NGB Artikel 3 en 5 | Woord en gezag: waarom de bijbel serieus nemen?

De bijbel is niet alleen stof tot nadenken of inspirerend – in de bijbel is God zelf aan het woord! Waarom zou je dat geloven? Waarom zou je de bijbel serieus nemen? En wat is dat dan? Deze preek is de 2e in een serie van 3 over de bijbel.
Voor wie deze preek in een kerkdienst wil gebruiken: graag ontvang ik een melding op hmveurink@gmail.com. Dan stuur ik ook de bijbehorende powerpoint toe.

Liturgie
Zingen: Psalm 18 : 9 (LvK=GKB)
Stil gebed
Votum en groet
Zingen: Opwekking 689
Gebed
Lezen: Jesaja 55 : 6 – 13, 2 Timoteüs 3 : 10 – 17 en NGB artikel 3 en 5
Zingen: GKB Psalm 29 : 2 en 4
Preek
Zingen: LvK Gezang 1 : 1, 2, 3 en 4
Zingen: GKB Gezang 123 : 1
Apostolische geloofsbelijdenis middendeel
Zingen: GKB Gezang 123 : 4 en 5
Gebed
Collecte
Zingen: GBK Psalm 33 : 1, 3 en 8
Zegen

Woord en gezag: waarom de bijbel serieus nemen?

Introductie voor lezingen
Vandaag denken we, net als vorige week, na over de bijbel.
Toen ging het over de vraag: waar leer je God kennen?
Volgens de Nederlandse Geloofsbelijdenis op 2 manieren:
in zijn schepping en in zijn Woord.
Daar zijn we dieper ingedoken,
met ook de vraag wat je dan moet als die 2 elkaar lijken tegen te spreken –
dat ligt dan aan wat wíj ervan begrijpen,
niet aan dat God tegenstrijdige dingen zou zeggen.
Vandaag gaan we verder: als God zich in zijn Woord bekend maakt,
kun je er dan van op aan dat de bijbel Gods Woord is?
Vandaag is het thema ‘Woord en gezag: waarom zou je de bijbel serieus nemen?’
Als we daar een antwoord op hebben, kunnen we ook door naar de volgende vraag:
hoe neem je de bijbel dan serieus?
Dat is het thema voor volgende week: wat heeft de bijbel vandaag te zeggen?

Maar nu dus over Woord en gezag.
Daarbij lezen we 3 dingen:
Jesaja 55 : 6 – 13, over wat Gods Woord uitwerkt,
2 Timoteüs 3 : 10 – 17, een belangrijke tekst als het over het gezag van de bijbel gaat,
en de artikelen 3 en 5 uit de Nederlandse Geloofsbelijdenis.

1. Een menselijk boek?
dia 1 – woord en gezag: waarom de bijbel serieus nemen?
Waarom zou je de bijbel serieus nemen?
En wat betekent dat eigenlijk, de bijbel serieus nemen?
Daar gaan we het vanmiddag over hebben:
over het gezag van de bijbel.

dia 2 – LOTR
Vorige week noemde ik al dat geen boek zo vaak verkocht is als de bijbel.
Dus boekhandelaren mogen blij zijn dat er een bijbel is…
Maar wat maakt de bijbel nou zo anders dan andere boeken?
Ook hoog in de lijst tijdloze bestsellers
staat de Lord of the Rings trilogie van Tolkien.
Dat is ook zonder meer een mooi boek.
Wel stevige kost: je moet het vaker lezen om het echt te gaan begrijpen.
Ook een overeenkomst met de bijbel:
de bijbel bestaat niet uit hapklare brokken,
geen Twitterboodschappen van 140 tekens,
de bijbel moet je juist steeds weer lezen om nieuwe verbanden te zien.

dia 3 – fans
Toch heeft Lord of the Rings lang niet zoveel invloed als de bijbel.
Ja, er is een grote Tolkien-fanclub.
Sommige fans verkleden zich zelfs in de stijl van Midden-aarde,
de wereld die Tolkien in zijn boeken schept.
Maar er is niemand die Gandalf of Frodo vereert.
Niemand die gelooft dat Frodo’s heldendaad
iets voor het leven van vandaag betekent.
En als er wel iemand zou zijn die dat zou geloven,
dan zou Tolkien zich, als overtuigd christen, omdraaien in zijn graf.
Want Midden-aarde en Lord of the Rings
zijn ontsproten aan de fantasie van Tolkien.
Een puur menselijk boek, waar je van genieten kunt,
een boek dat je ook aan het nadenken kan zetten, het kan je zelfs inspireren,
maar geen boek waarin God zelf spreekt.

dia 4 – een boek van mensen over God?
Waarom zou het met de bijbel anders zijn?
Waarom zou je de bijbel zien als Woord van God,
een boek om van A tot Z serieus te nemen,
niet als een menselijk boek?
Want dat is het toch gewoon?
Het is deels door Mozes geschreven, deels door David, deels door Paulus,
en zo kun je nog een hele rij bijbelschrijvers noemen,
dus waarom nemen we het dan niet gewoon als een menselijk boek.
Zoals die uitspraak van Harry Kuitert,
‘al het spreken over Boven komt van beneden.’
Oftewel: de bijbel is een boek waarin mensen over God nadenken,
geen boek waarin God zelf spreekt.

Of zoals ik ergens anders las:
de bijbelboeken zijn ontstaan in verschillende perioden van de geschiedenis,
hebben onderling een zeer divers karakter,
gaan met elkaar in discussie, of zijn zelfs tegenstrijdig.
Waar je dan uitkomt, is dat je met de bijbel in gesprek kunt gaan.
De bijbel zegt iets, dat brengt jou op een idee, of je verzet je er juist tegen,
en in gesprek met de bijbel hoop je dichter bij God te komen.
En een preek wordt dan een serie overwegingen bij een tekst:
niet wat God door een tekst heen wil zeggen, maar wat de tekst bij ons oproept.
Dat is de bijbel als een menselijk boek.

2. Gezag van God
dia 5 – gezag van God
Die kant wil ik niet op vanmiddag.
Ik geloof dat God zelf ons in de bijbel aanspreekt.
De bijbel is geen boek waar je het mee eens of oneens kunt zijn,
het is een boek dat met gezag spreekt.
In de kerk hebben we daar een woord voor: Schriftgezag.
Waarom je dat zou geloven, daar kom ik zometeen op,
maar eerst moeten we het hebben over wat dat precies betekent.

dia 6 – God spreekt met gezag
In het bijbels taalgebruik horen gezag en macht bij elkaar:
iemand die gezag heeft is iemand met macht.
Ik heb bijvoorbeeld gezag over mijn kinderen:
ze luisteren naar mij – tenminste, dat hoop ik maar,
ze willen mijn gezag ook nog wel eens in twijfel trekken –
maar ik ben ook voor hen verantwoordelijk.
In Matteüs 28 zegt Jezus:
‘mij is alle macht gegeven in de hemel en op de aarde.’
Daar mag je dus ook lezen: ‘mij is alle gezag gegeven.’
Dus niet: ‘nu ik wegga,’ want Jezus staat op het punt naar de hemel te gaan,
‘nu ik wegga moeten jullie het met de bijbel doen,
dat is voor jullie nu het hoogste gezag,’
nee: Jezus heeft het hoogste gezag, nog altijd.

Zo is het in de hele bijbel: Gód heeft gezag.
Dat betekent dat als God iets zegt, het ook gebeurt.
Zoals Genesis 1: ‘God zei: er moet licht komen, en er was licht.’
Dat is nog eens spreken met gezag!
Je ziet het ook in Psalm 29, die we net zongen: ‘machtig is des Heren stem.’
Ook Jesaja 55 spreekt ervan: wat God zegt, wat uit zijn mond komt,
dat komt niet vruchteloos terug, maar dat heeft effect!
En wát voor effect.
De laatste verzen van dat hoofdstuk vertellen
wat er gebeurt als God zijn gezag laat gelden:
doornstruiken maken plaats voor cipressen, distels voor mirtestruiken.
Het gaat over Gods nieuwe schepping,
waar je je handen niet meer open haalt aan die mooie bos rozen.
Dát gebeurt als God alleen maar zijn mond open doet!

dia 7 – de bijbel: afgeleid gezag
Ja, de bijbel spreekt met gezag,
maar dat is van een heel andere orde dan Gods eigen gezag.
De bijbel wijst slechts naar God, heeft geen gezag in zichzelf.
Om het met Tom Wright te zeggen, van wie ik dit geleerd heb:
het gezag van Jezus wordt op een of andere manier uitgeoefend door middel van de bijbel.
De bijbel is een middel, niet meer.
Christenen geloven dan ook niet in de bijbel, zoals moslims in de Koran geloven:
de bijbel zelf is niet goddelijk, die eer komt alleen God toe.
Wél geloof ik de bijbel als Gods Woord.

3. De bijbel over de bijbel
dia 8 – ‘geïnspireerd’: God zelf spreekt
Dan is de vraag: waarom?
Waarom zou je die bijbel serieus nemen?
Ik wil beginnen met het antwoord dat de bijbel zelf geeft.

De 2 klassieke teksten daarover hebben we al gelezen:
2 Timoteüs 3, over dat elke schrifttekst door God geïnspireerd is,
en 2 Petrus 1, die in artikel 3 werd aangehaald,
dat profetie nooit van mensen zelf is gekomen,
maar dat mensen die namens God spraken werden gedreven door de Geest.
Dus waarom zou je de bijbel serieus nemen?
Omdat de bijbel geen menselijk boek is, zoals Lord of the Rings,
maar door God ‘geïnspireerd’ is.
Wat dat wil zeggen, daar kom ik straks op terug.
Maar voor nu: God zélf spreekt in de bijbel.

dia 9 – ‘er staat geschreven’: de bijbel heeft gezag
Maar er is veel meer over te zeggen dan die 2 teksten.
In de bijbel zelf wordt al teruggegrepen op oudere bijbelteksten.
Vooral in het Nieuwe Testament
kom je allerlei verwijzingen naar het Oude Testament tegen.
Bijvoorbeeld Matteüs 1.
Maria is zwanger van Jezus, en Jozef overweegt haar stiekem te verlaten.
Dan komt een engel bij Jozef, die hem vertelt wat er aan de hand is.
De engel sluit af: ‘Dit alles is gebeurd opdat in vervulling zou gaan
wat bij monde van de profeet door de Heer is gezegd:
de maagd zal zwanger zijn en een zoon baren,
en men zal hem de naam Immanuel geven,
wat in onze taal betekent: God met ons.’
Dus om zijn boodschap te onderstrepen verwijst de engel naar de bijbel!

Of neem 1 Korintiërs 15,
Paulus’ betoog dat Christus echt is opgestaan,
en dat dat het hart vormt van het christelijk geloof.
Hij zegt dan: ‘Christus is voor onze zonden gestorven, zoals in de Schriften staat,
hij is begraven en op de derde dag opgewekt, zoals in de Schriften staat.’
Paulus doet een beroep op de bijbel: dat Christus is opgestaan is geen nieuwlichterij,
God heeft altijd al gezegd dat het zou gebeuren!
Trouwens, hier zie je ook dat er al een vaststaande bijbel is: de Schriften.
Geen losse boeken, maar een verzameling, die we nu als het Oude Testament kennen,
waarvan werd erkend dat God door die boeken heen sprak.
In 2 Petrus 3:16 vind je zelfs al een aanwijzingen
dat de brieven van Paulus datzelfde gezag hebben:
Petrus stelt die brieven op een lijn met de andere Schriften.
Ook Jezus citeert veelvuldig de bijbel.
Wanneer de duivel Jezus in de woestijn op de proef stelt, Matteüs 4,
reageert Jezus op elke uitdaging van de vijand met: ‘er staat geschreven.’
Wat geschreven staat is het einde van alle tegenspraak!

Dit wordt het interne getuigenis van de Schrift genoemd:
de bijbel zelf is er heel duidelijk in dat je het niet als menselijk boek moet lezen,
maar als een boek waar God spreekt.

4. Is de bijbel betrouwbaar?
dia 10 – is de bijbel betrouwbaar?
Dat heeft alleen wel iets van een cirkelredenering.
‘De bijbel is waar, kijk maar, het staat in de bijbel!’
Is dat niet een soort: ‘wij van WC-eend adviseren WC-eend’?
Ik wil niets afdoen aan wat de bijbel over zichzelf zegt,
maar het zijn nog niet echt argumenten om de bijbel serieus te nemen.
Uiteindelijk is het een geloofszaak dat de bijbel meer dan een menselijk boek is.
Maar er is meer te zeggen dan wat de bijbel over zichzelf zegt.
Argumenten dat de bijbel betrouwbaar is.

dia 11 – 1 veel verschillende schrijvers, één boodschap
Neem bijvoorbeeld de ontstaansgeschiedenis van de bijbel.
De meeste boeken worden door 1 schrijver geschreven.
Meestal in een paar maanden, soms is het een kwestie van jaren,
en bij hoge uitzondering is een schrijver zijn leven lang met een boek bezig.
Voor de boeken die ten grondslag liggen aan de wereldreligies geldt hetzelfde:
geschreven in een korte tijdsperiode, door 1 of een kleine groep schrijvers.
De bijbel is totaal anders!
Wanneer de eerste letters van de bijbel aan het papier zijn toevertrouwd is onbekend,
maar het zal al snel meer dan 1000 jaar voor Christus zijn geweest.
Het laatste bijbelboek is waarschijnlijk iets voor het jaar 100 geschreven.
De bijbel is in een enorme tijdsspanne ontstaan.
Bovendien is de bijbel door veel en totaal verschillende auteurs geschreven.
En tóch is de bijbel een eenheid!

De bewering dat de bijbel een boek vol tegenstrijdigheden is, klopt gewoon niet.
Er zit een heel duidelijk lijn in.
Natuurlijk, als je bijbel leest, loop je tegen dingen aan.
Soms snap je niet hoe bepaalde bijbelgedeelten tegelijkertijd waar kunnen zijn.
Hoe kan het dat de oprechten voorspoed wordt beloofd,
en ondertussen Job door afschuwelijke rampen wordt getroffen?
Maar ik geloof dat dat geen tegenstrijdigheden zijn:
het heeft veel meer te maken met dat God midden in het weerbarstige leven spreekt.
De bijbel, met alle boeken, is duidelijk 1 boek.

dia 12 – 2 een controversiële boodschap
Een misschien nog sterker argument voor de betrouwbaarheid van de bijbel
is dat de bijbel een controversiële boodschap heeft
en totaal niet aansluit bij verwachtingen die mensen hadden.
De boodschap van het evangelie is volgens de bijbel voor mensen dwaas.
De eerste volgelingen van Jezus werden zwaar onder druk gezet
om dat idiote verhaal over de opgestane Jezus terug te nemen,
maar ze gaven er niet aan toe.
Daarom werden ze uitgescholden, mishandeld, opgesloten en zelfs gedood.
Voor een verhaal dat je zelf verzonnen hebt, doe je dat niet!
Dat doe je alleen als het van God komt.

dia 13 – 3 ervaar het zelf!
Maar de allerbeste reden om de bijbel serieus te nemen: probeer het maar gewoon.
Lees de bijbel, en merk wat voor kracht erin zit.
Als jij nog nooit carrot-cake hebt gegeten,
en je daar ook geen behoefte aan hebt,
omdat jij denkt dat het niet lekker kan zijn,
en ik je toch wil overtuigen, wat moet ik dan doen?
Ik kan het met argumenten proberen,
dat zelfs onze kinderen het lekker vinden,
maar ik kan je beter gewoon een klein stukje laten proeven:
dan merk je het snel genoeg.
Zo is het met de bijbel ook: probeer het maar.
Laat de heilige Geest je er maar van overtuigen
dat de bijbel van God komt, zoals artikel 5 zegt.
De Geest getuigt in je hart – dáárom kun je de bijbel serieus nemen.

5. Gods adem en de bijbel
dia 14 – Gods adem en de bijbel
We moesten nog terugkomen op wat het betekent dat de bijbel geïnspireerd is.
Gek woord is dat: ‘geïnspireerd.’
Dat betekent niet dat de bijbel een inspirerend boek, al is de bijbel dat zeker.
Het woord dat in de bijbel met ‘geïnspireerd’ is vertaald,
betekent letterlijk: ‘God geademd.’
In Gods adem is leven, en die adem zit achter de bijbel.
God ademt de bijbel, en daarom kun je ook wel zeggen dat de bijbel God ademt.

dia 15 – niet: woord voor woord door God geschreven
Het betekent niet dat God de bijbel woord voor woord geschreven heeft.
Er is maar 1 gedeelte dat rechtstreeks van God komt:
volgens Exodus 31:18 zijn de 10 woorden
door Gods eigen vinger op twee stenen platen geschreven.
Voor al het andere maakte hij gebruik van mensen.
Mensen die vol van God waren, die door God geademd werden,
maar wel gewoon mens bleven,
met een eigen schrijfstijl, eigen mogelijkheden en eigen onmogelijkheden.
De bijbel is niet foutloos.
Een heel klein voorbeeld: in Matteüs 27 zegt Matteüs dat hij Jeremia aanhaalt.
Maar de tekst die dan volgt, is uit Zacharia.
Een vergissing van Matteüs: dat kan gebeuren.
Maar dat betekent nog niet dat de bijbel onbetrouwbaar is!
De bijbel kan wel tegen een stootje:
met dit soort dingen mag je ontspannen omgaan.
Want God schakelt beperkte mensen in.
En dat vind ik mooi: hij komt niet met een boek uit de hemel,
maar laat het boek door mensen schrijven, midden in de wereld.

dia 16 – wel: God spreekt je aan met zijn grote daden
Maar in alles wat al die schrijvers hebben geschreven, spreekt God.
Dát is wat 2 Timoteüs 3 zegt.
Daarom spreekt de bijbel met gezag.
Bij iemand die gezag heeft, denken wij aan iemand die je vertelt wat je moet doen.
Als de bijbel gezag heeft, dan zal die wel vertellen hoe je moet leven.
Maar dat is niet de centrale boodschap van de bijbel:
het allesbepalende is wat Gód doet!
De bijbel is geen boek vol regels om uit te voeren,
maar een middel om in aanraking te worden gebracht met Gods grote daden,
om zo ook zelf te mogen delen in de verlossing door Jezus Christus.
Dat is wat de hele bijbel ademt, wat God de hele bijbel heeft ingeademd.

6. Gezag en jij
dia 17 – 1 ga steeds terug naar de bijbel
In de bijbel spreekt God, en als hij spreekt, is het met gezag.
En dan is de vraag: wat betekent dat gezag voor jou?
Daar wil ik mee afsluiten.
Drie dingen daarover.

Het eerste: ga steeds terug naar de bijbel!
In de bijbel horen we Gods stem,
in plaats van al die menselijke stemmen.
Als ik catechisatie geef, krijg ik regelmatig de vraag:
‘maar waar staat dat dan in de bijbel?’
Van die vraag wordt ik blij,
want er zit een verlangen in naar wat van God komt,
in plaats van naar allerlei menselijke dingen.
God heeft het voor het zeggen,
ga daarom steeds terug naar de bijbel.

dia 18 – 2 knip niet in de bijbel (westerse bijbel)
Het tweede: knip niet in de bijbel.
In 2006 verscheen de westerse bijbel,
waar alle teksten die ons niet zo goed liggen zijn uitgeknipt.
Deze bijbel wilde aan het nadenken brengen:
neem je de hele bijbel serieus, of alleen wat je aanstaat?
Timoteüs is er duidelijk in: élke schrifttekst.
Ga niet knippen in de bijbel, daar wordt de bijbel krachteloos van.
Je maakt dan je eigen god.
In elke bijbeltekst zit een boodschap,
ik geloof dat ik over elk bijbelgedeelte een preek kan houden,
en me er niet vanaf mag maken met wat eigen gedachten bij de tekst
en de opmerking dat de bijbel wel meer kan zeggen, maar…
God zelf spreekt, daar kun je niet in knippen!

dia 19 – laat de bijbel je veranderen
En het laatste: laat de bijbel je veranderen.
Zoals Jesaja zegt dat Gods woord altijd effect heeft.
Niet met alles wat je in de bijbel leest, kun je direct iets.
Volgende week hoop ik daar verder op in te gaan.
Maar het lezen vormt je.
Gods Geest wil in jou werken, wil jou bij Jezus Christus brengen.
Voeg je onder Gods gezag.
Laat de Geest door de bijbel heen zijn werk in jou mogen doen.
Amen.




2 Timoteüs 1,6-7 – Wakker het vuur van de Geest aan! – ds. Hans Burger

Bevestiging Dingeman van Wijnen als ouderling

Liturgie

  • Voorzang Ps 139,1.3
  • Stil gebed
  • Votum
  • Groet
  • Zingen: Ps 139,8.11
  • Gebed
  • Schriftlezing: 2 Timoteüs 1
  • Zingen Ps 115,1.6
  • Preek over 2 Timoteüs 1,6-7
  • Zingen LB 90,6.7.8.11
  • Bevestiging
  • - lezen formulier
  • - vragen en ja-woord
  • - handoplegging
  • - zingen Ps 134
  • - opdracht
  • - Geloofsbelijdenis Gezang 161
  • - Gebed
  • Collecte
  • Zingen Gez 107,1.2.4
  • Zegen

Opmerking: Ik vind het prettig om het even van te voren te horen wanneer deze preek ergens in een kerkdienst gelezen wordt. In mijn mailbox past altijd nog wel een mailtje: hansburger@filternet.nl

2 Timoteüs 1,6-7: Wakker het vuur van de Geest aan!

Broers en zussen, gasten, gemeente van Jezus Christus onze Heer, en natuurlijk ook in het bijzonder jij, Dingeman, 1. Zo meteen ben jij bevestigd als ouderling, en is na anderhalf jaar de kerkenraad weer compleet. Je mag je na een periode van rust weer samen met de anderen in de kerkenraad gaan inzetten. Daar zijn we de HEER dankbaar voor. Werken voor de HEER, op wat voor manier ook, is mooi – en het vraagt om volhouden. Het vuur kan verdwijnen. Er kan lafheid komen. Schaamte. Dat zijn de dingen die Paulus noemt – en ze zijn vandaag nog zo herkenbaar. Je begint vol vuur, je bent enthousiast. Maar dan? Het kan tegen zitten. Persoonlijke tegenslag. Paulus schrijft over de tranen van Timoteüs. Misschien huilde Timoteüs wel toen hij afscheid moest nemen van Paulus en zag hoe Paulus als gevangene door soldaten werd meegenomen. Mensen hebben allerlei ideeën, en zitten niet op de boodschap van de Bijbel te wachten. Je kunt kritiek krijgen die je diep raakt. Er kan ruzie zijn. Timoteüs maakte het mee, wij kunnen het net zo mee maken. En Timoteüs werd erdoor geremd. Hij durfde niet meer zo goed. Hij trok zich terug. Wat herken jij daar van? Dat je geremd raakt – dat je maar over koetjes en kalfjes blijft praten, en niet dieper durft te gaan? Of alleen nog praat met wie het toch met je eens is? Dat je schaamte voelt –vroeger als ik naar de kerk ging zorgde ik dat niemand mijn kerkboek en bijbel zag. Niemand hoefde te weten dat ik naar de kerk ging. Je schaamt je een beetje voor je boodschap en voor je Heer. Of dat je je vuur kwijtraakt? Ach, het hoeft voor mij niet meer zo. Je kunt ook niet altijd druk zijn voor de kerk. Zomaar slaat dan ook de lauwheid toe. Wat is de Bijbel toch een mooi boek! God weet wie we zijn. God is ook eerlijk: bij het evangelie hoort een stuk tegenslag, hoort lijden. Maar God heeft ons ook iets te bieden. Daaraan herinnert Paulus Timoteüs. Timoteüs, weet je wat je van God gekregen hebt? Een geweldige gave: een geest van kracht, liefde en bezonnenheid. Kom op, raak je enthousiasme niet kwijt! Daarom vind ik deze brief zo mooi. Onthoud het als je van God een taak krijgt: Pak deze brief er bij als je het even helemaal gehad hebt. Hij is prachtig en bemoedigend. Hier krijg je nieuwe kracht. Laten we daarom eens wat beter kijken wat Paulus tegen Timoteüs zegt. 2. Wat doet Paulus in dit hoofdstuk? Op allerlei manieren wijst hij naar God. Steeds laat Paulus zien: ik houd me vast aan God. God heeft Paulus gezonden om een prachtige belofte uit te dragen: leven in eenheid met Christus Jezus – vers 1. Hij wenst Timoteüs Gods genade, barmhartigheid en vrede toe. Hij vertelt hoe hij denkt aan Timoteüs’ geloof en aan het geloof van zijn moeder en oma, vers 5. Vanwege dat oprechte geloof komt er dan een aansporing, die heel centraal is in dit hoofdstuk. Timoteüs, je hebt van God iets moois gekregen – een cadeau. Vergeet die gave niet, maar houd die gave levend! Houd het vuur brandend! Bij die oproep staan we speciaal stil. Daarna gaat het verder: God geeft kracht – zet je dus in. Het evangelie betekent lijden, maar onthoud wat dat evangelie inhoudt. Wat is dat evangelie –algemeen en toegespitst, voor iedereen die een speciale taak krijgt? Kijk in vers 9: God heeft ons geroepen tot een heilige taak. Daarbij geldt dan steeds: God roept ons niet omdat wij zo goed zijn, op grond van onze daden. Nee, het is Gods eigen beslissing op grond van zijn genade die Hij geeft in Jezus Christus. We leven allemaal van dezelfde belofte van God: leven in eenheid met Jezus Christus, vers 1. De vernietiging van de dood en onvergankelijk leven, vers 10. De dood heeft verloren. Er is leven dat niet meer stuk kan. Die God houdt ons vast, bewaart ons, zoals Paulus het zegt – vers 12 en 14. Is God zo belangrijk? Zijn we niet gewoon mensen met elkaar? Kijk dan eens in vers 6: Paulus zegt dat hij zelf Timoteüs de handen heeft opgelegd. Maar door die handoplegging heeft God wel aan Timoteüs zijn gave gegeven. Dat kan dus heel goed: dat mensen iets doen, en dat daardoorheen God iets doet. Hoe ga jij daar mee om – kom jij ook steeds weer uit bij God? Ik merk wel eens dat ik wat terughoudend ben om grote woorden te gebruiken. Om God te noemen. Schaamte, lafheid, gebrek aan enthousiasme. En God. Welke kant ga jij op? Het staat haaks op elkaar. Uit schaamte en lafheid vergeet je God. Alleen door steeds weer bij God te beginnen word je weer vurig en enthousiast. Begin daar altijd weer: bij God en bij wat God gegeven heeft! Trek je op aan God – en zet je in voor Hem! 3. Leuk dat je het over God hebt, maar wat heb ik daaraan, als ik iets voor God doe? Da’s een goede vraag. Van de week spraken wij elkaar even, Dingeman. En toen vertelde je, hoe belangrijk voor jou het gebed om de Heilige Geest is. Ik ging daarna thuis op zoek naar waar het in de Bijbel gaat over het gebed om de Heilige Geest. Je komt dit tegen in Lukas 11. Daar zegt Jezus, in vers 13: Als jullie dus, ook al zijn jullie slecht, je kinderen al goede gaven schenken, hoeveel te meer zal de Vader in de hemel dan niet de heilige Geest geven aan wie hem erom vragen. Verder staat er eigenlijk niet zoveel over het gebed om de Heilige Geest. Dat had ik eigenlijk anders verwacht. Wat je wel ziet is dat Jezus de Geest belooft aan wie in Hem gelooft. Hij geeft de Geest. Apostelen geven de Geest door handoplegging. In de brieven van Paulus is het meestal een uitgangspunt: jullie hebben de Geest gekregen. De Geest is er. Zo is het hier ook. Wat heeft Timoteüs gekregen als gave? Een geest, een geest van kracht, liefde en bezonnenheid. Leg dat naast vers 14: daar gaat het over de Heilige Geest die in ons woont. Dan zie je: die gave, dat is de Heilige Geest. En dan kom ik weer terug op die vraag van net. Leuk dat je het over God hebt, maar wat heb ik daaraan, als ik iets voor God doe? Als ik merk dat ik wat uitgeblust raak? Mijn enthousiasme kwijt ben? Geremd geraakt ben? Dan zegt Paulus maar niet: bid om de Geest, dat je die krijgt! Paulus doet iets anders: Hij herinnert aan wat God al gegeven heeft. Timoteüs jongen, God heeft je zijn Geest gegeven! God geeft ons maar niet wilskracht. Of energie. Of karakter. Of de wil om lief te hebben. Een eigenschap, zoals zelfbeheersing, wijsheid, terughoudendheid – bezonnenheid. God geeft zijn eigen Geest. Met zijn eigen kracht, zijn eigen liefde, zijn eigen bezonnenheid. Dat is toch geweldig? Je kunt moe zijn, de energie is op. Je kunt balen van mensen, je liefde is op. Geraakt door kritiek zou je terug willen slaan. Je kunt een stuk frustratie op voelen komen. Zomaar sleept het je mee. Geloof dan dat God zijn eigen Geest gegeven heeft. Dat die Geest in je woont: de Geest van zijn kracht, zijn liefde, zijn zelfbeheersing, zijn wijsheid. Wat een wonder: Gods eigen Geest in ons! 4. Daar moet je dan meteen iets bij zeggen. De Geest is ons gegeven. Maar wat doe je met dat cadeau? Wij kregen voor de geboorte van Boaz heel leuke laarzen. Te groot om ze meteen aan te kunnen. Maar wel zo grappig dat we ze boven in de vensterbank neerzetten. Laarzen in de warme zon. Toen hij ze aan kon, waren ze door de zon gebarsten en verkleurd. Als laarzen niet meer echt bruikbaar… Wij hebben de Geest gekregen, zegt de Bijbel tegen de gelovigen. En die  Geest is een vuur dat in ons brandt. Mannen zijn vaak een beetje pyromaan, ik in elk geval wel. Ik weet niet hoe dat bij jou is, Dingeman. In elk geval, je hebt een haard in de keuken dus je weet hoe het werkt met vuur. Vuur blijft niet vanzelf branden. Soms moet je het hout even anders neerleggen. Het vuur oppoken. Nieuw hout erop. Even blazen. Zo is het met de Heilige Geest ook. Paulus wijst er op in 1 Tessalonicenzen 5: je kunt de Geest uitdoven. En, hier zegt hij, je kunt het vuur van de Geest brandend houden, ‘reakelje it fjoer fan Gods genede-jefte op’, in het fries. In iedereen die gelooft woont de Heilige Geest. Maar het kan twee kanten op: het vuur kan lekker blijven branden, en het vuur kan gaan smeulen. Anders gezegd: dat de Heilige Geest in je woont, wil niet zeggen dat je vol bent van de Heilige Geest. Dat elke gelovige de Geest heeft gekregen, wil niet zeggen dat de Geest ook alle ruimte krijgt. Hoe behandel jij de Heilige Geest? Het is belangrijk dat we onszelf die vraag stellen. Dat ik mijzelf die vraag stel. Hoe gaan wij om met de Heilige Geest? Als een gast die welkom is en die eervol ontvangen wordt? Of als iemand die je negeert en verwaarloost? Brand er in jou een vuur van de Geest en ben jij vol van de Geest? Of is er leegte in je leven omdat je dat vuur uit laat gaan? En dan is dat gebed om de Heilige Geest wel belangrijk. Laat het ons dagelijks gebed zijn: Here Jezus, geef mij uw Heilige Geest. Vul mij met uw Heilige Geest. Heilige Geest van God, vul opnieuw mijn hart. Vul mij opnieuw! 5. Maar als het gaat over het brandend houden van het vuur, dan proef ik hier bij Paulus iets anders. Bij het dienen van Jezus hoort lijden en tegenstand. Dan kun je afhaken. Moedeloos, uitgeblust, geremd. Je schamen of laf worden. Het kan ook anders: die gave niet ongebruikt wegleggen zoals wij deden met die laarzen na de geboorte van Boaz. Maar die gave gebruiken. Zodat die eigenschappen van de Heilige Geest ook steeds meer de eigenschappen van Timoteüs worden. Het karakter van God wordt zichtbaar en blijft zichtbaar in Timoteüs karakter. Let daarop: het vuur van de Geest heeft met karakter te maken. Karakter heb je nodig, maar je hebt het niet vanzelf. Daarom heeft Timoteüs de gave van de Geest nodig. Misschien schaamt hij zich voor die gekruisigde Jezus met zijn gevangen apostel. Misschien had hij geen zin om steeds weer de confrontatie aan te gaan met die kritische gemeenteleden. Om mensen te wijzen op wat Jezus zegt, waar zij gewoon hun eigen ding deden. Misschien was hij soms laf – en wie is dat soms niet? Liever niet te duidelijk zijn om de lieve vrede? Maar karakter moet ook gevormd worden. Getraind. Bij trainen hoort afzien, volhouden, inspanning en daardoor groeien. Hebben wij daarom soms ook de tegenslag nodig? Als oefening en training? Om ons karakter te vormen? Het vuur blijft branden wanneer wij tegen de stroom in volhouden in kracht, liefde en bezonnenheid. Als wij tegen de lafheid en de geremdheid in handelen vanuit de Geest van God. Dan is de gave van Gods Geest enorm nuttig voor ons. En het karakter van Gods Geest wordt ons ook steeds meer eigen. Dus kan het vuur alleen maar blijven branden als je traint, vurig bent in je doen en laten. Het vuur van de liefde brandt als je zelf liefdevol bent. Het vuur van bezonnenheid brandt als je zelf bezonnen bent. Gods kracht werkt alleen als je zelf sterk bent in Hem. Dat herken ik: ik ervaar de kracht van de Geest als ik preek, als ik mensen uit mag leggen wat het evangelie hun persoonlijk te zeggen heeft, als ik door kan geven wat God ons geeft. Zo werkt het toch – als ik geraakt door het evangelie merk hoe iemand anders geraakt is, dan brandt toch het vuur? Herken jij dat niet? Doof het vuur niet uit, geremd, laf, bang voor mensen. Maar oefen jezelf, breng het in praktijk: kracht, liefde en bezonnenheid. Pook het vuur weer op! Het vuur van Gods Geest. 6. Is het trouwens geen prachtige drieslag: kracht, liefde, bezonnenheid? O zo nuttig voor iedereen die iets voor God wil doen. Kracht. Onze kracht is niet zo groot. Wij zijn kleine zwakke mensjes. Je kunt uitgeput raken. Moe en leeg. Een tijd houd je het vol, ga je er voor, maar dan haak je af. Gaat het niet vaak zo? Jong en enthousiast beginnen mensen ergens aan. Soms ontevreden over die anderen die zo weinig doen. Wij gaan er wat van maken! Maar na verloop van tijd, na tegenslag, na hard werken, na gebrek aan medewerking, dan komt de teleurstelling en de frustratie. En opgebrand haak je af. Als God er niet is! Als Gods kracht er niet is. En die is er wel. Kracht van God die elke dag nieuw is. Kracht van God die ons sterk maakt voor de taak die God ons geeft. Bid elke dag om Gods Geest. Bid elke dag om Gods kracht. En wees sterk in God! Liefde. Wat hebben we dat ook nodig. Van iemand houden, hoe lang houden we het vol? Een tijd, maar als het lastig wordt… Als de slijtage toeslaat… En als we sterk zijn en vol energie, vol idealen, wat hebben we dan ook liefde nodig. Sterk en krachtig, je kunt dan ook iemand worden die met al zijn power over anderen heen walst. Kracht zonder liefde, daarmee kom je er niet. Geweldig dat God er is! Een God van kracht en liefde. Gods Geest maakt dat je ziet met wie je omgaat en met wie je praat. Je ziet wat die ander nodig heeft. Je kunt je kracht met liefde inzetten. En je blijft oog voor hem houden. Want Gods liefde is elke dag weer nieuw. Bid elke dag om Gods Geest. Heb lief omdat je blijft in Gods liefde! En dan die bezonnenheid. Een combi van zelfbeheersing en wijsheid. Je hebt niet alleen je eigen idealen, je eigen kracht, je eigen emoties, je eigen gevoelens van liefde. Je kunt ze ook op een goede manier inzetten. Een wijze, tactvolle, beheerste manier. Een grootmeester die zijn kracht onder controle heeft en op de goede manier inzet. Ik vind het een prachtige combi: kracht, liefde en bezonnenheid. Ze vullen elkaar aan, houden elkaar in evenwicht. Die Geest, het is precies wat wij nodig hebben! Houd het vuur van Gods gave brandend, het vuur van die Geest!