in het verhaal van Jezus niet over je talenten.
Maar je talenten doen wel mee!
Gebruik je talenten voor de schat.
Ieder heeft zijn eigen talenten.
Ga daar maar naar op zoek, het projectboek helpt je op weg.
Hoe kun jij op jouw manier het koninkrijk beheren?
Wat kun jij bijdragen?
Met de dingen waar je goed in bent?
Met je tijd en aandacht, met je gebed.
Maar ook met je geld: je hebt het van God in beheer gekregen.
Denk daar thuis en op de kring maar verder over na.

dia 22 – welkom bij het feestmaal!
Het koninkrijk beheren, dat is nogal wat!
Ik voel me dan best tekort schieten!
Maar laat je niet ontmoedigen.
Als je met de schat wilt leven,
als je oprecht zoekt naar hoe je de schat gebruiken mag,
dan mag je horen wat dienaar 1 en 2 hoorden:
‘voortreffelijk, je bent een goede en betrouwbare dienaar.
Wees welkom bij het feestmaal van je heer.’
Van dat feestmaal mag je vandaag een heerlijke voorproef krijgen!
Amen.




Efeziërs 4:15-16a | Samen achter Jezus aan

Eén zijn als gemeente: dat gaat niet alleen over hoe je met verschillen omgaat. Die verschillen maken ons nog niet één. Maar wat dan wel? Wat bindt ons? Echte verbondenheid is te vinden als we samen achter Jezus aangaan. Als de bevrijdende waarheid van Jezus Christus de drijvende kracht is in je leven. En dat is spannend!
Voor wie deze preek in een kerkdienst wil gebruiken: graag ontvang ik een melding op hmveurink@gmail.com. Dan stuur ik ook de bijbehorende powerpoint toe.

Liturgie
Zingen: Psalm 66 : 1 en 5 (GKB=LvK)
Stil gebed
Votum en groet
Zingen: Opwekking 407
Gebed
Leefregels: Matteüs 6 : 19 – 34
Zingen: GKB Gezang 38 : 1, 2 en 3
Kinderen naar club
Lezen: Efeziërs 4 : 1 – 24
Zingen: LvK Gezang 78 : 1, 2 en 3
Preek over Efeziërs 4 : 15 – 16a
Zingen: Opwekking 378
Kinderen terug
Gebed
Mededelingen
Collecte
Zingen: GKB Psalm 67 : 1 en 2
Zegen

Samen achter Jezus aan

inleiding
dia 1 – voetbal
Degenen die mij een beetje kennen,
weten dat ik niet zo veel met voetbal heb.
Dat komt onder andere omdat ik er niet zo’n talent voor heb.
Laat ik het zo zeggen:
als ik meedoe met een potje voetbal,
dan ik ben ik een aanwinst voor de tegenstander…
Voetbal kijken, daar zie ik de lol ook al niet van in.
90 Minuten turen naar 22 mannen die rondrennen en tegen een bal schoppen.
Ach, misschien is het ook gewoon dat ik jaloers ben op zulk talent,
en daarom doe alsof ik er niets aan vindt…

dia 2 – rellen
Hoe dan ook: ik wil vandaag toch beginnen met een voorbeeld uit de voetbalwereld.
Ik denk namelijk dat het de boodschap van de preek een beetje duidelijk maakt.
Voetbal is het leukste als je een tegenstander hebt.
Dat kan er heel gemoedelijk aan toe gaan.
Maar tegenstanders willen het ook wel eens hard spelen.
Zo’n wedstrijd dat de scheidsrechter iedereen wel geel kan geven,
en de sfeer tussen de beide teams ook na de wedstrijd grimmig blijft.
Supporters doen daar dan vervolgens nog weer hun schepje bovenop,
door de wedstrijd die op het veld uitgevochten had moeten worden,
onderling nog eens een keer uit te vechten, maar dan zonder bal.
De ME moet er met een waterkanon aan te pas komen
om de supporters van de rivaliserende teams uit elkaar te halen.

dia 3 – oranje
Maar als er dan opeens een wedstrijd door het Nederlands elftal gespeeld moet worden,
is er niets meer van die afgunst te merken.
Spelers die normaal gesproken tegenover elkaar staan,
spelen alsof ze altijd al een team zijn geweest.
Op de tribune doet het er niet meer toe wie jouw ploeg is.
Supporters van alle teams zitten gebroederlijk naast elkaar om Oranje aan te moedigen.
Opeens is er een gezamenlijk doel, namelijk Duitsland verslaan,
en dat werkt blijkbaar samenbindend.

dia 4 – samen achter Jezus aan
Dat brengt me bij het onderwerp van vandaag.
In het projectboekje staat bij deze week:
‘we hebben een gezamenlijke missie: achter Jezus aan!’
Juist die gezamenlijke missie verbindt.
Daarom is het thema vanmorgen ‘samen achter Jezus aan’.

Dat is een ander thema dan in het projectboekje.
Daar is het thema deze week ‘ervaren en beleven.’
Er zijn verschillende manieren om God te ervaren
en verschillende manieren waarop je een kerkdienst beleeft.
Maar het vreemde is dat het daar in de dagboekstukjes helemaal niet over gaat:
daar gaat het over wat onze missie is.
De handleiding voor de kringbespreking gaat dan juist weer over ‘ervaren en beleven’.
Het boekje hinkt op 2 gedachten,
dus ik heb maar de vrijheid genomen een keuze te maken.
Geen willekeurige keuze trouwens:
ik denk dat het thema ‘ervaren en beleven’ een beetje in herhaling gaat vallen,
na eerder de liefdestalen en de generaties.
Maar waar eenheid begint, daar hebben we het nog niet over gehad.
Daarom vandaag: ‘samen achter Jezus aan.’

1. Wat drijft jou?
dia 5 – wat drijft jou?
Het gaat vandaag dus over onze missie.
In die missie, in ons doel, zouden we eenheid kunnen vinden.
Tja, wat is onze missie eigenlijk?
Wat is jouw levensmissie?
Waar leef ik voor?
Wat drijft jou?

dia 6 – de ‘weg van de heidenen’
Zowel Paulus als Jezus zijn daarnaar op zoek, in Efeziërs 4 en Matteüs 6.
Wat mij daarbij opvalt, is dat ze het allebei over ‘de heidenen’ hebben.
Klinkt lelijk, maar dat hebben we er zelf van gemaakt.
‘Heidenen’ heeft een beetje de gevoelswaarde
van dat christenen zich beter voelen.
Maar daar gaat het niet om!
Heiden, dat is iedereen die God niet of nog niet kent.
En als je God niet kent, dan kun je natuurlijk ook niet voor hem leven.
Dan is God niet het antwoord op de vraag: wat drijft jou?
Maar wat dan wel?

dia 7 – kijkwijzer seks
Paulus begint dan over ‘de weg van de heidenen’.
Jezus heeft het over ‘dingen die de heidenen najagen’.
Eerst Paulus. Hij schrijft:
‘afgestompt als ze zijn, geven ze zich over aan losbandigheid
en storten ze zich in allerlei zedeloze praktijken.’
Oke, ik geef toe, dit klinkt wel erg woest, als een niet zo beschaafde wereld,
en dat is inderdaad ook wel het geval.
De Griekse wereld waar Efeze bij hoort,
stond niet bepaald bekend om haar hoge seksuele moraal.
Maar als het om seks gaat, zijn wij in onze maatschappij dan niet afgestompt?!
Ik bedoel, de seks komt je overal tegemoet.
Nu is seks een prachtig cadeau van God, hij is de uitvinder ervan,
maar seks als antwoord op de vraag waar je voor leeft, dan gaat het mis.

dia 8 – eten
Jezus noemt weer andere dingen.
‘Vraag je niet bezorgd af: “wat zullen we eten?”, of: “wat zullen we drinken?”’
Daar moet je even bij bedenken
dat eten en drinken toen een stuk minder vanzelfsprekend waren dan voor ons.
Ik heb me nog nooit zorgen gemaakt
over of ik morgen wel te eten en te drinken heb.
De mensen die in Matteüs 6 naar Jezus luisteren, kennen die zorg wel.
Jezus is heel scherp: daar moet je je niet druk om maken!
Als Jezus daar al zo scherp is,
omdat hij vindt dat de mensen te druk zijn met onbelangrijke dingen,
wat zal hij van ons dan wel niet zeggen?!
Over eten en drinken hoeven we ons geen zorgen te maken,
maar soms lijkt het wel alsof we alleen met eten en drinken bezig zijn!
Met lekker eten, met gezond eten, met uit eten.
Eten en drinken als obsessie.

dia 9 – kleding
Voor kleding geldt precies hetzelfde.
Jezus zegt: ‘vraag je niet bezorgd af: “waarmee zullen we ons kleden?”’
Kleding hebben wij in overvloed,
je kunt elke dag schone kleren aantrekken.
Maar ja, kleren maken de man. De vrouw ook trouwens.
We zijn niet meer druk met of we wel genoeg kleding hebben,
maar de drukte verplaatst zich:
de keuzestress van hoe je je vandaag toch zult presenteren.
Kleding kan alle aandacht opeisen.

dia 10 – ‘ik leef voor mijzelf’
Of het nu seks is, eten en drinken, of kleding,
en voeg gerust geld aan het rijtje toe,
uiteindelijk komt het op hetzelfde neer:
je bent druk met je eigen leven.
Druk bezig je eigen toekomst en geluk veilig te stellen.

Wat drijft jou?
Ik vind Jezus en Paulus in ieder geval irritant confronterend!
Die weg van de heidenen is te herkenbaar.
Is het niet ook gewoon onze weg?
We zijn toch allemaal druk met ons eigen leven,
ieder doet zijn ding en we proberen het leven een beetje aangenaam te houden.
Moeten we dan maar niet gewoon eerlijk toegeven:
‘ik leef voor mijzelf,’ dat is wat mij drijft.

dia 11 – dan worden we uit elkaar gedreven
Als dat inderdaad zo is,
dan is het niet zo vreemd dat we het moeilijk vinden samen één te zijn.
Dan gaat het al snel om de vraag: wat heb ík eraan?
Wat heb ík aan de kerk?
Kom ik er aan mijn trekken?
Heb ik wat aan mijn geloofsgenoten?
Dat anderen anders zijn, is dan alleen maar lastig:
ze spreken andere liefdestalen, horen bij andere generaties,
beleven hun geloof op een andere manier, enzovoort.
Als we gedreven worden door onze eigen dingen,
dan drijft het ons uit elkaar.

2. Een radicaal andere weg
dia 12 – een radicaal andere weg
Wat drijft jou?
Naast die weg van de heidenen is er een andere weg.
De radicale weg van Jezus Christus.
Paulus schrijft: ‘ga de weg die past bij de roeping die u hebt ontvangen.’
Op die weg wordt je niet gedreven door je eigen dingen,
maar door de liefde van Christus.

dia 13 – de waarheid van liefde leven
Het is de weg van waarheid en liefde.
Maak daar geen tegenstelling van!
Alsof de waarheid iets veroordelends is,
voor intolerante mensen die altijd hun gelijk willen hebben,
en liefde iets is voor wie van die scherpslijperij niets moet hebben.

‘Waarheid’ heeft een negatief imago.
In onze cultuur benadrukken we graag dat ieder zijn waarheid heeft,
en kom er niet mee aanzetten dat jouw waarheid beter is dan die van mij.
Kunnen we de waarheid eigenlijk wel weten?
De laatste tijd is ook een andere ontwikkeling zichtbaar:
hoe vaak ik het woord ‘nepnieuws’ niet zie langskomen…
Op bijvoorbeeld Facebook blijkt het heel moeilijk nieuws en onzin van elkaar te onderscheiden.
Terwijl we geen onzin aangepraat willen krijgen!

dia 14 – alternative facts
Of neem Donald Trump:
toen journalisten er op wezen dat bij zijn inauguratie
veel minder mensen op straat waren dan bij de inauguratie van Obama,
reageerde Trump met een verklaring: volgens zijn ‘alternatieve feiten’
waren er nog nooit zoveel mensen op straat geweest als voor hem.
Kun je zo met de waarheid omgaan?

dia 15 = dia 13
Maar wat is dat dan, wat Paulus noemt, ‘ons aan de waarheid houden?’
Is de waarheid misschien iets dat je kunt opschrijven?
Iets van: ‘je bent een goede christen als je dit en dit en dit gelooft’?
Nee, dat is niet wat Paulus bedoelt.
Alsof waarheid iets voor in je hoofd is.
Waarheid is geen gesloten systeem.
Jezus zegt van zichzelf dat hij de Waarheid is.
Als Paulus zegt: ‘blijf bij de waarheid’,
dan zegt hij: ‘blijf bij Jezus Christus, blijf op hem gericht, leef van zijn genade,
blijf bij zijn manier van leven!’

Want waarheid, dat is veel meer dan de waarheid spreken.
Je kunt dingen zeggen die waar zijn, zonder dat je de waarheid kent.
Want waarheid is waarachtigheid:
als wij de waarheid geloven, als we geloven dat Jezus Christus Heer is,
dan moeten we dat ook leven.
En wat is die waarheid van Jezus Christus?
Dan kom je al snel bij die liefde uit!
Nee, niet de zoetsappige liefde die niets kost.
Het gaat om zuivere liefde,
die liefde waar jij uit het middelpunt verdwijnt om de andere centraal te stellen.
Dan horen waarheid en liefde helemaal bij elkaar: het is de waarheid van liefde.

Wat drijft jou?
Voel jij je thuis bij die weg van de heidenen?
Of wil je die andere weg gaan,
de weg van de waarheid, de weg van de liefde.
Dat, kun je zeggen, is onze missie: de waarheid van liefde leven.

dia 16 – Jezus ging die weg voor ons
Ik zei al, dat is een radicale weg.
Jezus ging die weg.
Hij ging niet mee in de leugen dat het leven om jezelf draait.
Hij werd niet gedreven door zijn eigen dingen.
Jezus zette zijn missie voorop: het koninkrijk van God brengen.
Toen hij door de duivel werd uitgedaagd in de woestijn.
Toen hij rondtrok in Galilea, waar de mensen van alles van hem wilden,
maar Jezus zijn missie voorop zette.
Toen hij in Getsemane doodsbang tot zijn Vader bad,
maar er rust bij vond dat zijn missie hem naar het kruis zou brengen.
Zelfs toen Jezus aan het kruis hing, en bad:
‘Vader, vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen.’
Jezus werd gedreven door zijn missie, ook voor jou.

dia 17 – een spannende weg: los komen van jezelf
Het is de weg van Gods koninkrijk zoeken en zijn gerechtigheid.
Jezus belooft dat je dan gelukkig zult zijn,
maar de weg naar dat geluk is wel nogal anders
dan hoe wij zelf gelukkig denken te worden.
Niet door seks, eten, drinken of kleding.
Maar door je aan Jezus over te geven,
met zijn liefde de wereld in te kijken,
kwetsbaar te zijn en klappen durven te vangen,
je niet neerleggen bij onrecht.
Het is los komen van het steeds bezig zijn met jezelf,
om je te richten op Gods koninkrijk.

Wil je op ontdekkingsreis gaan op deze weg?
Want laten we niet doen alsof we deze weg goed kennen.
Het is een spannende weg, steeds onbekend,
steeds als je denkt te weten hoe het zit, is het toch weer anders.
Het is jezelf loslaten en verloochenen, maar wat is dat eigenlijk?
Het is een weg waar je onderuit gaat,
maar Jezus je ook overeind helpt.
Willen wij samen op deze weg stappen?

3. Groei
dia 18 – groei
Dan gaat er ook wat gebeuren.
Valt er iets te ervaren en te beleven.
Paulus noemt twee dingen:
dan groeien we naar Jezus Christus
en dan groeien we naar elkaar.

dia 19 – dan groei je naar Jezus
Die weg van waarheid en liefde brengt je dichter bij Jezus.
Als je hem in zijn missie volgt,
dan mag je ook ervaren dat je naar hem toe groeit.
Dat hij steeds groter en steeds echter voor je wordt.
Dat je niet alleen in kerkdiensten even het gevoel hebt dat God je aanraakt,
een ervaring waar je het dan de rest van de week weer mee kunt doen,
maar dat Jezus heel je leven is.
Paulus heeft het over dat je ‘volledig’ naar hem toegroeit:
met alles wat je bent.
Dan mag je ook ervaren wat Jezus belooft:
‘al die andere dingen zullen je erbij gegeven worden.’
Wat trouwens niet betekent dat er geen moeilijkheden op je weg komen,
dat betekent het voor Jezus ook niet,
maar dat onderwerp laat ik nu even rusten.

dia 20 – dan groei je naar elkaar
Als we niet gedreven worden door zorg om ons eigen leven,
maar door de weg van waarheid en liefde,
dan mogen we ook ervaren dat we naar elkaar toe groeien.
Paulus zegt: we groeien toe naar Jezus Christus, hij is ons hoofd,
en vanuit dat hoofd krijgen we dan ook samenhang.

Hoe groeien we in verbondenheid?
Dus niet door ons op elkaar te richten!
Als we denken dat onze verbondenheid er is
doordat we na de kerkdienst met elkaar koffie drinken,
dan zitten we fout.
Die koffie is een mooi moment om aan die verbondenheid vorm te geven,
maar die verbondenheid ontstaat pas goed
als we ons samen op Jezus richten.
Hoe dichter bij hem, hoe dichter bij elkaar.

dia 21 – kaartje
Ik heb hem al eens eerder laten zien, een kaartje dat ik eens van Hanneke kreeg:
‘love does not consist in gazing at each other,
but in looking outward together in the same direction.’
Liefde is niet elkaar aangapen, maar samen dezelfde kant opkijken.
Samen naar Jezus kijken dus.

dia 22 – je deelt de diepste ervaring
Maar waarom krijgen we juist daardoor samenhang?
Er zit in ieder geval iets in van dat een gedeelde interesse mensen verbindt.
Als jij vogels hebt, en je komt een vreemde tegen die ook vogels heeft,
heb je direct een gespreksonderwerp.
Ik kan met Volvo-liefhebbers uren over dat merk praten.
Bij Jezus is dat ook zo, maar dan niet over iets wat je leuk vindt,
maar over iemand die jou zeer lief is.
Als je het kennen van Jezus met elkaar kunt delen,
dan kunnen er nog zo veel verschillen zijn,
maar de diepste ervaring kun je delen.
Dat verbindt.

dia 23 – jij hoeft niet in het middelpunt
Maar dat is niet het hele verhaal.
Belangrijker nog is dat als je Jezus kent,
als je zijn weg wilt gaan,
jij niet in het middelpunt staat, maar Jezus Christus.
Die relativering van jezelf is nodig om één te kunnen zijn,
bescheiden, zachtmoedig en geduldig.

dia 24 – samen achter Jezus aan
Willen we samen één zijn?
Zoeken we verbondenheid?
Dan begint het met deze vraag:
willen we samen achter Jezus aan?
De blik op hem richten, in plaats van op onze verschillen?
Willen we samen zijn weg gaan?
Dan zal al het andere erbij gegeven worden!
Amen.




Maleachi 3:24a | Generaties komen en gaan

Een kerk waar jong en oud samenkomen is een zegen. Maar de generatiekloof gaat ook aan de kerk niet voorbij. Hoe kunnen de verschillende generaties samen één zijn? Tot zegen zijn voor elkaar?
Voor wie deze preek in een kerkdienst wil gebruiken: graag ontvang ik een melding op hmveurink@gmail.com. Dan stuur ik ook de bijbehorende powerpoint toe.

Liturgie
Zingen: ‘Er is een God die hoort’
Stil gebed
Votum en groet
Zingen: Opwekking 672
Gebed
Kinderen naar club
Lezen: Maleachi 3 : 13 – 24 en Lucas 1 : 13 – 17
Zingen: LvK Psalm 78 : 1 en 2
Preek over Maleachi 3 : 24a
Zingen: GKB Psalm 148 : 4 en 5
Kinderen terug
Luisterliederen door Milan
Leefregels: 1 Timoteüs 4 : 11 – 5 : 2
Zingen: Opwekking 708
Gebed
Mededelingen
Collecte
Zingen: LvK Gezang 460 : 1 en 2
Zegen

Generaties komen en gaan

Inleiding
dia 1 –generaties
Vandaag gaat het over generaties.
Op internet kwam ik een mooi overzicht tegen
van de verschillende generaties die er zijn.
Laten we eens kijken welke generaties in de kerk zitten.
Wie is er jonger dan 17, dus geboren vanaf het jaar 2000?
Jullie worden generatie Alpha genoemd.
De volgende generatie is generatie Z, geboren tussen 1990 en 2000.
Wie horen daar bij?
Dan komt generatie Y, geboren tussen 1980 en 1994.
Voor wie vandaag heel wakker en scherp is:
inderdaad, er zit wat overlap met generatie Z.
Ergens tussen 1990 en 1994 gaat generatie Y over in generatie Z.
Generatie Y dus: wie horen daarbij?
Dan de pragmatische generatie, bouwjaar 1970 tot 1985.
Wie?
Generatie X, geboren tussen 1955 en 1970.
Wie horen daarbij?
Dan hebben we generatie babyboom, geboren tussen 1940 en 1955.
Wie zijn onze babyboomers?
En tenslotte de generatie van voor de oorlog.
Zijn zij ook aanwezig?
Uw generatie wordt de stille generatie genoemd,
en dat is vooral omdat u plichtsgetrouw en gezagsgetrouw zou zijn.

Dit is best bijzonder: alle generaties zitten hier onder één dak!
Ondanks alle verschillen.
Het leeftijdsverschil natuurlijk, maar dat is nog niet alles.
Generatiegenoten zijn in dezelfde tijd opgegroeid,
zijn gevormd door dezelfde grote gebeurtenissen.
Zo is die generatie van voor 1940 opgegroeid in een oorlog,
en moesten zij op jonge leeftijd een heel land weer opbouwen!
Daardoor hebben ze geleerd de schouders eronder te zetten,
en niet al te eigenwijs te zijn.

Zo heeft elke generatie zijn kenmerken.
Babyboomers zouden juist wel eigenwijs zijn.
In hun jeugd hebben ze gestreden voor een andere samenleving, het zijn vernieuwers.
Zelfontplooiing is voor hen een belangrijk woord.
Herkennen jullie je er een beetje in?

Dan generatie X.
Zij zouden zelfredzaam zijn, kunnen goed relativeren,
en hebben vaak een no-nonsensementaliteit.
Ze zijn wel eens een beetje onzichtbaar, maar kunnen ook goed verbinden.
Klinkt als Mark Rutte, en dat kan kloppen.
Herkennen jullie je erin?

Voor de pragmatische generatie is het belangrijk dat je jezelf bent.
Ze houden van onderhandelen, en je moet ze vooral niet dwingen.
Klopt het?

Dan mijn eigen generatie,
die ook wel eens de achterbankgeneratie wordt genoemd.
Wij kunnen wel eens een beetje lui en gemakzuchtig zijn…
Maar ook authentiek en zelfverzekerd,
en de wereld van internet kent voor ons geen geheimen.
Herkenbaar?

En dan nog generatie Z.
Lijkt op mijn generatie, met één groot verschil:
jullie zijn geboren in het digitale tijdperk,
terwijl mijn generatie nog werkstukken met de hand heeft geschreven…
Jullie zouden goed kunnen multitasken:
appen, muziek luisteren, huiswerk maken, allemaal tegelijk.

dia 2 – generaties komen en gaan
Verschillende generaties dus.
Mooi, maar soms ook wel moeilijk.
Want die generaties botsen wel eens.
Hoe kun je met die verschillen samen één zijn?
Daar gaat vanmorgen over.

1. Generatiekloof
dia 3 – generatiekloof
In de bijbel is het ideaal eenheid.
Jong en oud worden gewaardeerd, bijvoorbeeld in Spreuken 20:29:
‘de pracht van jonge mensen is hun kracht,
de sier van oude mensen is hun grijze haar.’
De generaties hebben elkaar nodig.
Maar in de praktijk blijkt dat lastig te zijn.
Er is eerder een generatiekloof.

dia 4 – Maleachi: de generaties zijn elkaar kwijt
Daarmee komen we in Maleachi 3.
Een pittige afsluiting van het Oude Testament.
De laatste zin van het Oude Testament is:
‘anders zou ik het land volledig moeten vernietigen.’
Lekker einde is dat…
Blijkbaar is er wel iets aan de hand, is er een groot probleem!
En dat is er: een kloof tussen ouders en kinderen.
Oftewel: een generatieprobleem.

Wat er precies aan de hand is, zegt Maleachi niet.
Misschien is het wel dat de oudere generatie de ballingschap nog heeft meegemaakt,
en de jongere generatie niet.
Generaties worden vaak gescheiden door grote momenten,
door oorlogen of door de opkomst van allerlei techniek.
De ballingschap kan ook zo’n scheiding zijn.

Wat in ieder geval opvalt is dat Maleachi niemand de schuld geeft.
Hij zegt niet tegen de jongeren:
jullie doen het op de verkeerde manier,
kijk toch alsjeblieft wat beter naar je ouders.
Andersom zegt hij ook niet tegen de ouderen:
jullie zitten fout, luister toch gewoon naar die jongeren.
Het gaat niet om goed of fout, wie er gelijk heeft en wie niet.
Het is een wederzijds probleem van generaties die elkaar niet kunnen vinden.

dia 5 – samenleving: generaties die elkaar ontwijken
Zo’n generatiekloof is dus niets nieuws.
Het is van alle tijden dat gemopperd wordt op de jeugd van tegenwoordig,
en ook van alle tijden dat jongeren zich afzetten tegen vorige generaties.
Wat misschien wel nieuw is,
is dat de verschillende generaties hun eigen gang kunnen gaan.
Als je alleen met generatiegenoten om wilt gaan, dan kan dat.
Veel mensen hebben iets met generatiegenoten,
herkennen zich in die omschrijvingen die ik net gaf,
hebben dezelfde wereldgebeurtenissen meegemaakt
en zitten ook nog in dezelfde levensfase.
Met hen voelen ze zich verbonden.
Maar met andere generaties
hoeven ze niet zo nodig te maken te hebben.

dia 6 – BNN en MAX
Dus is Nederland verdeeld in doelgroepen.
BNN probeert televisie voor jongeren te maken,
terwijl ouderen bij omroep MAX aan hun trekken komen.
Ik val er waarschijnlijk tussen,
want ik kijk zowel 3 Op Reis van BNN als Heel Holland Bakt van MAX…
Maar kijk eens naar de politiek.
Er is een speciale partij voor 50-plussers,
die vinden dat ouderen in de politiek vergeten worden,
en dat er iemand moet opkomen voor hun pensioenen.
Maar deze week kwamen de jongeren van het LAKS
met het bericht dat zij ook de politiek in wilden.
Achteraf bleek dat een stunt om aandacht te krijgen,
maar blijft staan dat ze vinden dat de politiek te veel door ouderen wordt gedomineerd…
Er moet meer geld naar onderwijs, en de studiefinanciering moet terug.
Dat is dus die generatiekloof.
Ik geloof dat ik ook maar een partij moet oprichten,
voor de achterbankgeneratie.
Dan zou ik in het programma zetten
dat iedereen van mijn generatie recht heeft op een privéchauffeur.
Kunnen we weer lekker op de achterbank zitten…
Elke generatie komt voor zichzelf op.

dia 7 – generatiekloof in de kerk?
Dat alle generaties in onze gemeente aanwezig zijn,
is echt niet vanzelfsprekend.
We mogen best zeggen dat we daarmee gezegend zijn.
Maar laten we niet te vroeg tevreden zijn.
Hoeveel contact is er bij ons eigenlijk tussen de generaties?
Binnen de familie is dat er vaak nog wel, maar binnen de gemeente?
Ik zie vaak dat jongeren elkaar opzoeken,
dat 30’ers elkaar opzoeken, ouderen elkaar opzoeken, enzovoort.
We zitten onder één dak, maar zijn we ook één?
Ouderen die zich zorgen maken over de jongeren,
en jongeren die vinden dat de ouderen met hun tijd mee moeten gaan,
is dat nou eenheid?
Die generatiekloof is in de kerk net zo goed!

2. Verzoening van generaties
dia 8 – verzoening van generaties
Terug naar Maleachi.
Ook daar kunnen de generaties elkaar niet vinden.
Maar Maleachi eindigt niet zonder hoop:
hij profeteert over een verzoening van de generaties.

dia 9 – dieper probleem: God kwijt zijn
De generatiekloof is van alle tijden.
Die los je niet even op, daarvoor zit het te diep.
Wil je de generatiekloof overbruggen,
dan moet je naar het diepere probleem doorsteken.
Dat generatieprobleem is niet het enige probleem in Maleachi 3.
De mensen zijn niet alleen elkaar kwijt, ze zijn ook God kwijt.
Dáár beginnen de problemen.

Maleachi is profeet na de ballingschap.
Een groep Joden is teruggekeerd naar Israël,
heeft Jeruzalem en de tempel herbouwd,
en probeert weer een leven op te bouwen.
Maar eenmaal gesetteld komen de vragen weer opzetten:
‘waar is God eigenlijk, wat merken we nou van hem?
Mijn buurman heeft niets met God, maar het gaat prima met hem hoor!
Wat heeft het voor zin om God te dienen?
Welk verschil maakt God nou eigenlijk?’
Herkenbare vragen?

dia 10 – leven met God overbrugt de generatiekloof
De mensen zijn van God vervreemd, dat is het diepere probleem.
Die twee problemen in Maleachi 3,
mensen die God kwijt raken én elkaar kwijtraken,
die hebben met elkaar te maken.
De generaties kunnen pas bij elkaar komen als ze bij God komen.
Die twee dingen kun je niet los van elkaar zien.
Daarom hebben we Lucas 1 gelezen.
Die profetie van Maleachi wordt door de engel Gabriël aangehaald:
‘Als bode zal hij voor God uit gaan met de geest en de kracht van Elia
om ouders met hun kinderen te verzoenen…’
In Maleachi houdt het dan op, maar Gabriël gaat verder:
‘…en om zondaars tot rechtvaardigheid te brengen.’
Gabriël zet ze naast elkaar: verzoening tussen generaties en verzoening met God.
De kloof tussen mensen wordt gedicht als mensen met God gaan leven!

Trouwens, ook Maleachi doet die oproep.
Hij zegt: ‘houdt je aan het onderricht van Mozes’.
En dan heeft hij het even later ook over Elia.
Dat zijn niet twee willekeurige namen:
Mozes en Elia staan voor de wet en de profeten, voor de bijbel,
voor God die zich aan ons bekend maakt.
Als we samen luisteren naar God,
samen zoeken naar wat hij wil,
dan kunnen wij en onze generaties elkaar vinden!

Want bij God leer je dat het niet draait om jou en jouw generatie.
Bij God leer je het belang van de ander te zoeken, zoals God ons belang zoekt.
Bij God leer je elkaar te dienen, en dan kun je echt verbonden zijn.
Dan geniet niet alleen een oudere van ‘er is een God die hoort’,
maar ook een jongere, omdat hij een oudere ziet genieten.
En andersom: dan genieten niet alleen jongeren van de Opwekkingsliederen
en de luisterliedjes door Milan op gitaar,
maar ook de ouderen, omdat ze jongeren voor God zien zingen.
Dan kijken we verder dan onze voorkeuren.

dia 11 – Jezus neemt de vloek van de generatiekloof op zich
Dat gaat niet vanzelf.
Maleachi heeft het over Elia,
die door God wordt gestuurd om daarbij te helpen.
Uit Lucas 1 wordt duidelijk dat dat over Johannes de Doper gaat.
Maar daar houdt het natuurlijk niet op!
God zelf brengt de generaties samen.
Aan het kruis neemt Jezus de vloek van de generatiekloof op zich.
Dé Vader en dé Zoon worden daar van elkaar verwijderd.
Zo brengt Jezus ons weer bij elkaar.
En dan mogen we elkaar onderweg ook scherp houden,
dat we de blik niet richten op de verschillen tussen de generaties,
maar de blik richten op God, die ons aan elkaar geeft.

3. Elkaar tot zegen
dia 12 – elkaar tot zegen
Dan kan iets van dat oude ideaal werkelijkheid worden.
Dat we bij de verschillende generaties niet direct denken aan die generatiekloof,
en wat voor problemen het allemaal geeft om met alle generaties onder één dak te zitten,
maar dat we het als zegen zien dat we alle generaties hebben.
En nog een stapje verder: willen we dan ook kerk zijn voor alle generaties,
een kerk waar de generaties elkaar tot zegen zijn?

dia 13 – tot zegen door elkaar te dienen (jong en oud)
Natuurlijk, ik snap dat generaties in de kerk vaak als probleem worden gezien.
Maar het kan echt anders, als de generaties zich maar dienstbaar opstellen naar elkaar.
Elke generatie heeft zijn kracht, en kan met die kracht andere generaties dienen.
Om te beginnen de ouderen:
wat een schat aan levenservaring dragen zij mee!
Ouderen hebben misschien zorg nodig van jongere generaties,
maar ze hebben zelf ook echt wat te bieden!
Dat is waarom in de bijbel zo positief wordt gesproken over grijze haren.
Wij grappen er misschien wat over,
en als de grijze haren beginnen, verven we ze het liefst weg,
maar grijsheid staat voor levenswijsheid.
Jongeren hebben net zo goed iets te bieden.
Met hun grote idealen, hun dromen, maar ook met hun vragen.
Jongeren kunnen goed een spiegel voorhouden,
kritische vragen stellen en geijkte antwoorden ter discussie stellen:
zij nemen geen genoegen met dat het nu eenmaal zo is.
Ze zoeken echtheid, en dat is een goede zaak.
Daarin zijn jongeren tot zegen!
Zo kan elke generatie de anderen dienen.
De volwassenen, met hun energie en daadkracht,
maar ook de kinderen die laten zien wat vertrouwen is.

Maleachi heeft het over ouders en kinderen.
Dan gaat het ook over dat ouders de kinderen voorgaan in geloof.
En in de kerk mag je dat best breder trekken dan ouders en kinderen:
we zijn hier familie in Jezus Christus.
Het zou prachtig zijn als alle kinderen en jongeren
aan iemand van een oudere generatie gekoppeld zijn,
als een soort geestelijke vaders en moeders, opa’s en oma’s.
De oudere generaties mogen de jongere inspireren,
niet door even te zeggen hoe het zit,
maar door naast hen te staan, hen serieus te nemen,
met hen op weg te willen gaan, als een soort gids.
Ook door open en kwetsbaar te vertellen over hun eigen weg met God,
over hun eigen fouten en twijfels, en hoe God hen vastgehouden heeft.
Ik ben ervan overtuigd dat zulke relaties tussen jong en oud
tot zegen zijn voor allebei.

dia 14 – tot zegen door ruimte te geven
De generaties zijn elkaar ook tot zegen als ze elkaar ruimte geven.
Als de generaties alles op hun eigen manier willen, ontstaat verwijdering.
Dan krijg je doelgroepkerken, en dat kan nooit het ideaal zijn.
Natuurlijk wil je een kerk waar je geloof wordt opgebouwd.
Een kerk waar je je als oudere niet ergert,
en een kerk waar je je als jongere niet verveelt.
Maar daar heb je geen doelgroepkerk voor nodig.
Als wij bereid zijn elkaar te dienen,
te genieten van hoe een ander zijn of haar geloof beleeft,
dan staan we samen sterk.
Geef elkaar de ruimte, houdt rekening met de ander,
ouderen met jongeren en jongeren met ouderen.
Die ruimte ga je haast vanzelf geven als je elkaar beter begrijpt.
Luister dus naar elkaar!
Wees nieuwsgierig naar waarom andere generaties dingen anders doen.
Dat is trouwens een hele kunst, luisteren zonder voor de ander in te vullen.
Probeer het maar eens!

dia 15 – dan maken we het verschil!
Als we er zo als generaties in de gemeente voor elkaar zijn,
dan wordt iets van dat verschil zichtbaar waar Maleachi het over heeft:
het verschil tussen wie God gehoorzamen en wie dat niet doen.
Als niet het eigenbelang heerst, maar liefde voor elkaar,
dan zijn we een licht voor de wereld.
Amen.




1 Johannes 4:7-8 | Talen van de liefde

Liefde heeft alles met God te maken. Maar elkaar liefhebben, hoe doe je dat eigenlijk? Daarbij kunnen de 5 talen van de liefde helpen. Om te leren liefde te geven in een taal die de ander begrijpt.
Deze preek is de eerste in het gemeenteproject Samen één.
Voor wie deze preek in een kerkdienst wil gebruiken: graag ontvang ik een melding op hmveurink@gmail.com. Dan stuur ik ook de bijbehorende powerpoint toe.

Liturgie
Gospelkoor ‘In His Name’:
-‘Tijd’
-‘Prayer for the City’
Stil gebed
Votum en groet
Gospelkoor ‘In His Name’:
-‘Zo puur kan liefde zijn’
-‘To Him be Glory’
Gebed
Kinderen naar club
Lezen: 1 Johannes 4 : 7 – 21
Zingen: LvK Psalm 25 : 3, 7 en 9
Preek over 1 Johannes 4 : 7 – 8
Gospelkoor ‘In His Name’
-‘Better than Life’
-‘Testify to Love’
Kinderen terug
Leefregels
Zingen: GKB Gezang 164 (canon, 3 groepen)
Gebed
Mededelingen
Collecte
Zingen: LvK Lied 481 : 1, 3 en 4
Gospelkoor ‘In His Name’: ‘Gebed om zegen’
Zegen

Talen van de liefde

Inleiding
dia 1 – omhelzing
Je kent ze vast wel:
van die mannen die elkaar als gorilla’s begroeten.
Eerst geven ze elkaar een harde dreun op de schouder,
om elkaar vervolgens zo stevig te omhelzen
dat de grote vraag is wie degene is die het eerste wordt platgedrukt…
Oké, ik overdrijf misschien een beetje,
maar ik bedoel dus de heel lichamelijke types.

Misschien ben je zelf wel zo iemand:
begroet je anderen het liefst met een knuffel,
in plaats van met zo’n afstandelijk handje.
Of je bent snel geneigd je arm om iemand heen te slaan.
Dat vind ik oprecht mooi.
Maar zelf doe ik het niet zo snel: ik vind dat verschrikkelijk moeilijk.
Ik en lichamelijkheid, dat is een lastige combinatie.

Ik noemde ze net gorilla’s.
Dat zegt waarschijnlijk meer over mij dan over hen…
Als iemand mij onverwachts een schouderklopje geeft,
dan schrik ik me rot!
Mijn instinct ziet dat als een aanval.
Voor mij voelt het al snel alsof een gorilla mij een dreun verkoopt.

dia 2 – duim
Hanneke weet daar ook van mee te praten…
Probeert ze me lief en teder aan te raken, verstijf ik omdat het kietelt…
Soms hoef je maar naar mij te wijzen of ik zit al tegen het plafond.
En dan heb je nog geluk dat ik niet in een of andere impuls van mij af mep.
Nee, als je mij een plezier wilt doen, geef me dan liever een compliment.
Daar heb ik veel meer mee.
Bij een schouderklop voel ik me al snel bedreigd,
al zijn er ook wel momenten dat ik het echt waardeer,
maar met een compliment voel ik me geliefd.

dia 3 – talen van de liefde
We maken vandaag een begin met ons gemeenteproject ‘Samen één’.
Het thema van deze week is ‘talen van de liefde’.
Want liefde geven en ontvangen,
daar hebben we allemaal zo onze voorkeuren in.
Hoe je met die verschillen elkaar kunt liefhebben,
daar gaat het vanmorgen over.

1. God en liefdestalen?
dia 4 – liefdestalen
Talen van de liefde dus.
Het zijn er vijf.
Twee hebben we inmiddels al gehad:
aanraking – dus een knuffel, schouderklopje, en dat soort dingen,
en woorden – een compliment, je liefde benoemen.
De andere drie zijn:
aandacht – dat je tijd met iemand doorbrengt,
of via een kaartje laat merken dat je aan iemand denkt,
cadeaus – of het nu een bosje bloemen is, een doos bonbons of een tablet,
en dienstbaarheid – een huis schoonmaken,
helpen laminaat leggen of een pannetje soep brengen.
Het idee achter die talen is dat iedereen voorkeurstalen heeft.
In mijn geval is ‘woorden’ een voorkeurstaal,
terwijl ik de taal van ‘aanraking’ niet zo goed spreek en versta.
In het projectboek worden die talen nog verder uitgewerkt,
dus dat ga ik nu niet over doen.
Lees het, of zoek op internet naar de 5 talen van de liefde,
bespreek het op je kring,
en ontdek welke liefdestalen bij jou passen.

dia 5 – wat heeft liefde met God te maken?
Dan gaan we nu een stapje verder.
We hebben uit Johannes gelezen: ‘laten wij elkaar liefhebben.’
Dat past mooi bij die talen van de liefde.
Maar ik neem aan dat je hier niet zit
voor een paar psychologische tips en trucs over liefde.
Wat hebben die talen van de liefde eigenlijk met God te maken?
Trouwens, ‘liefde’, is dat niet een uitgekauwd onderwerp?
‘Make love, not war’ – wie is het daar nou mee oneens?
Sting zong tijdens de koude oorlog dat de Russen ook van hun kinderen houden.
Als je het liedje niet kent: het heet Russians, zoek het maar eens op YouTube.
En in mijn eigen geliefde Drentse taal zingt Daniël Lohues:
‘en as de liefde mar blef winnen, komp ‘t allemaol wel goed.’
Niet jullie voorkeurstaal wellicht, maar je snapt het vast!

dia 6 – liefde begint bij God
Liefde en liefdestalen lijken een veilig onderwerp,
die niet zo gek veel met God te maken hebben.
Maar Johannes gaat verder:
‘laten we elkaar liefhebben, want de liefde komt uit God voort.’
Liefde is dus geen horizontaal, geen aards verhaal:
God is de oorsprong van de liefde.
En ja hoor, dan zegt Johannes zelfs: ‘God is liefde’.
Twee keer, in vers 8 en vers 16.
Hoezo heeft God niets met liefde en liefdestalen te maken?!
God ís liefde!

dia 7 – op zoek naar God
Dat deed me denken aan een aflevering van het EO-programma ‘op zoek naar God’,
van alweer een paar jaar geleden.
Onder andere judoka Dennis van der Geest ging op zoek naar God.
Op zijn zoektocht had hij een gesprek met Paul Young,
misschien ken je hem toevallig als schrijver van ‘de uitnodiging’.
Dennis vertelde dat hij het moeilijk vindt in God te geloven.
Paul stelde hem de vraag: ‘waar geloof je dan wel in?’
Dennis antwoorde: ‘ik geloof in de liefde.’
Waarop Paul zei: ‘waarom bid je dan niet tot de liefde?
Misschien wordt de liefde na verloop van tijd een persoon.’

dia 8 = dia 6
Fascinerend vind ik dat.
Ook spannend trouwens.
Kun je dat inderdaad zo zeggen?
God is liefde, dat is duidelijk, maar kun je het ook omdraaien: liefde is God?
Ik denk dat de crux zit in die wens die Paul uitspreekt:
dat de liefde voor Dennis een persoon mag worden.
Want liefde is geen denkbeeld, geen mooi maar abstract ideaal:
wat liefde is wordt heel concreet in Jezus.
God is de bron van alle liefde,
van alle échte liefde moet ik zeggen,
niet van het slappe aftreksel dat wij er nog wel eens van maken.
Als je dichter bij die liefde komt, dan kom je ook dichter bij God.
Liefde en liefdestalen, het heeft alles met God te maken:
God ís liefde.

2. Gevende liefde
dia 9 – gevende liefde
Dat betekent dat God je ook kan laten zien wat échte liefde is.
Wil je liefde leren, dan moet je bij God zijn!
En als je bij God in de leer gaat,
dan ontdek je dat echte liefde gevende liefde is.

dia 10 – Gods liefde is voor jou!
Ik had het al even over Sting,
met zijn Russen die ook van hun kinderen houden.
Dat vindt ik best een zinnige gedachte: iedereen kent liefde.
Ook de mensen die wij als een bedreiging zien:
die nemen ook bosjes bloemen mee,
delen complimenten uit,
begroeten hun geliefden met een knuffel, enzovoort.
Het zijn ook heel gewone mensen, en dat vind ik een bemoedigende gedachte.

Maar bij God gaat liefde nog veel verder!
God liefde beperkt zich niet tot een groepje gelijkgestemden.
Gods liefde gaat naar de mensen!
Mensen die maar al te vaak laten merken
dat ze helemaal niet op God zitten te wachten.
Daarom begint Johannes met ‘geliefde broeders en zusters’.
We zijn geliefd, jij bent geliefd door God!
En even later weer: ‘het wezenlijke van de liefde is dat God ons heeft liefgehad’.
Gods liefde is niet voor een beperkt groepje,
Gods liefde wil steeds verder naar buiten!

dia 11 – God geeft het beste cadeau
In die liefde gaat God heel ver.
Even in de liefdestaal van cadeaus.
Je hebt goedkope cadeaus en dure cadeaus.
Je hebt cadeaus die snel zijn gekocht,
maar ook cadeaus die heel zorgvuldig zijn uitgezocht.
Begrijp me niet verkeerd:
ook een snel gekocht en goedkoop bosje bloemen is heel waardevol!
Het gebaar op zich is al mooi.
Maar sommige cadeaus zijn extra bijzonder.
Zo is Gods liefde: zijn cadeau is het kostbaarste
en best uitgezochte cadeau dat je kunt bedenken:
‘God heeft zijn enige Zoon in de wereld gezonden.’
Precies het cadeau dat wij nodig hebben.

dia 12 – in jouw taal
En in dat cadeau wordt duidelijk dat God onze taal spreekt.
Hij weet dat wij de taal van goddelijke liefde niet beheersen.
Daarom past God zich volledig aan ons aan:
hij is mens geworden om jou zijn liefde duidelijk te maken.
God gaat onze taal spreken.
Dát is echte liefde!
Echte liefde draait niet om jezelf, niet om je eigen behoeften, maar om de ander.
Daarvan is Jezus het ultieme bewijs:
God maakt zich klein, vernedert zich, laat zich afwijzen,
allemaal omdat hij jou op het oog heeft!
Liefde is geen kwestie van ontvangen, maar van geven.
Kijk maar naar Jezus!

3. Leer elkaars talen
dia 13 – leer elkaars talen
Liefde begint met Gods liefde voor ons.
Maar daar stopt Johannes niet.
‘Laten we elkaar liefhebben’, zegt hij.

dia 14 – sluit jij aan bij de taal van de ander?
Let op: dat gaat niet over dat jij meer liefde zou moeten krijgen.
Ik geloof direct dat dat zo is.
Dat we elkaar in de kerk veel te weinig liefde geven.
Ik ben ook zo iemand die soms vergeet even wat liefde te laten blijken…
Het is wel zeker je niet genoeg liefde krijgt.
Dat zeg ik trouwens niet om het goed te praten.
Maar je bent geliefde van God,
en daarmee krijg je meer liefde dan je ooit voor mogelijk houdt.
De vraag moet dan ook niet zijn of je wel genoeg liefde krijgt,
maar hoe je liefde geeft, zoals God jou liefde geeft.

Daar kunnen die liefdestalen goed bij helpen.
Natuurlijk is het interessant om er achter te komen
welke talen van de liefde goed bij jou passen.
Maar dat zit nog op de kant van liefde ontvangen.
De grote vraag is niet welke taal bij jou aansluit,
maar of je bij de taal van een ander aansluit!
Dát is die gevende liefde: de taal van de ander leren.
En ik geloof echt dat je kunt groeien
in de talen die niet je eerste voorkeur hebben.

dia 15 – dan leer je elkaar begrijpen
Als je elkaars talen leert, dan leer je elkaar begrijpen.
We zijn heel verschillende mensen.
Er zijn hier, hoop ik, mensen waar je wat mee hebt,
maar er zijn ongetwijfeld ook mensen waar het niet mee klikt.
Je vindt iemand saai, een chagrijn, veel te aanwezig, enzovoort.
Maar kan het ook zijn dat iemand zijn liefde gewoon op een andere manier laat zien?
Ook liefde voor God trouwens.
Wat voor de één diepe toewijding aan God is,
werkt voor een ander alleen maar vervreemdend.
Kunnen we dat van elkaar hebben?
Elkaars hierin waarderen,
het mooi vinden dat de ander iets van God ervaart
in iets waar jij niets mee hebt?
Liefdestalen kunnen helpen elkaar beter te begrijpen.
Om dieper af te steken dan wat uiterlijke verschillen,
maar om het te kunnen hebben over wat iemand beweegt.

dia 16 – dan leer je liefde te geven
Als je elkaars talen leert, dan leer je liefde te geven.
Misschien is jouw voorkeurstaal die van cadeautjes geven.
Strooi je overal met cadeautjes rond.
Maar misschien heeft die ander veel meer behoefte aan een knuffel.
Dan ervaart die ander jouw liefde veel meer.
De een heeft nu eenmaal meer behoefte aan een schouderklopje,
de ander meer aan een pan soep.
Ontdek de taal van de ander.
Dat is ook gewoon leuk:
om te zien hoe iets dat jij niet zo goed begrijpt, maar wel uit liefde hebt gedaan,
een ander blij kan maken!
Misschien heb je zelf niets met cadeautjes,
maar uit liefde voor een ander koop je ze wel,
en dan wordt het alleen maar meer gewaardeerd!
Of complimenten: misschien heb je er wel niets mee.
Vind je het gewoon niet zo nodig om alles wat goed is te benoemen.
Terwijl een ander het echt nodig heeft.
En zo moeilijk hoeft het niet te zijn:
gewoon iemand bedanken, zeggen dat je iets hebt gewaardeerd.
En als je kritiek ergens op hebt, noem dan ook iets positiefs:
anders wordt het gemopper van de zijlijn.

Die liefdestalen kunnen helpen om elkaar lief te hebben.
En dat is geen extraatje.
Christenen zonder liefde, dat is volgens Johannes onbestaanbaar.
Zonder liefde kunnen we de gemeente maar beter opdoeken.
Maar als we elkaar liefhebben, is God in ons.
Want de liefde komt uit God voort.
Amen.