HC Zondag 45 | Bidden, waarom zou je?

Bidden. Voor veel christenen is het lastig. Je zou wel een beter gebedsleven willen hebben, maar het komt er niet van. Waarom zou je eigenlijk bidden? Daar zijn allerlei redenen voor te geven, maar het begint met dat Gód het wil! Dat is ene stevige basis onder je gebedsleven.
Voor wie deze preek in een kerkdienst wil gebruiken: graag ontvang ik een melding op hmveurink@gmail.com. Dan stuur ik ook de bijbehorende powerpoint toe.

Liturgie
Zingen: Psalm 141 : 1 en 2 (LvK=GKB)
Stil gebed
Votum en groet
Zingen: Psalm 123 : 1 en 2 (LvK=GKB)
Gebed
Lezen: Deuteronomium 8 : 1 – 18
Lezen: 1 Tessalonicenzen 5 : 12 – 24
Lezen: HC Zondag 45
Zingen: LvK Gezang 78 : 1 en 2
Preek
Gebed, afgesloten met ‘onze Vader’
Zingen: Opwekking 520
Mededelingen
Collecte
Geloofsbelijdenis
Zingen: GKB Gezang 68 : 1, 2 en 3
Zegen

Bidden, waarom zou je?

Bidden, waarom zou je?
dia 1 – bidden, waarom zou je?
Bidden, waarom zou je?
Over die vraag denken we vanmiddag na.
De catechismus vraagt:
‘waarom is het gebed voor christenen noodzakelijk?’
Vrij vertaald: ‘bidden, waarom zou je?’

Misschien is het voor jou helemaal geen vraag.
Natúúrlijk bid je!
Bidden is ademhalen,
bidden is rechtstreeks contact met je Vader in de hemel,
dan is het toch helemaal geen vraag waarom je zou bidden?
Als jij zo iemand bent: gefeliciteerd.
En dat bedoel ik niet cynisch.
Bidden ís prachtig,
en als je dat ook zo ervaart is dat een heerlijke zegen.

dia 2 – voor de meeste christenen gaat bidden niet vanzelf
Maar ik ga er vanuit dat de meeste mensen bidden moeilijk vinden.
Ik in ieder geval wel.
Er zijn momenten dat ik graag bid,
dat ik voel: ‘ik wil nu bidden!’,
maar er zijn net zo goed momenten
dat ik me er echt toe moet zetten.
Bidden gaat bij mij niet vanzelf.

Als je op internet zoekt op ‘gebedsleven’,
dan kom je allemaal tips tegen
over hoe je je gebedsleven een nieuwe impuls kunt geven.
Dat zal wel niet voor niets zijn:
blijkbaar zijn veel christenen niet tevreden met hun gebedsleven.
Dát zijn dan nog de christenen
die zich daar in ieder geval niet bij willen neerleggen.

Er zijn er ook die het bidden maar helemaal opgeven.
Ik kwam een onderzoekje uit 2014 tegen
onder evangelische christenen in Engeland,
en daaruit blijkt dat 90% van hen regelmatig uit de bijbel leest,
maar slechts 31% dagelijks tijd neemt voor gebed.
En áls ze dan bidden zijn het vooral kleine schietgebedjes.
Dat vind ik best schokkend!

En tegelijk ook weer niet.
Want bidden is vreemd!
Je doet je ogen dicht,
om je even af te sluiten van de buitenwereld,
je vouwt je handen en praat met God,
zonder dat God iets terugzegt.
Wie zegt dat je niet maar wat in de lucht praat?
Is bidden niet gewoon de christelijke variant van mindfullness,
een manier om even stil te staan,
om in je chaotisch leven orde aan te brengen?
Maar wees dan eerlijk en laat God erbuiten!
Bidden is niet vanzelfsprekend.
Daarom is er alle reden om die vraag te stellen:
bidden, waarom zou je?

Bidden: omdat het verschil maakt?
dia 3 – bidden: omdat het verschil maakt?
Ik denk dat veel antwoorden op die vraag
uiteindelijk op hetzelfde neerkomen:
bidden doe je om wat je er aan hebt.

dia 4 – zoeken naar: Gods zegen
Je bidt bijvoorbeeld omdat je iets van God wilt.
Dat kan van alles zijn.
Het kan een gebed om genezing zijn,
terwijl dat er volgens artsen niet in zit.
Het kan een gebed zijn om Gods kracht voor deze dag.
Het kan een gebed zijn om meer geloof.
En het hoeft ook helemaal niet voor jezelf te zijn,
het kan een gebed zijn voor je ouders of grootouders,
een gebed voor je kinderen of kleinkinderen, enzovoort.
Je bidt omdat je iets van God wilt.

dia 5 – Gods wil
Iets anders is dat je kunt bidden om duidelijkheid.
Je staat voor een keuze,
en je wilt God in die keuze betrekken,
dus je vraagt God of hij je de weg wil wijzen.
Of je weet dat je Gods liefde wilt doorgeven,
maar je weet niet zo goed hoe,
en vraagt God of hij je het wil laten zien.

dia 6 – Gods rust
Je kunt ook bidden omdat je dan tot rust komt.
Dan gaat het er niet om dat God iets moet doen,
maar gewoon het praten met God is al fijn en bemoedigend.
Als je bidt, voel je je dicht bij God, en daarom bidt je graag.
Door te bidden kun je je zorgen even loslaten
en bij God zijn waar het goed is.

Er zijn vast nog wel meer redenen te bedenken om te bidden,
ik laat het nu even bij deze.
Vooropgesteld: het zijn mooie redenen om te bidden!
Als je zulke redenen hebt om te bidden
geloof je in de kracht van het gebed.
Houd dat vast!

dia 7 – maar wat als: het niet werkt?
Maar als deze redenen de enige zijn,
dan is dat een wankele basis.
De redenen om te bidden
kunnen zomaar redenen worden om níet te bidden.
Je wilt iets van God, maar God geeft het niet.
Heeft bidden dan wel zin?
Je zoekt duidelijkheid, maar krijgt het niet.
Het voelt alsof God jouw vragen negeert.
Je zoekt contact naar God, wilt dicht bij hem zijn,
maar ervaart alleen maar afstand.

dia 8 –je alles al hebt?
Of nog iets anders:
je hebt alles al en bent tevreden met je leven.
Er is niet direct iets dat je van God wilt, het leven is wel prima zo.
Dat is Deuteronomium 8.
Mozes blikt daar vooruit.
Het volk Israël is nog in de woestijn,
maar het duurt niet lang meer of ze zullen het beloofde land binnentrekken.
In de woestijn waren de Israëlieten heel direct van God afhankelijk.
God gaf hen eten: manna uit de hemel.
God zorgde ervoor dat hun kleren niet versleten.
Moet je nagaan: 40 jaar met 1 set kleding doen!
Maar in het beloofde land wordt alles anders.
Daar komt het eten niet uit de lucht maar van het land.
De kleren zullen weer gewoon slijten, maar gelukkig kun je nieuwe kleren maken.
Het leven zal heel anders worden,
‘maar,’ waarschuwt Mozes, ‘vergeet God niet!’
Dat is geen overbodige waarschuwing.
Als de Israëlieten straks gesetteld zijn,
als alles in het beloofde land draait, z’n gangetje gaat,
dan zouden de Israëlieten God zomaar kunnen gaan vergeten…
De geschiedenis leert ons dat dat inderdaad gebeurde.
Je komt het ook tegen in Psalm 103:
‘prijs de Heer mijn ziel, vergeet niet een van zijn weldaden.’
Blijkbaar is zo’n oproep nodig,
omdat wij geneigd zijn Gods weldaden te vergeten…
Wij zijn geneigd te stoppen met bidden
zodra we niet meer merken dat bidden verschil maakt.

dia 9 – uit jezelf: een wankele basis
Waarom zou je bidden?
Je kunt bidden omdat je er wat aan hebt,
omdat je merkt dat bidden je verder helpt.
En het is prachtig als je dat ervaart.
Maar maak je gebedsleven er niet van afhankelijk!
Als de reden om te bidden uit jezelf moet komen,
uit het verschil dat het gebed in jouw leven maakt,
dan maak je je gebedsleven veel te veel afhankelijk van jezelf.
Daar kun je geen gebedsleven op bouwen!

Bidden: omdat God het wil!
dia 10 – bidden: omdat God het wil
Bidden, waarom zou je?
Bidden is niet vanzelfsprekend,
en er kunnen best redenen uit jezelf zijn om te bidden,
maar die redenen alleen zijn niet genoeg.

dia 11 – stevige basis: omdat God het wil
Wat zegt de catechismus eigenlijk?
‘Omdat het gebed het voornaamste is
in de dankbaarheid die God van ons eist.’
Dat is heel andere taal!
Waarom zou je bidden? Omdat God het wil!
Bidden is een opdracht van God.
In de bijbel staan heel wat oproepen om te bidden,
en de meest veelomvattende hebben we gelezen in 1 Tessalonicenzen 5:
‘bid onophoudelijk.’
Waarom? Omdat God het zegt!

Dat klinkt misschien een beetje autoritair: ‘omdat ik het zeg!’
Er is ook wel meer over te zeggen,
de catechismus gaat ook verder met ‘bovendien’,
en geeft dan nog een reden om te bidden,
maar het begint wel híer: bid omdat God het wil!
Dát is een stevige basis voor je gebedsleven.
Dan hangt het niet meer af
van of jij het gevoel hebt dat bidden werkt,
of jij ervaart dat God naar je luistert.
Nee, God belooft dat hij luistert,
ook al voel jij daar soms helemaal niets van.
Maar toch blijf je bidden, omdat God het zegt.

Bidden gaat niet om wat wij er aan hebben.
Bidden moet je niet doen om er zelf beter van te worden.
Bidden draait om God, je doet het voor hém!
Gód wil graag dat je bidt, dat je met hem praat,
ook als dat jou niet direct iets oplevert.
In Psalm 141 staat:
‘laat mijn gebed voor u zijn als reukwerk,
mijn geheven handen als een avondoffer.’
Een offer is voor God,
laat ons gebed dat ook zijn!

dia 12 – soms komt het niet uit jezelf, maar blijf bidden!
Dat betekent dat je soms bid tegen je gevoel in.
Dat er uit jezelf geen enkele reden is om te bidden.
Soms voelt God ver weg,
soms voelt het alsof God je in de kou laat staan,
soms voelt het alsof je God niet nodig hebt.
Uit jezelf heb je dan geen reden om te bidden.
Maar God wil het, dus doe het wel!
In de afgelopen weken zijn we met Job bezig geweest.
Wat heeft Job gebeden!
Maar het leek wel alsof zijn gebeden niet aankwamen.
Job voelde zich alleen.
Als Job zou bidden omdat bidden werkt,
dan had hij al heel snel de handdoek in de ring gegooid.
Maar Job bleef zichzelf voorhouden dat God luistert,
ook al voelde hij er niets van.
Dus blijf bidden, ook als het zinloos voelt.
En de ene keer bid je dan vol overgave en vol overtuiging,
de andere keer weifelend en twijfelend,
maar blijf met je hemelse Vader praten!

Bidden = Leven
dia 13 – bidden = leven
Bidden, waarom zou je?
Omdat God het wil!
Maar is dat alles?
Is bidden ook nog ergens goed voor?
Ik zei al: er valt meer te zeggen,
de catechismus gaat verder met ‘bovendien’.
‘Bovendien wil God zijn genade en zijn heilige Geest
alleen geven aan hen die van harte en zonder ophouden
hem daarom bidden en daarvoor danken.’
Anders gezegd: bidden is leven.

dia 14 – een experiment… (Bell)
Wat zou er gebeuren als je helemaal stopt met bidden?
Ik zou zeggen: don’t try this at home…
Een voorganger in de Verenigde Staten,
een zekere Ryan Bell, wilde het weten:
welk verschil maakt het christelijk geloof nu echt?
Hij besloot een jaar lang te leven als atheïst,
dus ook een jaar lang niet te bidden,
om te ontdekken wat hij nou echt zou missen.
Zijn conclusie: helemaal niets.
Hij vond zijn jaar als atheïst zo overtuigend,
dat hij nu definitief atheïst geworden is.

Wat moet je met zo’n verhaal?
Zelf zegt Bell dat hij tot de ontdekking is gekomen
dat geloven hem is aangepraat.
Dat is een manier om er tegenaan te kijken.
Ik wil er ook graag van een andere kant naar kijken.
Kun je verwachten dat als je een jaar lang niet bidt,
je geloof nog altijd overeind staat?
Ik denk het niet!
Geloven is een relatie met God hebben.
Als je die relatie een jaar lang parkeert,
is het dan gek dat God een vreemde voor je is geworden?!
Als ik mijn huwelijk een jaar zou parkeren,
onder het motto ‘een man weet pas wat ie mist als ze er niet is’,
dan is de kans klein dat dat huwelijk nog te redden is…
Een weekendje zonder elkaar, dat kan nog best positief zijn,
maar een jaar lang bewust alle communicatie stopzetten?!

dia 15 – bidden is léven met Jezus
Want dát is bidden: communiceren met God,
investeren in je relatie met hem.
Bidden maakt het verschil
tussen geloven dat er wel ‘iets’ is, een hogere macht ofzo,
omdat het er niet in wil dat dit alles is,
én een relatie hebben met God.
En díe relatie, dát is leven!
Jezus zegt in Johannes 11:
‘Ik ben de opstanding en het leven.
Wie in mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft,
en ieder die leeft en in mij gelooft zal nooit sterven.’
In Jezus geloven, Jezus kennen,
en dan niet van horen zeggen, maar als persoon, dát is leven.
Bidden gaat om die relatie.

dia 16 – bidden en dankbaar leven: een wisselwerking
Bidden heeft ook alles te maken met dankbaar leven.
De catechismus maakt die koppeling,
maar ook in 1 Tessalonicenzen 5 staat het naast elkaar:
‘Wees altijd verheugd, bid onophoudelijk, dank God onder alle omstandigheden.’
‘Bid onophoudelijk’, dat is een vreemde opdracht
als je denkt aan dat je dan de hele dag met God praat.
Waar het om gaat is dat je relatie met God de hele dag door gaat,
dat er steeds een open lijn met hem is,
en dat begint met dankbaarheid.
Dat werkt 2 kanten op.
Aan de ene kant is het zo dat als je God dankbaar bent, je het hem ook vertelt.
Daar nodigt God je toe uit.
God heeft jou alles gegeven: je leven, je bezit, je relaties,
maar ook zijn liefde en genade, zelfs zijn Zoon.
Bidden is God antwoorden,
is allereerst God danken voor alles wat hij gedaan heeft!

Maar het werkt ook andersom:
wanneer je bidt, groeit ook je dankbaarheid.
In Deuteronomium 8 werd gewaarschuwd: vergeet God niet.
Bidden is een fantastische manier om God én jezelf te herinneren
aan alles wat God voor je gedaan heeft.
Als het eten op tafel staat kun je direct aanvallen,
maar je kunt ook eerst God danken:
dat helpt om te beseffen dat eten niet vanzelfsprekend is.

Dan kun je ook altijd verheugd zijn, zoals Paulus dat zegt.
Niet omdat God je alles geeft wat je vraagt,
niet omdat het in jouw leven zo voorspoedig gaat,
maar omdat God zijn Zoon voor jou heeft gegeven,
omdat hij je kent en een relatie met je wil,
omdat hij jou echt, eeuwig leven geeft!

Praktijk: gebedsleven
dia 17 – praktijk: gebedsleven
Bidden is voor christenen onmisbaar.
Tegelijk blijft staan: veel christenen vinden bidden moeilijk.
Het wordt alleen maar moeilijker als het uit jezelf moet komen,
en je direct moet zien wat je er aan hebt.
Ik denk dat het dan wel verder helpt
dat bidden een opdracht van God is.
Ik wil nog twee dingen zeggen
over wat dat voor je concrete gebedsleven kan betekenen.

dia 18 – niets mis met structuur! (klok)
Het eerste: met structuur is niets mis.
Wacht niet met bidden
tot je zelf spontaan de behoefte voelt om te bidden.
Bidden moet je gewoon doen, het is een opdracht.
Soms voel je in alles dat je wilt bidden,
en zulke ervaringen zijn heerlijk,
maar soms moet je je er ook toe zetten
en bid je omdat dat je gewoonte is.
Daar is niets mis mee!
Speel vaste momenten om te bidden en het spontaan gebed niet tegen elkaar uit.
Natuurlijk is het mooi als je spontaan de behoefte voelt te bidden,
doe dat dan ook vooral, stel het niet uit,
maar denk niet dat een gebed pas goed is als het spontaan is.
Bidden moet je volhouden, ook als je het verschil niet zo merkt.
Neem in de bijbel bijvoorbeeld Daniël:
hij had de gewoonte elke dag op vaste tijdstippen 3 keer te bidden.
De ene keer zal hij daar meer behoefte aan hebben gevoeld dan de andere keer,
maar hij dééd het gewoon.
Dus zorg voor structuur.

dia 19 – niets mis met vaste woorden
Het tweede: met vaste woorden is ook niets mis.
Wij kunnen de lat wel eens heel hoog leggen:
dat een gebed pas goed is als de woorden rechtstreeks uit je hart komen.
Misschien vinden we het daarom ook zo spannend
om in het openbaar te bidden.
Maar is dat zo?
Zijn vaste gebeden mindere gebeden?
Als de leerlingen van Jezus in Lucas 11 aan Jezus vragen: ‘leer ons bidden’.
Dan zegt Jezus niet:
‘als je wilt bidden, laat dan de woorden rechtstreeks uit je hart komen.’
Het is mooi als dat gebeurt, daar niet van,
maar vaste formuleringen zijn ook goed.
Op de vraag van de leerlingen reageert Jezus met vaste woorden: het Onze Vader.
Nu zou je kunnen zeggen dat dat gebed vooral als model bedoeld is,
maar dat zégt Jezus niet.
Hij zegt gewoon: ‘wanneer jullie bidden, zeg dan’
en dan volgt het Onze Vader.
Soms komen de woorden vanzelf in je op, bid dan met die woorden,
maar soms weet je niet wat je moet zeggen:
gebruik dan gerust vaste woorden.

Slot
dia 20 – God wil dat jij leeft!
Bidden, waarom zou je?
Dat was de vraag.
Kijk niet te veel naar wat jij aan bidden hebt.
Gód wil graag dat je met hem praat.
Want hij wil dat jij leeft.
Bid je mee?
Amen!




1 Tessalonicenzen 2:8 – Delen van je leven

Bij deze preek is een blad met verwerkingsvragen beschikbaar: Samen GROEI-en.

Voor preeklezers: ik hoor graag als mijn preek ergens gelezen wordt. Neem dan even contact met mij op: hmveurink@gmail.com. Dan stuur ik ook de bijbehorende powerpoint toe.

Liturgie

Zingen: Psalm 108 : 1 en 2

Stil gebed

Votum en vredegroet

Zingen: Opwekking 194 (U maakt ons één)

Gebed

Kinderen naar club

Lezen: 1 Tessalonicenzen 2:1-13

Zingen: Psalm 133 : 1, 2 en 3

Preek over 1 Tessalonicenzen 2:8

Zingen: Opwekking 378 : 1, 2, 3, 4 en 5 (Ik wil jou van harte dienen)

Kinderen terug

Kinderlied

Lezen wet

Zingen: LvK Lied 437 : 1, 2 en 3 (Vernieuw Gij mij, o eeuwig Licht)

Gebed

Collecte

Zingen: GKB Gezang 64 : 1, 2 en 3 (Vrede zij u)

Zegen

Preek: Delen van je leven

‘It’s my Life’

dia 1 – uitdelen van je leven

Paulus schrijft bijna letterlijk over ons jaarthema:

‘uitdelen van Gods liefde’.

Hij heeft het over ‘laten delen in Gods evangelie’.

Je mag ook zeggen: ‘uitdelen van Gods evangelie’.

Maar daar gaat het Paulus niet om:

ze hebben niet alleen het evangelie uitgedeeld, maar ook hun leven!

Dat klinkt toch behoorlijk onlogisch.

Alsof het gemakkelijker is om het evangelie te delen, dan je leven.

Het leven delen, dat lijkt gemakkelijk.

Een beetje met elkaar meeleven,

van elkaar op de hoogte blijven,

dat doet toch iedereen?!

En met e-mail en facebook is dat alleen maar gemakkelijker geworden.

Dan is het evangelie uitdelen toch veel moeilijker?!

Niet dus.

Uitdelen van je eigen leven,

gaat verder dan uitdelen van het evangelie.

Ik denk zelfs dat het in onze tijd

nog veel moeilijker is dan het was in de tijd van Paulus.

Hoe kun je je leven nu delen in een wereld

waarin iedereen al druk genoeg is met zijn eigen leven?

dia 2 – geloof in jezelf

Bij ons zit het er toch wel heel diep in dat ons leven van onszelf is.

Het is jouw leven, je moet er uit halen wat er in zit,

want je leeft maar een keer.

Daarom is het belangrijk om jezelf te ontwikkelen,

jezelf op te werken, voor jezelf op te komen,

want dan kun je van jouw leven genieten.

En dat is waar het uiteindelijk om draait.

Het is mijn leven,

en waag het niet je daarmee te bemoeien!

Een ander laten delen in je leven,

is daarom behoorlijk ingewikkeld.

Natuurlijk, iedereen doet het wel een beetje, maar dan wel op zijn eigen voorwaarden:

met mensen die ik zelf uitgezocht heb,

op momenten dat het mij goed uitkomt

en sommige dingen zijn ook gewoon voor mijzelf.

Het is per slot van rekening míjn leven.

dia 3 – loesje genieten

Het zijn trouwens echt niet alleen jongeren die zo in het leven staan.

Bij ouderen zie je dat net zo goed:

een leven lang hard gewerkt om van de oude dag te kunnen genieten.

Als je met pensioen bent is het de tijd om alles te doen

waar je in je leven nog niet aan toegekomen was.

Nu mag je genieten!

Genieten van je eigen leven, er uit halen wat er in zit,

dat is een recht geworden.

Nee, het is een plicht geworden.

Je moet genieten van je eigen leven.

En dat is een erg onbarmhartige wet.

dia 4 – alles wat we wilden

Drie jaar geleden was er op de televisie een documentaire met de titel

‘alles wat we wilden’.

In de documentaire worden vier creatieve twintigers gevolgd.

Mensen voor wie het leven helemaal open ligt:

ze kunnen alles wat ze willen.

Ze zijn veeleisend, want met hard werken kun je alles bereiken.

Op het eerste gezicht zijn het succesvolle jongeren:

zij doen met hun leven wat ze willen.

Maar achter dat masker zitten kwetsbare, eenzame mensen,

die aan hun eigen hoge eisen onderdoor gaan.

‘It’s my life’, dat is voor veel mensen hun lijflied geworden.

Ik doe alles om van mijn leven te genieten.

Maar het voelt zo leeg…

1.Het leven delen

dia 5 – het leven delen

Wat Paulus beschrijft, is precies het tegenovergestelde.

Niks ‘uit het leven halen wat er in zit’.

Paulus heeft het niet te druk met zijn eigen leven.

Hij wil juist van zijn leven delen.

‘Je leven delen’, wat bedoelt Paulus daarmee?

Dat is nog niet zo duidelijk.

In sommige bijbelvertalingen gaat het zelfs niet over

‘je leven delen’, maar over ‘je leven geven’.

Alsof Paulus zijn leven wil geven, alsof hij wil sterven,

voor de inwoners van de stad Tessalonica.

Het zou me niet verbazen als Paulus zelfs daar bereid toe was.

Zo belangrijk vond hij zijn leven niet.

Maar dat is niet waar het hier over gaat.

dia 6 – inzet

Paulus bedoelt hier twee andere dingen.

Het eerste is dat hij zich met zijn hele leven wil inzetten.

Zijn leven heeft maar een doel, Christus bekend maken,

en daarvoor wil hij alles geven.

Met hart en ziel geeft hij zich daarvoor.

In vers 9 schrijft hij ook over zijn inspanning,

dag en nacht.

In vers 10 gaat het over een grote toewijding.

Paulus was niet zo onder de indruk van het argument

dat hij zelf ook nog een leven moest hebben.

Met zijn hele leven deelt hij uit,

wij zouden zeggen dat hij zichzelf tekort doet,

maar hij doet het omdat Jezus zijn leven is.

dia 7 – leven open stellen

Paulus heeft het over nog meer:

hij wil samen bij de mensen zijn.

Paulus is een soort zendeling geweest in Tessalonica,

maar niet een die afstandelijk was.

Hij is niet iemand die een paar uur in de week

voor een grote groep mensen wil praten, vertellen over Jezus,

maar die verder voor mensen onbereikbaar is,

omdat hij zich in z’n ivoren torentje heeft teruggetrokken.

Paulus wil samenleven met de mensen.

Hij gaat relaties met ze aan, vriendschappen.

Iedereen kan altijd bij hem terecht.

Over zijn eigen leven is hij ook niet geheimzinnig.

Mensen mogen binnenkomen in zijn leven,

ook in zijn privé leven.

Paulus wil delen in het gewone, alledaagse leven in de stad.

Geen afstandelijke zendeling, maar een betrokken inwoner.

Waar het om gaat is dat Paulus niet alleen wil delen wat hij heeft,

namelijk het evangelie van God,

maar ook wie hij is.

dia 8 – boormachine en traan

Delen dus.

En dan kan het over allerlei dingen gaan.

Het gaat over delen van bezittingen.

Over hele simpele dingen als het uitlenen van je boormachine of je auto.

Het gaat over relaties die je hebt.

Over gevraagd en ongevraagd bij elkaar komen aanwaaien,

en weten dat je welkom bent.

Over dingen die je toch al doet, samen met anderen te doen,

bijvoorbeeld een voetbalwedstrijd kijken.

Het is delen in vreugde,

door samen feest te vieren, met een verjaardag, maar ook met kerst.

Het is ook delen in verdriet:

er voor elkaar zijn als iemand het moeilijk heeft.

Je lijdt met elkaar mee.

En het is delen van het geloof.

In gesprekken over de vreugde die je daarin vindt,

maar ook over wat je twijfels daarin zijn.

Zo met elkaar omgaan, dat is echt gaaf!

2.Een opdracht voor iedereen

dia 9 – opdracht voor iedereen

Of ga ik nu te snel?

Dat Paulus dat deed, dat is mooi,

maar ik ben Paulus niet.

Paulus was een zendeling, met een bijzondere levenstaak.

Zijn leven delen past goed bij die taak,

maar daarmee is het nog niet een taak voor mij.

Je moet in ieder geval niet te gemakkelijk zeggen

dat je net als Paulus moet zijn.

Paulus deelde zijn leven met de Tessalonicenzen,

maar er staat niet dat zij hun leven ook met Paulus deelden.

Maar aan de andere kant was Paulus in zijn leven ook wel een voorbeeld voor hen.

dia 10 – Jezus deelde leven

Kun je zelf van je leven uitdelen?

Ik denk dat het helpt om eerst naar Jezus te kijken.

Als er iemand was die mensen liet delen in zijn leven,

die uitdeelde van zijn leven,

dan was het Jezus wel!

Jezus was zo ongeveer publiek bezit.

Zeker niet iemand die zo af een toe een toespraak hield,

en dan weer spoorloos verdwenen was.

Jezus zelf deelde zijn leven.

Hij deelde zijn leven voor ons.

Met hart en ziel heeft hij zich voor mij ingezet.

Jezus kende geen dingen die privé waren.

Ontvang eerst maar van dat leven van Jezus.

Want dan heb je ook echt wat uit te delen.

dia 11 – niet van mijzelf

Die opdracht geldt voor iedereen.

Er zit namelijk een diepe bijbelse laag achter.

We hadden het net even over de gedachte dat mijn leven míjn leven is.

Dat is een erg onbijbelse gedachte.

Dat wordt duidelijk in bijvoorbeeld Romeinen 7:4:

“Zo behoort u een ander toe: hem die uit de dood is opgewekt.”

De bijbel is er heel duidelijk over:

jouw leven is niet van jezelf.

Het is van Christus.

Als je dat serieus neemt,

dan kun je niet meer zeggen dat je leven geslaagd is

als je succesvol bent geweest en zo veel mogelijk hebt genoten.

Nee, je leven is om ermee uit te delen.

God heeft de mens gemaakt om te delen.

Voor Paulus zijn dat niet alleen maar mooie woorden.

In zijn eigen leven brengt hij het in de praktijk.

Daarom kan hij ook zeggen dat het delen van het leven

nog meer is dan het delen van het evangelie.

Het delen van het evangelie kan nog een mooie theorie zijn.

Maar Paulus laat zien wat het in de praktijk betekent.

Dat vraagt zijn hele leven.

dia 12 – kring

Een praktische vraag is dan natuurlijk wel:

ik kan mijn leven niet met de hele wereld delen,

met wie moet ik dat dan doen?

Dat kan niet met honderden mensen.

Zelfs deze kerk is daar al te groot voor.

Daarom hebben we kringen:

kleinere groepen waar je elkaar beter kent.

De kringen zijn een goede plaats om je leven te delen.

Maar als het gaat om ‘uitdelen van Gods liefde’,

dan gaat het ook over je leven delen buiten de kerk.

Op school, in je straat, op je werk.

Het is ook maar net met wie je te maken krijgt.

dia 13 – verschilt

Nu weet ik ook wel dat het voor sommige mensen heel gemakkelijk is

om open te zijn naar anderen.

De een heeft nu eenmaal wat makkelijker relaties dan de ander.

Sommige mensen hebben veel vrienden,

anderen veel minder.

Maar de vriendschappen die zij hebben, gaan vaak wel dieper.

dia 14 – betrouwbaar zijn

Je leven met elkaar delen begint met elkaar vertrouwen.

Juist dat vertrouwen in anderen kan beschaamd zijn.

Begin er dan in ieder geval maar mee

dat anderen jou kunnen vertrouwen.

Als je betrouwbaar bent,

nodig je daarmee ook mensen uit hun leven met jou te delen.

Op de achtergrond staan is prima,

maar trek je niet terug met de gedachte dat je je eigen leven wel leeft.

3.Typisch christelijk

dia 15 – Typisch christelijk

Dat is allemaal wel mooi en aardig,

maar wat heeft dit nog met God te maken?

Ook niet-christenen kunnen hun leven delen.

Is het niet heel erg horizontaal?

Is het wel zo typisch christelijk?

dia 16 – bewijs

Voor Paulus wel!

Dat hij wil delen van zijn leven,

is voor hem juist een bewijs van het evangelie.

Juist dat hij zijn leven wil delen,

is het bewijs dat zijn boodschap van God komt!

Blijkbaar zijn er in Tessalonica mensen

die beweren dat Paulus het evangelie alleen maar vertelt om er zelf beter van te worden.

Dat wil Paulus hier ontkrachten.

Als hij er zelf beter van had willen worden,

dan had hij zijn leven echt niet gedeeld.

Hij geeft er veel te veel van zichzelf voor op.

Juist dat laat zien dat het Paulus echt gaat om God!

dia 17 – liefde

Wat ook typisch christelijk is, is het motief van Paulus.

Paulus is vol liefde,

en de Tessalonicenzen zijn hem dierbaar geworden.

Liefde is de drijvende kracht van Paulus.

Liefde voor mensen.

Zoals ook Jezus mensen liefhad.

Paulus deelt zijn leven niet omdat het zo gezellig is,

omdat hij zelf dan beter tot zijn recht komt.

Nee, hij deelt het omdat hij door Christus’ ogen naar mensen kijkt.

dia 18 – niet uitgezocht

Dat gaat ook verder dan gewone vriendschappen.

Je vrienden zoek je zelf uit.

Vaak zijn het mensen van hetzelfde slag als jijzelf.

Paulus deelt zijn leven ook met heel andere mensen.

Mensen die niet zijn type zijn.

Dat is typisch christelijk.

In de kerk delen mensen hun leven,

met mensen waar ze anders nooit mee in aanraking waren gekomen.

De yup en de uitgeprocedeerde asielzoeker delen hun leven.

Wat typisch christelijk is, is dat je jezelf opgeeft.

Dat het niet om jouw leven gaat, maar het leven van de ander.

Dat laat ook zien dat het christelijk geloof echt verschil maakt.

Geloven kan heel zweverig worden.

Maar geloven doe je niet alleen.

Juist dan kan het geloof heel praktisch worden.

Dan heeft het ook gewoon te maken met het uitlenen van je boormachine.

dia 19 – bevrijdend

Juist het delen van je leven is evangelie.

God wil je zo namelijk bevrijden.

Bevrijden van het idee dat het gaat om jouw leven,

en dat je daar dus ook alles voor moet doen.

Dat klinkt misschien mooi,

en we willen misschien gewoon wel geloven

dat we onszelf een mooi leven kunnen bezorgen,

maar de praktijk is bikkelhard.

Je moet steeds meer uit je leven halen,

steeds nieuwe mogelijkheden verkennen,

steeds meer genieten…

Denk maar weer even terug aan die vier jongeren uit die documentaire:

zij kunnen het niet meer aan.

Mensen hebben behoefte aan verbondenheid.

Van binnen zijn veel mensen alleen.

Iedereen heeft behoefte aan een luisterend oor,

aan iemand die met je meeleeft.

Het evangelie dat je leven niet van jezelf is,

dat je niet hoeft te presteren,

geeft daar ruimte voor.

4.Leven delen naar buiten

dia 20 – naar buiten

Tot nog toe heb ik het vooral gehad over het delen van je leven met elkaar.

Ik wil het nu ook breder trekken:

je leven delen buiten de kerk.

dia 21 – betrouwbaar

Dat doet Paulus namelijk ook.

De Tessalonicenzen wisten eerst helemaal niets van God.

Paulus heeft hen het evangelie van God bekend gemaakt,

en hen dus zelfs laten delen in zijn leven.

Daardoor vertelde hij hen niet alleen met woorden, maar ook met daden over God.

Zijn leven delen hoort voor hem helemaal bij

het uitdelen van Gods liefde aan mensen die God niet kennen.

In deze brief wijst Paulus daar weer op:

ik heb niet maar mooie praatjes opgehangen,

ik heb mijn leven met jullie gedeeld.

In Tessalonica waren er mensen die probeerden Paulus verdacht te maken.

Dat er christenen in Tessalonica waren, was hen een doorn in het oog.

Dus probeerden ze Paulus af te schilderen

als iemand die rijk werd van de boodschap die hij verkondigde,

iemand die arrogant was en zijn gezag misbruikte,

iemand die mensen naar de mond praat om maar volgelingen te krijgen,

kortom: iemand die onbetrouwbaar is.

En als Paulus onbetrouwbaar is, dan zal zijn boodschap dat ook wel zijn.

Daar gaat Paulus dus tegenin.

Hij laat zien hoe hij alles heeft opgegeven,

hoe hij steeds bereid was zichzelf te geven.

Hij heeft nota bene zijn leven met de Tessalonicenzen gedeeld.

Dat laat iets van zijn oprechtheid zijn.

Paulus heeft geen mooie praatjes verspreid om er zelf beter van te worden.

In alles heeft Paulus laten zien dat het hem niet om hemzelf ging,

maar om de mensen uit Tessalonica.

Paulus’ leven maakt zijn boodschap geloofwaardig.

dia 22 – laten binnenkomen

Onze wereld is heel kritisch op mooie praatjes.

Christenen die het allemaal zo goed weten te zeggen,

die precies de waarheid kennen,

maar er in hun leven niets van waar maken

en zelfingenomen en afstandelijk zijn,

daar heeft de wereld echt geen boodschap aan.

Als we alleen maar ons verhaal willen droppen bij mensen,

maar die mensen niet ons leven willen laten binnenkomen,

dan zijn we ongeloofwaardig.

Wil je mensen over God vertellen,

dan moet je ook voor hen open staan.

Het gaat er namelijk niet om dat jij aan je verplichting voldoet

door mensen over God te vertellen.

Het gaat om die mensen zelf.

En deze theorie, die Paulus in Tessalonica heeft waargemaakt,

wordt in de praktijk nog altijd bevestigd.

Het overgrote deel van de mensen die God leren kennen,

leert God kennen door relaties met christenen.

dia 23 – Jezus’ leven

Uitdelen van Gods liefde, dat vraagt je leven.

Maar als je door Jezus’ ogen naar mensen kunt kijken,

dan is dat geen probleem.

En Jezus zorgt wel voor jouw leven,

hij heeft zijn leven voor je gedeeld.

Amen.