Hebreeën 10b-13 | Blijf op reis met Jezus

Mark Veurink
Mark Veurink
11 maart 2018

Hebreeën 10b-13 | Blijf op reis met Jezus

image_pdfimage_print

Als je gelooft, wil je graag het verschil merken. De Hebreeën ook. Maar vergeet niet dat je als christen op reis bent! Hebreeën 10b-13 werkt uit wat het betekent dat je niet voor deze wereld leeft. Deze preek is de 3e in het leesproject over Hebreeën en gehouden in een dienst van verootmoediging.
Voor wie deze preek in een kerkdienst wil gebruiken: graag ontvang ik een melding op hmveurink@gmail.com. Dan stuur ik ook de bijbehorende powerpoint toe.

Liturgie
Zingen: Opwekking 733
Stil gebed
Votum en groet
Zingen: GKB Psalm 32 : 1 en 2
Gebed
Kinderen naar club
Lezen: Hebreeën 10 : 19 – 39
Zingen: LvK Gezang 103 : 1, 2 en 3
Lezen: Hebreeën 12 : 28 – 13 : 8
Zingen: GKB Psalm 97 : 2
Preek
Zingen: LvK Gezang 442 : 1, 2, 3 en 4
Kinderen terug
Zingen: GKB Gezang 155 : 1, 2 en 3
Gebed met verootmoediging
Zingen: GKB Gezang 155 : 4 en 5
Collecte
Zingen: Opwekking 706
Zegen

Blijf op reis met Jezus

Inleiding
dia 1 – zwart
Ik houd van een goede voorbereiding – dat is het halve werk.
Dus als wij op vakantie gaan, lees ik me graag goed in.
Dat kan natuurlijk op internet,
maar ik geef de voorkeur aan de papieren reisgids.
Bijvoorbeeld deze, over Londen.

Natuurlijk kun je ook zonder reisgids op pad,
al denk ik dat je dan een groot deel van de voorpret mist.
Misschien nog wel belangrijker:
reken er maar op dat je ook de mooiste dingen mist.
Zonder reisgids kom je niet veel verder dan de platgetreden paden,
in Londen de Big Ben, de Tower Bridge en The London Eye.
Maar er is zoveel meer te zien, en wat minder massaal toeristisch.
Een reisgids vertelt waar je moet zijn.

Maar ook waar je niet moet zijn.
Zonder reisgids kun je in een museum belanden
dat er van buiten wel heel leuk uit ziet,
maar dat toch echt niet de moeite waard is – de entreeprijs trouwens ook niet.
Deze reisgids heeft bovendien een stadsplattegrond,
zodat je een handige route door de stad kunt nemen.
Zonder die plattegrond loop je heel wat extra kilometers.

Tot slot biedt een reisgids ook onmisbare informatie.
Bijvoorbeeld dat de auto’s in Londen links rijden.
Belangrijk bij het oversteken:
de auto’s komen van de kant waar je het niet van verwacht.
Je zult dat maar missen
en vervolgens in een Londense ambulance worden afgevoerd…
Ok, ook zonder reisgids weet je dat soort dingen wel,
maar het is essentiële informatie!

dia 2 – blijf op reis met Jezus
De laatste hoofdstukken van Hebreeën, hoofdstuk 10-13, lijken op een reisgids.
Volgens Hebreeën zijn we namelijk op reis, op weg naar de stad van God.
Net als een reisgids geeft Hebreeën ervaringsverhalen en praktische aanwijzingen,
allemaal om te weten waar je voor leeft.
Daarom is het thema vandaag: blijf op reis met Jezus!

1. Hier en nu
dia 3 – Hebreeën tot nog toe: Jezus is het beste
We zijn aanbeland in het slot van de brief.
Al 2 keer eerder hebben we het over Hebreeën gehad,
en het lijkt me goed daar even op terug te blikken
zodat we weer weten waar we in de brief zitten.

Hebreeën is een bijbelboek dat vol is van Jezus.
Dat is míjn grootste ontdekking van dit leesproject.
Ik wist dat Hebreeën een ingewikkeld bijbelboek is
waar steeds een vergelijking wordt getrokken tussen oud en nieuw,
maar dat het hele boek over Jezus gaat en over dat Jezus beter is dan al het andere,
dat was ook voor mij nieuw.

Jezus is beter dan profeten en engelen – dat was Hebreeën 1 en 2,
en daarom verdient zijn boodschap alle aandacht.
Jezus is beter dan Mozes – Hebreeën 3 en 4,
hij leidt ons naar het leven waar we naar verlangen.
Jezus is beter dan de priesters – Hebreeën 5-7,
hij is onze tussenpersoon bij God, de beste die we kunnen wensen.
En Jezus is beter dan alle offers samen – Hebreeën 8-10,
Jezus is de hogepriester die zichzelf offert,
en daarmee een nieuwe relatie met God mogelijk maakt.
Kortom: met Jezus heb je goud in handen!

Die boodschap hebben de Hebreeën nodig.
Want ze staan onder druk hun geloof in Jezus op te geven.
Het zijn christenen met een Joodse achtergrond,
en ze dreigen terug te vallen in de klassieke Joodse godsdienst.
Geloven in Jezus kost hen te veel,
ze zijn hun eerste enthousiasme alweer verloren,
zijn het zat dat hun vroegere Joodse vrienden niet meer met hen willen omgaan.
Waarom zouden ze in Jezus blijven geloven?

Met die vraag staat dat moeilijke bijbelboek opeens helemaal niet meer zo ver weg!
Waarom zou je in Jezus blijven geloven? – dat is vandaag een veel gestelde vraag.
Altijd maar weer Jezus, mag het niet wat minder?
We hebben het gehad, 3 weken geleden,
over een ‘maar-ik-geloof-het-wel’-geloof.
Een geloof waar je in moeilijke tijden op kunt terugvallen,
maar wat verder geen dagelijkse werkelijkheid is.
En 2 weken geleden over een ander gevaar,
dat we het hele kerksysteem zo belangrijk maken
dat voor Jezus in de kerk geen plek meer is.
Hebreeën zegt: Jezus is allesbepalend,
Jezus is het beste dat ons kon overkomen,
dus wees niet zo stom Jezus aan de kant te zetten!

dia 4 – maar wat merk je daar vandaag van?
Daar in brief zitten we nu dus.
En ik stel me zo voor dat die Hebreeën met instemming hebben geluisterd:
het was allemaal wat weggezakt,
maar nu ze deze boodschap horen,
weten ze weer waarom ze het nieuws van Jezus
vroeger zo enthousiast hebben aangenomen.
Ze blijven alleen met één vraag zitten:
prachtig wie Jezus is en wat hij voor ons gedaan heeft,
maar wat merken we daar nu van?
De boodschap van Jezus is schitterend, maar wat komt er van terecht?
We worden om Jezus uitgelachen als het mee zit,
en om Jezus in de gevangenis gezet als het tegen zit.
Jezus kwam toch om een nieuw leven te brengen – is dit het nu?

De Hebreeën zouden graag zien dat ze hier en nu wat meer merken
van hoe geloven hun leven positief verandert.
Een herkenbaar verlangen.
Als je gelooft in Jezus,
dan wil je ook graag zien welk verschil dat maakt voor jouw leven nu.
En misschien zeggen we wel dat er meer is dan dit leven,
maar leven we in de praktijk gewoon voor deze wereld.
Gaat het christenen er net zo goed om
uit het leven te halen wat er in zit,
om hier en nu gelukkig te zijn, want je leeft maar één keer.
Dus wordt je blijer van een gezellige avond met vrienden,
van een dikke auto of van avontuurlijke reizen
dan dat je blij wordt van Jezus.

2. Blijf op reis met Jezus
dia 5 – treincoupe
Daarom introduceert Hebreeën een nieuw beeld: geloven in Jezus is een reis.
Als jij in de trein naar Londen zit, we houden maar even milieubewust,
en je leest in de trein die reisgids waar ik het over had,
dan weet je waar je naartoe gaat.
Dan kijk je niet rond in de treincoupé om je af te vragen: ‘is dit het nu?’
Natuurlijk niet: dit is Londen nog niet, dit is de reis!
Of als je in Londen bent aangekomen,
en toch de massa toeristen naar The London Eye bent gevolgd,
het giga-reuzenrad aan de Theems,
dan ga je je in de wachtrij ook niet beklagen dat het uitzicht tegenvalt:
straks wordt het mooi, daar heb je een lange wachtrij voor over.

dia 6 – geloven in Jezus is een reis
Zo is het met geloven in Jezus ook:
het leven hier en nu is de reis, niet de bestemming.
In de vorige hoofdstukken van Hebreeën komt dit niet voor,
maar vanaf hoofdstuk 10 opeens in elk hoofdstuk.
Daarom kun je de reis naar de nieuwe stad zien
als hoofdthema van het slot van de brief.
In hoofdstuk 10 nog wat verborgen, ‘laten we belijden waarop we hopen’,
en daarna explicieter: Abraham ‘zag uit naar een stad met fundamenten,
door God zelf ontworpen en gebouwd’ – hoofdstuk 11,
wij ‘staan voor de Sionsberg, voor de stad van de levende God’, – hoofdstuk 12,
en hoofdstuk 13: ‘onze stad is immers niet blijvend,
wij kijken juist verlangend uit naar de stad die komt.’
Christen zijn op reis naar die nieuwe stad!

Dit deel van Hebreeën kun je in drieën delen.
De 2e helft van hoofdstuk 10, waar het slotdeel mee begint,
kun je zien als een soort inhoudsopgave waar alles wat daarna komt
alvast kort wordt aangestipt.
Hoofdstuk 11 en het begin van hoofdstuk 12
houden je voor dat je niet de enige bent op reis.
De 2e helft van hoofdstuk 12 en hoofdstuk 13
maken het nog wat praktischer: hoe blijf je op de goede weg?

dia 7 – je bent niet de eerste op reis
Je bent niet de eerste op reis – dat is Hebreeën 11 en 12a.
Denk maar aan die reisgids: die staat vol met ervaringen van anderen.
Dus niet het gelikte reclamepraatje van de Londense PR, maar hoe het echt is.
Dat gebeurt in Hebreeën ook.
Er wordt een hele lijst genoemd van mensen die ook op reis zijn gegaan.
Als jij op reis bent, dan hoor je bij Abel, Henoch, Noach, Abraham, Mozes, enzovoort.
En dan staat er in vers 13 en 14: ‘zij allen zijn in geloof gestorven;
wat hun beloofd was, zagen ze geen werkelijkheid worden,
ze hebben slechts een glimp ervan begroet,
en ze zeiden van zichzelf dat zij op aarde leefden als vreemdelingen en gasten.
Door zo te spreken lieten ze blijken op doorreis te zijn naar een vaderland.’
Ze hadden een doel voor ogen,
zo mooi dat ze hun hele leven op aarde als een reis zagen.

Zulke moeilijke reizen zijn wij niet gewend.
Nog niet eens zo heel erg lang geleden
moest je een avonturier zijn om de wereld over te trekken.
Van mensen die emigreerden naar Canada
werd gedacht dat je ze nooit meer zou zien.
Nu stap je in het vliegtuig, en 9 uur later ben je er.
De wereld ligt aan je voeten.
Alleen de Floortje Dessings van deze wereld
weten nog dat je voor reizen moeite moet doen.
Maar de reis naar de hemelse stad is dus ook zo’n reis die niet vanzelf gaat.

Hebreeën wijst daarbij ook op Jezus:
‘denkend aan de vreugde die voor hem in het verschiet lag,
liet hij zich niet afschrikken door de schande van het kruis.’
Dus: ook de reis van Jezus, of zelfs júist de reis van Jezus, was zwaar:
aan het kruis, door God verlaten.
Hoe hield Jezus die reis vol?
Net als die mensen die eerder op reis gingen:
door zich te richten op de toekomst,
door te denken aan hoe mooi de bestemming zou zijn.
Die bestemming heeft Jezus bereikt, als eerste,
om zo ook ons het reisdoel te laten bereiken.

dia 8 – praktische aanwijzingen voor de reis
Dan, in Hebreeën 12b en 13, wordt het praktischer: hoe blijf je op reis?
Een reisgids geeft allerlei praktische aanwijzingen:
van hoe je je het beste door de stad kunt verplaatsen,
tot of je wel of geen paraplu moet meenemen.
Zo geeft Hebreeën ook aanwijzingen.
Die kun je in drieën verdelen.
Als eerste zijn er aanwijzingen
over dat je als reisgenoten aan elkaar verbonden bent.
Een citytrip naar Londen kun je nog wel in je eentje doen,
maar op de zwaardere reizen kun je niet zonder elkaar.
Zo is het met de christelijke reis ook: je hebt elkaar nodig.
Zelfs als het gevaarlijk is om samen te komen.
Bij de Hebreeën bleven sommige mensen weg uit angst voor vervolging,
en zij worden aangespoord: blijf niet weg, we moeten het samen doen!

Als tweede zijn er de aanwijzingen over heilig leven.
Als het gaat om seks, als het gaat om geld:
laat je leven nu al beheersen door het leven dat komt.
Als derde zegt Hebreeën: zorg dat Jezus centraal blijft staan.
Daarom die waarschuwing in Hebreeën 10
over dat er geen vergeving is als we willens en wetens blijven zondigen.
Daar kun je een preek op zich over houden,
maar kort gezegd gaat het erom dat je Jezus niet afwijst.
Hebreeën 13 zegt dat ook heel duidelijk: blijf bij Jezus,
in plaats van dat je een eigen versie van geloven maakt.

Al die aanwijzingen kun je zo samenvatten: leef voor je bestemming!
Christenen zijn vreemdelingen: als volger van Jezus leef je niet voor deze wereld.
Houd steeds het reisdoel voor ogen, ook als je het nog niet ziet.
Blijf op reis met Jezus!

3. En nu dan?
dia 9 – en nu dan?
Geloven in Jezus betekent niet dat je snel resultaat ziet.
Maar gaat geloven alleen over de toekomst?
Doet vandaag er dan niet toe,
maakt geloven nu geen verschil?

Zelf vind ik dat een lastige vraag.
Ik geloof niet dat geloven alleen over de toekomst gaat.
Geloven gaat ook gewoon over het dagelijks leven.
En niet eens alleen over hoe je dan moet leven.
Op een of andere manier is de toekomst al een beetje begonnen.

dia 10 – de toekomst breekt al door
Daarvan zie je in Hebreeën iets terug.
In hoofdstuk 10: ‘dankzij het bloed van Jezus
kunnen we zonder schroom binnengaan in het heiligdom.’
Er is dus nú al iets veranderd.
Nog het meest duidelijk staat het in Hebreeën 12:
‘u stáát voor de Sionsberg, de stad van de levende God.’
Nu al dus!

Hoe dat allemaal precies zit, dat weet ik niet.
Maar op een of andere manier breekt de toekomst al door.
We zitten midden in een lange en soms moeilijke reis,
maar als je dicht bij Jezus bent, ervaar je ook al wat van de bestemming.
Wat God geeft is niet alleen maar toekomstmuziek.
De nieuwe wereld breekt al door.
Des te meer reden om niet voor de oude wereld te leven.

4. Bij het kruis
dia 11 – bij het kruis
In de praktijk doen we dat vaak wel,
leven we alsof de oude wereld, het hier en nu, alles is.
Alsof we niet op reis zijn, maar de bestemming al hebben bereikt.
Daarom, met een moeilijk woord, ‘verootmoedigen’ we ons vandaag voor God.

dia 12 – verootmoedigen: je klein maken
Verootmoedigen – wat is dat?
Het is je klein maken voor God.
Hebreeën 12:29 zegt: ‘onze God is een verterend vuur.’
Als we zien hoe volmaakt en heilig hij is, zien we ook hoe onheilig wij zijn.
Als wij beseffen wie God is, dan willen we ons voor hem verstoppen –
zoals Adam en Eva deden.
Verootmoedigen is je klein maken,
tegen God zeggen dat je je voor hem schaamt.
Het is belijden waar wij tekort in schieten – als mensen en als gemeente.

Dat gaan we straks doen in ons gebed.
Aan de ene kant omdat bij de kerkenraad een vraag uit de gemeente kwam
waarin het verlangen werd uitgesproken ons samen te verootmoedigen.
Aan de andere kant omdat we wel eens vergeten ons te verootmoedigen,
en het juist in de lijdenstijd heel goed past ons klein te maken.

Vanuit Hebreeën alvast 2 dingen waarvoor we ons verootmoedigen.
Hebreeën zegt: je hebt elkaar nodig.
Zijn wij als gemeente echt een eenheid, een gemeenschap?
Is het zo dat als 1 lid lijdt, alle leden meelijden?
We doen ons best, maar wat schieten we tekort!
Wat zijn we allemaal druk bezig om ons eigen leventje te leiden,
waar we proberen de kerk ook nog een plekje in te geven.
En als het gaat om elkaar aanspreken op je geloof:
dat durven we gewoon niet, we laten elkaar los.
Hebreeën zegt ook: we verwachten de stad die komt.
Maar wat worden we in beslag genomen door deze wereld.
Wat zijn we druk om hier een mooi leven op te bouwen.
Alsof de oude wereld onze bestemming is.

dia 13 – kruis
Deze dingen, en meer, brengen we bij het kruis.
Want God is een verterend vuur,
maar Jezus heeft aan het kruis dat vuur voor ons ondergaan.
Hij ruimt alle al te menselijke rotzooi voor ons op.
Bij het kruis mogen we samen met Jezus verder op reis.
Amen.