Daniël 12:13 – God brengt je op je bestemming

Mark Veurink
Mark Veurink
22 november 2015

Daniël 12:13 – God brengt je op je bestemming

image_pdfimage_print

Deze preek is gehouden op de ‘eeuwigheidszondag’, waar we stil stonden bij hen die in het afgelopen jaar zijn overleden. Maar in Daniël staat dat de dood niet de definitieve bekrachtiging is van dat het niet beter zal worden. Je hoeft geen genoegen te nemen met een wereld waar dood is, God doet dat ook niet: hij brengt je door Jezus op je bestemming.
Voor preeklezers: ik hoor graag als mijn preek ergens gelezen wordt. Neem dan even contact met mij op: hmveurink@gmail.com. Dan stuur ik ook de bijbehorende powerpoint toe.

Liturgie
Zingen: LvK Lied 397 : 1, 2 en 6
Stil gebed
Votum en groet
Zingen: Opwekking 717
Gebed
Kinderen naar club
Lezen: Daniël 12 : 1 – 13
Zingen: Psalm 73 : 9 en 10
Preek over Daniël 12 : 13
Zingen: Psalm 68 : 2, 8 en 13
Kinderen terug
Luisterlied: ‘Nu laat u mij in vrede gaan’ (Sela)
‘In memoriam’
Lezen: 1 Korintiërs 15 : 20 – 26
Zingen: LvK Lied 103 : 1, 2 en 3
Gebed
Collecte
Zingen: GKB Gezang 111
Zegen

God brengt je op je bestemming

Introductie bijbellezing
We gaan zo lezen uit Daniël 12.
In september zijn we in Daniël 1 begonnen,
en nu lezen we het boek uit.
De vorige keer dat we uit Daniël hebben gelezen,
was dat uit hoofdstuk 9.
We maken nu dus een flinke sprong naar de laatste bladzijde.
Eigenlijk zouden we nu Daniël 10 tot en met 12 moeten lezen,
want dat is één geheel, het gaat over één visioen,
maar dat zou wat teveel van het goede worden.
Laat ik wel even vertellen wat je in Daniël 10 en 11 kunt lezen.
Daniël is op hoge leeftijd, ruim over de 80.
Daniël 10 begint met dat Daniël 3 weken in rouw is.
Na die weken krijgt hij een visioen te zien.
Hij ziet hoe koningen elkaar opvolgen,
en een groot deel van het visioen gaat over de koningen van het Noorden en het Zuiden.
Het is altijd oorlog tussen die twee, en Israël ligt er precies tussenin.
Ook na de ballingschap gaat Israël een moeilijke tijd tegemoet.
En dan begint hoofdstuk 12.

Inleiding
dia 1 – oudjaarsdag
Vandaag is een soort oudjaarsdag.
Nee, het is nog geen 31 december.
Maar de kerk heeft een eigen kalender.
Net zoals je een schooljaar hebt, van zomervakantie tot zomervakantie,
heb je ook een kerkelijk jaar.
Volgende week begint een nieuw kerkelijk jaar,
dan begint de adventstijd van toeleven naar kerst.
Vandaag sluiten we het oude jaar af.
Deze zondag heeft een naam gekregen: ‘eeuwigheidszondag’.
Dat vind ik een mooie naam.
Oudjaarsdag is vaak vooral een dag van terugblikken,
naast natuurlijk de onvermijdelijke oliebollen en astronauten.
Terugblikken, dat doen we vandaag ook,
we denken terug aan hen die in het afgelopen jaar zijn overleden.
Maar we laten het niet bij terugblikken, bij mooie herinneringen,
we kijken ook vooruit naar het eeuwige leven,
waarin de overledenen ons zijn voorgegaan.

dia 2 – pa
Voor mij komt dat dit jaar heel dichtbij.
De meesten van jullie weten dat mijn schoonvader dit jaar is overleden.
Bijna een jaar geleden kregen we het bericht:
een onschuldige vetbult was uitgegroeid tot een zeer agressieve kanker.
De artsen konden niets meer voor hem doen.
Dat komt heel hard binnen.
We zijn er direct heengegaan, hebben heel wat gehuild,
en alles werd beladen.
Nog nooit was afscheid nemen zo moeilijk.
Drie maanden later, op 7 maart 2015, is hij overleden.
Hij was 57 jaar.

Bijna elke begrafenis die ik leid, zeg ik dat de dood niet bij het leven hoort.
Mensen zijn niet bedoeld om dood te gaan.
Kinderen hebben dat ook heel goed door.
We hebben aan Daniël, onze oudste zoon, uitgelegd dat opa in de hemel is.
Dat heeft hij redelijk geaccepteerd, maar soms zegt hij opeens:
‘opa moet weer terugkomen uit de hemel.’
Hij heeft gelijk: de dood klopt niet.

dia 3 – God brengt je op je bestemming
Ik ben blij dat ik christen ben,
anders zou ik niet weten hoe ik hiermee kan omgaan.
Maar christenen mogen verder kijken,
net als Daniël, in Daniël 12.
Nergens in het Oude Testament is God zo duidelijk over de toekomst:
de dood heeft niet het laatste woord,
God maakt het goed, God brengt je op je bestemming!

1. De wereld klopt niet
dia 4 – de wereld klopt niet
Laten we naar Daniël gaan.
Het is het derde jaar dat koning Cyrus van Perzië aan de macht is,
het jaar 536 voor Christus.
Twee jaar geleden heeft Cyrus een decreet uitgevaardigd,
waarin hij de Joden toestemming geeft om terug te gaan naar hun eigen land.
Dat is precies waar Daniël zo lang naar heeft verlangd!
Nee, zelf kan hij die tocht niet meer maken,
hij is te oud om honderden kilometers op een kameel te zitten,
maar er is toekomst voor Jeruzalem, en dat telt!

dia 5 – Daniël heeft zorgen om de toekomst
Je zou denken dat Daniël nu eindelijk rust heeft:
er is weer hoop voor zijn volk.
Niets daarvan: Daniël rouwt en vast, drie weken lang.
Want met Jeruzalem gaat het helemaal niet zo goed.
Het loopt niet bepaald storm met Joden die naar Jeruzalem willen:
de meesten vinden hun leven hier wel prima.
De Joden die wel naar Jeruzalem zijn gegaan,
krijgen daar te maken met veel tegenstand.
Zo had Daniël het zich niet voorgesteld.

Dan krijgt Daniël ook nog een visioen te zien.
In de toekomst wordt het er ook niet beter op.
Daniël ziet oorlogen, terreur en vervolging.
Egypte en Syrië proberen elkaar te overwinnen.
En welk land ligt daar tussen? Precies, Israël…
Israël zit gevangen tussen twee vuren, het kan geen kant op.
De toekomst ziet er niet goed uit!

dia 6 – verlangen naar een betere wereld
Daniël hoopt op een betere wereld.
De toestemming voor de Joden om terug naar Jeruzalem te gaan
had een goed begin daarvan moeten zijn.
Maar de wereld wordt niet beter, het gaat alleen maar achteruit.
Een betere wereld, dat willen we allemaal.
Een wereld zonder ziekte.
Een wereld zonder pijn.
Een wereld zonder dood.
Een wereld zonder ruzie.
Een wereld zonder terreur.
Een wereld zonder angst.
Een wereld zonder haat.
Maar het gaat maar door!
Je kunt er moe van worden.
Je doet je best om er wat van te maken,
je doet je best om goed te leven,
je doet je best om lief te hebben, maar er is altijd wel wat!
En als het niet in je eigen leven is,
dan is het wel in de gebeurtenissen in de wereld.

dia 7 – God heeft het leven anders bedoeld
Deze wereld klopt gewoon niet!
Nee, ik bedoel niet dat het leven één grote teleurstelling is.
Het leven is prachtig, ik houd ervan!
Maar het leven is niet zoals het bedoeld is.
De wereld is niet zoals God het bedoeld heeft.
Het lijkt nergens naar toe te gaan, de geschiedenis blijft zich herhalen.
Juist de dood zet je daarbij stil:
waar doe ik het allemaal voor, wat stelt het nou helemaal voor?
Het leven, loopt dat niet letterlijk dood?

2. God brengt je op je bestemming
dia 8 – God brengt je op je bestemming
Maar God laat het niet bij een somber kijkje in de toekomst.
Laat het er niet bij dat het leven zwaar is,
dat er overal verdriet is.
In het visioen neemt God Daniël mee,
helemaal naar het einde van de tijd.
Zij die slapen in de aarde zullen opstaan.
God zal hen op hun bestemming brengen.
En Daniël krijgt het persoonlijk te horen:
‘ik breng je op je bestemming, Daniël!’

dia 9 – je hoeft je niet neer te leggen bij een harde wereld
Het leven loopt niet dood.
Dat is het prachtige vooruitzicht dat Daniël krijgt,
dat is de hoop van christenen,
dat is hoop voor de hele wereld.
Dat het leven tegenvalt,
dat je te maken krijgt met teleurstelling en verdriet,
dat je afscheid moet nemen van geliefden en hen moet begraven,
dat hoef je niet maar gewoon te accepteren.
Zo van: ‘dat is nu eenmaal het leven,
je zult het ermee moeten doen, je moet er maar het beste van maken.’
Dat is het levensmotto van veel Nederlanders:
‘je leeft maar een keer, dus haal eruit wat erin zit.’
Volgens mij kun je dat alleen volhouden als je je afsluit voor andermans ellende.
Alle ellende van de wereld is te zwaar voor ons, mensen.

Daniël krijgt iets anders te zien:
je hoeft het niet met deze wereld vol pijn te doen!
Hoeveel er ook mis is in deze wereld,
het loopt niet uit op het einde, op de ondergang van de wereld,
het loopt niet uit op dat alles over en uit is.
De dood is niet het tragische einde van een moeilijk leven.
De dood is niet de definitieve bevestiging
dat het leven niet klopt, dat het leven een teleurstelling is.
Het gaat juist door, want God laat het hier niet bij!
De dood heeft niet het laatste woord,
pijn heeft niet het laatste woord,
terreur en teleurstelling hebben niet het laatste woord!
Het doet God ook pijn dat de wereld zo is.
Hij wil niet dat je je neerlegt bij deze wereld,
hij legt zichzelf er ook niet bij neer!

dia 10 – Jezus geeft je een nieuwe bestemming
Dat is het wonder van Jezus Christus:
God is zo verknocht aan zijn wereld,
houdt zo enorm veel van de wereld en de mensen die hij gemaakt heeft,
dat hij het er niet bij kan laten:
God kan niet toekijken naar hoe wij de wereld de vernieling in helpen.
Daarom stuurt hij zijn zoon.
Misschien wel het bekendste vers uit de bijbel, Johannes 3:16:
‘Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven,
opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.’
De toekomst van de wereld rust op de schouders van Jezus.
Het is zijn taak, zijn bestemming, om ons leven te brengen.
Jezus heeft daarvoor moeten vechten.
Het maakt Jezus dodelijk bedroefd, en in de laatste uren van zijn leven bidt hij:
‘Abba, Vader, voor u is alles mogelijk, neem deze beker van mij weg.
Maar laat niet gebeuren wat ik wil, maar wat u wilt.’
Jezus heeft de bestemming bereikt:
hij is opgestaan uit de dood met een nieuw lichaam en is bij God.
Op die bestemming wil hij jou ook brengen!

De wereld klopt niet, het leven klopt niet.
De wereld is chaos en mensen gaan dood.
Toch hoef je niet te somberen over hoe zinloos het allemaal is.
Want God heeft een bestemming in gedachten.
Voor hen waarvan we door de dood gescheiden zijn, en ook voor jezelf.
Je bent gemaakt om eeuwig te leven!

3. En de hel dan?
dia 11 – en de hel dan?
Maar hoe zit het dan met de hel?
Want het gaat in Daniël niet alleen over het eeuwig leven,
maar ook over eeuwige verachting.
Ik las deze week wat van C.S. Lewis,
de schrijver van onder andere de Narnia boeken,
en hij schrijft dat er geen enkel onderwerp is
dat hij liever uit het christelijk geloof zou willen verwijderen dan de hel.
Daar kan ik me wel in vinden…
Dat stukje in Daniël wat daarover gaat, ik lees er het liefste snel overheen.
Waarom moet die hel er in een stukje dat verder zo mooi is
er weer worden bijgehaald?
Moeten we nu ook nog weer onzeker zijn voor wie het eeuwige leven is?

dia 12 – de hel is bedoeld als bemoediging!
Dat zijn vragen die wij er bij stellen,
tenminste, ik neem aan dat ik niet de enige ben die dat lastig vindt.
Maar in Daniël 12 gaat het daar helemaal niet over.
De hel wordt daar niet genoemd om bang te maken,
maar juist om te bemoedigen!
Denk nog maar weer even aan de situatie:
Daniël heeft gezien wat een moeilijke tijd Israël tegemoet gaat.
Israël komt klem te zitten tussen de koningen van het noorden en van het zuiden.
De Joden zullen zelfs vervolgd worden, voor het eerst in de geschiedenis,
door de wrede koning Antiochus.
Maar God laat het daar niet bij zitten!

God werkt aan onze bestemming,
God werkt aan een betere wereld, de volmaakte wereld.
Daar is geen plaats voor het kwaad.
Daar is geen plaats voor hen die zich in dienst van het kwaad stellen.
Daar hoef je niet meer bang te zijn voor dood en terreur.
Het kwaad wordt door God bestraft: dat is de hel.

dia 13 – in het eeuwig leven is geen plek voor het kwaad
Het is niet de bedoeling dat je je hoofd breekt
over de vraag wie er wel en niet naar de hel gaan,
en of dat nou wel eerlijk is van God.
Ja, de hel bestaat, dat is hier in Daniël 12 duidelijk,
en ook Jezus noemt het meer dan eens.
Maar de hel is niet bedoeld om je bang te maken.
Wel om duidelijk te maken: in het eeuwige leven is geen plek voor het kwaad.

Is in dat eeuwige leven dan wel plek voor mensen?
Want dat kwaad zit in ons allemaal…
Dan komen we weer bij Jezus:
hij heeft aan het kruis het kwaad weggedragen.
De straf over zich heen gekregen voor al het kwaad dat wij doen.
Nog weer even Johannes 3, nu vers 17:
‘God heeft zijn Zoon niet naar de wereld gestuurd om een oordeel over haar te vellen,
maar om de wereld door hem te redden.’
Bij hem hoef je niet bang te zijn voor de hel.

4. Rust bij God
dia 14 – rust bij God
Met Daniël mogen we meekijken de toekomst in:
hoeveel er ook mis is met deze wereld,
hoe het ook de verkeerde kant op lijkt te gaan,
hoe je ook wordt geconfronteerd met verdriet en dood,
deze wereld is niet het einde: God brengt je op je bestemming.
Dat is voor de toekomst, maar maakt vandaag al alle verschil:
je mag rust vinden bij God.

Daniël krijgt een blik in de toekomst,
maar krijgt er ook een opdracht bij:
‘maar jij, ga het einde tegemoet.’
Daniël moet het nu loslaten.
Hij is op hoge leeftijd, zijn reis zit er bijna op.
‘Daniël, jij hoeft de problemen van de wereld niet te dragen.
Je hebt je eigen stukje van de levensweg gelopen.
Je kunt onrustig worden van wat er allemaal nog moet gebeuren.
Maar leg dat maar bij mij neer.
Laat mij je rust geven!’

dia 15 – laat je niet opjagen
Wij mogen ook rust vinden bij God.
Ik noem drie dingen hoe dat vandaag verschil maakt.
Het eerste: laat je niet opjagen.
Als de dood het einde is, dan hangt alles van je leven af,
dan hangt alles van vandaag af.
Dan moet je nu genieten, dan moet je nu gelukkig zijn,
want dit is je enige kans.
Zo’n gedachte maakt mij erg onrustig.
Maar God geeft je een ander uitzicht:
je leeft niet voor vandaag, voor de reis, maar voor de bestemming!

dia 16 – laat je niet ontmoedigen
Het tweede: laat je niet ontmoedigen.
Ja, het leven is hard,
en net als je denkt dat je je leven op de rit hebt,
gebeurt er wel weer iets dat je van slag brengt.
Maar laat je niet van de wijs brengen door het leven!
Tegenslag is niet het einde.
Dat geeft ruimte om het leven gewoon te nemen zoals het komt.
Soms doet het leven pijn, en dat mag!
Kijk maar naar Jezus: zijn leven deed ook pijn,
maar hij hield zijn blik op de bestemming.

dia 17 – vlucht niet
Het laatste: vlucht niet.
Je hoeft verdriet niet te relativeren.
Het is goed om verdrietig te zijn om de dood.
Je hoeft je tranen niet te verstoppen en jezelf te vermannen.
Je verdriet laat namelijk je verlangen zien:
naar een wereld waar het wel allemaal goed is.
Leg je niet neer bij hoe het in deze wereld gaat,
leg je niet neer bij de dood.
Blijf verlangen naar die nieuwe wereld.

Jezus zegt: ‘Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan,
dan zal ik jullie rust geven.’
Hij brengt je op je bestemming!
Amen.